Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Psalmów 147

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Chwalcie PANA, bo dobrze jest śpiewać naszemu Bogu; jest to bowiem miłe i piękna jest chwała.

nbg

Chwalcie WIEKUISTEGO, bo jest dobry; śpiewajcie naszemu Bogu, bo jest miły oraz przystoi Mu chwała.

bg

Chwalcie Pana; albowiem dobra rzecz jest, śpiewać Bogu naszemu; albowiem to wdzięczna i przystojna jest chwała.

2
ubg

PAN buduje Jeruzalem i gromadzi rozproszonych Izraela.

nbg

WIEKUISTY buduje Jeruszalaim, zgromadza rozproszonych Israela.

bg

Pan Jeruzalem buduje, a rozproszonego Izraela zgromadza.

3
ubg

On uzdrawia skruszonych w sercu i opatruje ich rany.

nbg

Uzdrawia skruszone serca i opatruje ich rany.

bg

Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich.

4
ubg

On liczy gwiazdy, nazywa każdą z nich po imieniu.

nbg

Wyznacza liczbę gwiazd i wszystkim nadaje imiona.

bg

Który rachuje liczbę gwiazd, a każdą z nich imieniem jej nazywa.

5
ubg

Wielki jest nasz Pan i zasobny w moc; jego mądrość jest niezmierzona.

nbg

Nasz Pan jest wielki i wszechmocny, Jego mądrość jest nieskończona.

bg

Wielki jest Pan nasz, i wielki w mocy; rozumienia jego niemasz liczby.

6
ubg

PAN podnosi pokornych, a niegodziwych poniża aż do ziemi.

nbg

WIEKUISTY pokrzepia pokornych, a do ziemi poniża niegodziwych.

bg

Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża.

7
ubg

Śpiewajcie PANU z dziękczynieniem; śpiewajcie naszemu Bogu przy dźwiękach harfy;

nbg

Zawtórujecie WIEKUISTEMU dziękczynieniem, zaśpiewajcie naszemu Bogu przy udziale cytry.

bg

Śpiewajcież Panu z chwałą; śpiewajcie Bogu naszemu na harfie;

8
ubg

Który okrywa niebiosa obłokami i przygotowuje deszcz dla ziemi; który sprawia, że trawa rośnie na górach;

nbg

Temu, co pokrywa niebo chmurami, dla ziemi przygotowuje deszcz, rozplenia trawę po górach.

bg

Który okrywa niebiosa obłokami, a deszcz ziemi gotuje: który czyni, że rośnie trawa po górach;

9
ubg

Który daje pokarm bydłu i młodym krukom wołającym do niego.

nbg

Co daje bydłu pokarm; i rodowi kruka, o co woła.

bg

Który daje bydłu pokarm ich, i kruczętom młodym, które wołają do niego.

10
ubg

Nie lubuje się w mocy konia ani nie ma upodobania w goleniach mężczyzny.

nbg

Nie kocha się w mocy konia, ani nie ma upodobania w biodrach męża.

bg

Nie kocha się w mocy końskiej, ani się kocha w goleniach męskich.

11
ubg

PAN ma upodobanie w tych, którzy się go boją, którzy ufają jego miłosierdziu.

nbg

WIEKUISTY upodobał sobie Swoich czcicieli; tych, co ufają Jego miłosierdziu.

bg

Kocha się Pan w tych, którzy się go boją, a którzy ufają w miłosierdziu jego.

12
ubg

Chwal PANA, Jeruzalem; chwal swego Boga, Syjonie.

nbg

Jeruszalaim wysławiaj WIEKUISTEGO; Cyonie chwal twego Boga.

bg

Chwalże, Jeruzalemie! Pana; chwalże , Syonie! Boga twego.

13
ubg

On bowiem umacnia zasuwy twoich bram i błogosławi synów twoich pośród ciebie.

nbg

On umacnia zawory twoich bram, błogosławi twoim synom wśród ciebie.

bg

Albowiem on umacnia zawory bram twoich, a błogosławi synów twoich w pośrodku ciebie.

14
ubg

Zapewnia pokój w twoich granicach i syci cię najwyborniejszą pszenicą.

nbg

Ustanawia pokój w twych granicach, nasyca cię obfitością ziarna.

bg

On czyni pokój w granicach twoich, a najwyborniejszą pszenicą nasyca cię.

15
ubg

On wysyła swój rozkaz na ziemię; szybko biegnie jego słowo.

nbg

On zsyła swoje Słowo na ziemię i szybko mknie Jego rozkaz.

bg

On wysyła słowo swe na ziemię; bardzo prędko bieży wyrok jego.

16
ubg

On daje śnieg jak wełnę, rozsypuje szron jak popiół.

nbg

Spuszcza śnieg jak wełnę, a szron rozsypuje jak popiół.

bg

On daje śnieg jako wełnę, szron jako popiół rozsypuje.

17
ubg

Rzuca swój lód jak okruchy; któż ostoi się przed jego zimnem?

nbg

Rzuca Swój lód bryłkami; kto się ostoi przed Jego mrozem?

bg

Rzuca lód swój jako bryły; przed zimnem jego któż się ostoi?

18
ubg

Posyła swoje słowo i lody topnieją; wionie swym wiatrem i wody spływają.

nbg

Posyła Swoje Słowo i je roztapia; wieje Swym wiatrem i leją się wody.

bg

Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

19
ubg

Oznajmia swe słowo Jakubowi, swe prawa i sądy Izraelowi.

nbg

Swoje Słowo objawił Jakóbowi, swe ustawy i sądy Israelowi.

bg

Oznajmuje słowo swe Jakóbowi, ustawy swe i sądy swe Izraelowi.

20
ubg

Nie uczynił tak żadnemu narodowi, nie poznali jego sądów. Alleluja.

nbg

Nie uczynił tak wszystkim ludom, więc nie poznały jego sądów. HALLELUJA!

bg

Nie uczynił tak żadnemu narodowi; przetoż nie poznali sądów jego. Halleluja.