Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Psalmów 144

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Pieśń Dawida. Błogosławiony PAN, moja skała, który zaprawia moje ręce do walki, a moje palce do wojny.

nbg

Pieśń Dawida. Wysławiony WIEKUISTY, moja Skała, który zaprawia moje ręce do walki, a moje palce do boju.

bg

Pieśń Dawidowa. Błogosławiony Pan, skała moja, który ćwiczy ręce moje do bitwy, a palce moje do wojny.

2
ubg

Moje miłosierdzie i moja twierdza, moja warownia, mój wybawiciel i moja tarcza; ten, któremu ufam, on mi poddaje mój lud.

nbg

Mój Dobroczyńca, moja Warownia, moja Obrona, mój Zbawca i moja Tarcza; Nim się osłaniam, On poddał pode mnie mój naród.

bg

Miłosierdziem mojem, i twierdzą moją, ucieczką moją, wybawicielem moim, i tarczą moją on mi jest, przetoż w nim ufam; onci podbija pod mię lud mój.

3
ubg

PANIE, czym jest człowiek, że zwracasz na niego uwagę? Albo syn człowieczy, że go poważasz?

nbg

WIEKUISTY, czym jest człowiek, że na niego uważasz i syn człowieka, że go cenisz?

bg

Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

4
ubg

Człowiek jest podobny do marności; jego dni jak cień, który przemija.

nbg

Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

bg

Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

5
ubg

PANIE, nachyl twoich niebios i zstąp; dotknij gór, a będą dymić.

nbg

WIEKUISTY, skłoń Twe niebiosa i zstąp, dotknij gór niechaj zadymią.

bg

Panie! nakłoń niebios twoich, a zstąp; dotknij się gór, a zakurzą się.

6
ubg

Zabłyśnij błyskawicą i rozprosz ich; wypuść swoje strzały i poraź ich.

nbg

Zabłyśnij błyskawicą i ich rozprosz, spuść Twoje strzały i ich poraź.

bg

Zabłyśnij błyskawicą, a rozprosz ich; puść strzały twoje, a poraź ich.

7
ubg

Wyciągnij swą rękę z wysokości; wybaw mnie i ocal z wielkich wód, z rąk cudzoziemców;

nbg

Spuść z wysokości Twoją rękę i mnie wybaw; ocal z wielkich powodzi oraz z ręki synów obczyzny;

bg

Ściągnij rękę swą z wysokości; wybaw mię, a wyrwij mię z wód wielkich, z ręki cudzoziemców.

8
ubg

Których usta mówią kłamstwo, a ich prawica jest prawicą fałszywą.

nbg

tych, których usta mówią fałsz i których prawica jest zawodną prawicą.

bg

Których usta kłamstwo mówią, a prawica ich, prawica omylna.

9
ubg

Boże, zaśpiewam tobie nową pieśń; będę ci śpiewał przy dźwiękach lutni i harfy o dziesięciu strunach.

nbg

Boże, zaśpiewam Ci nową pieśń, zanucę Ci przy lutni dziesięciostrunnej.

bg

Boże! pieśń nową tobie zaśpiewam; na lutni, i na instrumencie o dziesięciu stronach śpiewać ci będę.

10
ubg

Ty dajesz królom zwycięstwo, a Dawida, swego sługę, wybawiasz od srogiego miecza.

nbg

Tobie, który dajesz zwycięstwo królom i który wybawiłeś od srogiego miecza Twojego sługę Dawida.

bg

Bóg daje zwycięstwo królom, a Dawida, sługę swego, wybawia od miecza srogiego.

11
ubg

Wybaw mnie i ocal z rąk cudzoziemców, których usta mówią kłamstwo, a ich prawica jest prawicą fałszywą;

nbg

Wybaw i ocal mnie z ręki synów obczyzny; tych, których usta mówią fałsz i których prawica jest zawodną prawicą.

bg

Wybawże mię, a wyrwij mię z ręki cudzoziemców, których usta mówią kłamstwo, a prawica ich prawica omylna;

12
ubg

Aby nasi synowie byli jak szczepy wyrosłe w swojej młodości, a nasze córki jak kamienie węgielne, wyrzeźbione na wzór pałacu;

nbg

Aby nasi synowie byli jak latorośle, co są pielęgnowane w młodości; a nasze córki były jak rzeźby wyciosane na przedzie pałacu.

bg

Aby synowie nasi byli jako szczepy rosnące w młodości swojej, a córki nasze, jako kamienie węgielne, wyciosane w budynku kościelnym.

13
ubg

Aby nasze spichlerze były pełne, obficie zaopatrzone we wszystko, nasze stada rodziły tysiące i dziesięć tysięcy w naszych zagrodach;

nbg

By nasze stodoły były pełne i starczyło od zbioru do zbioru; a na naszych błoniach nasze trzody, w tysiącach i wydające tysiące.

bg

Szpiżarnie nasze pełne niech wydawają wszelakie potrzeby; trzody nasze niech rodzą tysiące, niech rodzą dziesięć tysięcy w oborach naszych.

14
ubg

Aby nasze woły były tłuste, żeby nie było włamań ani ucieczek, ani narzekania na naszych ulicach.

nbg

By nasze byki były objuczone i ani szkoda, ani strata, ani krzyk, nie znalazły się na naszych ulicach.

bg

Woły nasze niech będą tłuste; niech nie będzie wtargnienia, ani zajęcia, ani narzekania po ulicach naszych.

15
ubg

Błogosławiony lud, któremu się tak dzieje. Błogosławiony lud, którego Bogiem jest PAN.

nbg

Szczęśliwy naród, któremu się tak dzieje; szczęśliwy naród, którego Bogiem jest WIEKUISTY.

bg

Błogosławiony lud, któremu się tak dzieje. Błogosławiony lud, którego Bogiem jest Pan.