Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Psalmów 22
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przewodnikowi chóru, na Ajjelet haszahar. Psalm Dawida. Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś? Czemu jesteś tak daleki od wybawienia mnie, od słów mego jęku?
Przedniejszemu śpiewakowi na czas poranny psalm Dawidowy.
Boże mój, wołam we dnie, a nie odzywasz się do mnie; w nocy, a nie mogę się uspokoić.
Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił? oddaliłeś się od wybawienia mego, od słów ryku mego.
Ale ty jesteś Święty, mieszkający wśród chwały Izraela.
Boże mój! wołam we dnie, a nie ozywasz mi się; i w nocy, a nie mogę się uspokoić.
Tobie ufali nasi ojcowie, ufali i wyzwoliłeś ich.
Aleś ty Święty, mieszkający w chwałach Izraelskich.
Do ciebie wołali i zostali wybawieni, tobie ufali i się nie zawiedli.
W tobie nadzieję mieli ojcowie nasi; nadzieję mieli,a wybawiłeś ich.
Ja zaś jestem robakiem, a nie człowiekiem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą ludu.
Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.
Wszyscy, którzy mnie widzą, szydzą ze mnie, wykrzywiają usta, potrząsają głową, mówiąc:
Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.
Zaufał PANU, niech go wyzwoli; niech go ocali, skoro go kocha.
Wszyscy, którzy mię widzą, szydzą ze mnie; wykrzywiają gębę, chwieją głową, mówiąc:
Ale to ty mnie wydobyłeś z łona, napełniłeś mnie ufnością jeszcze u piersi mojej matki.
Spuścił się na Pana, niechże go wyrwie; niech go wybawi, ponieważ się w nim kocha.
Na ciebie byłem zdany od narodzenia, od łona matki ty jesteś moim Bogiem.
Aleś ty jest, któryś mię wywiódł z żywota, czyniąc mi dobrą nadzieję jeszcze u piersi matki mojej.
Nie oddalaj się ode mnie, bo utrapienie bliskie, a nie ma nikogo, kto by mnie wspomógł.
Na tobie spolegam od narodzenia swego; z żywota matki mojej tyś Bogiem moim.
Otoczyło mnie mnóstwo cielców, osaczyły mnie byki Baszanu.
Nie oddalajże się odemnie; albowiem utrapienie bliskie jest, a niemasz, ktoby ratował.
Rozwarły na mnie swe paszcze jak lew drapieżny i ryczący.
Obtoczyło mię mnóstwo cielców; byki z Basan obległy mię.
Rozpłynąłem się jak woda i rozłączyły się wszystkie moje kości; moje serce stało się jak wosk, roztopiło się w moim wnętrzu.
Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.
Moja siła wyschła jak skorupa, a mój język przylgnął do podniebienia; położyłeś mnie w prochu śmierci.
Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.
Psy bowiem mnie osaczyły, obległa mnie zgraja złoczyńców; przebili moje ręce i nogi.
Wyschła jako skorupa moc moja, a język mój przysechł do podniebienia mego; nawet w prochu śmierci położyłeś mię.
Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni patrzą na mnie, przypatrują się.
Albowiem psy mię obskoczyły, gromada złośników obległa mię; przebodli ręce moje i nogi moje.
Dzielą między siebie moje szaty i o moją tunikę rzucają losy.
Zliczyłbym wszystkie kości moje; lecz oni na mię patrząc, przypatrują mi się.
Ale ty, PANIE, nie oddalaj się; mocy moja, spiesz mi na ratunek.
Rozdzielili odzienie moje między się, a o szaty moje los miotali.
Ocal od miecza moją duszę, od mocy psów cenną duszę moją.
Ale ty, Panie! nie oddalaj się: mocy moja! na ratunek mój pospiesz.
Wybaw mnie z lwiej paszczy, bo i od rogów jednorożców mnie ocaliłeś.
Wyrwij od miecza duszę moję, z mocy psiej jedynaczkę moję.
Będę głosił twoje imię moim braciom, będę cię chwalił pośród zgromadzenia.
Wybaw mię z paszczęki lwiej, a od rogów jednorożcowych wyzwól mię.
Chwalcie PANA, wy, którzy się go boicie; wysławiajcie go, całe potomstwo Jakuba; bójcie się go, wszyscy potomkowie Izraela.
Tedy opowiem imię twoje braciom mym; w pośród zgromadzenia chwalić cię będę.
Bo nie wzgardził ani się nie brzydził utrapieniem ubogiego, ani nie ukrył przed nim swego oblicza, lecz gdy ten do niego wołał, wysłuchał go.
Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.
Od ciebie pochodzi moja chwała w wielkim zgromadzeniu; wypełnię swoje śluby wobec tych, którzy się ciebie boją.
Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.
Ubodzy będą jeść i nasycą się, chwalić PANA będą ci, którzy go szukają; wasze serce będzie żyć na wieki.
O tobie chwała moja w zgromadzeniu wielkiem; śluby moje oddam przed tymi, którzy się ciebie boją.
Przypomną sobie i nawrócą się do PANA wszystkie krańce ziemi i oddadzą pokłon przed twoim obliczem wszystkie rodziny narodów.
Będą jeść ubodzy, i nasycą się; chwalić będą Pana, którzy go szukają; serce wasze żyć będzie na wieki.
Do PANA bowiem należy królestwo i on panuje nad narodami.
Wspomną i nawrócą się do Pana wszystkie granice ziemi, i kłaniać się będą przed obliczem twojem wszystkie pokolenia narodów.
Wszyscy bogaci ziemi będą jeść i oddawać mu pokłon, upadną przed jego obliczem wszyscy, którzy zstępują w proch, którzy nie mogą swej duszy zachować przy życiu.
Albowiem Pańskie jest królestwo, a on panuje nad narodami.
Potomstwo będzie mu służyć i będzie poczytane Panu za pokolenie.
Wszyscy bogaci ziemi będą jeść, i upadać przed nim, przed oblicznością jego kłaniać się będą wszyscy zstępujący w proch, i którzy duszy swej żywo zachować nie mogą.
Przyjdą i ludowi, który się narodzi, opowiedzą jego sprawiedliwość że on tak uczynił.
Nasienie ich służyć mu będzie, a będzie przywłaszczane Panu w każdym wieku.
—
Zbieżą się, a będą opowiadali sprawiedliwość jego narodowi, który z nich wynijdzie, iż ją on wykonał.