Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Psalmów 2

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Dlaczego poganie się buntują, a narody knują próżne zamysły?

nbg

Czemu się burzą ludy, a narody próżne zamysły knują?

bg

Przeczże się poganie buntują, a narody przemyślają próżne rzeczy?

2
ubg

Królowie ziemscy powstają, a władcy naradzają się wspólnie przeciwko PANU i jego pomazańcowi, mówiąc:

nbg

Powstają królowie ziemi i razem radzą książęta przeciw BOGU, i Jego Pomazańcowi.

bg

Schodzą się królowie ziemscy, a książęta radzą społem przeciwko Panu, i przeciw pomazańcowi jego, mówiąc:

3
ubg

Zerwijmy ich więzy i zrzućmy z siebie ich pęta.

nbg

Stargajmy ich więzy, zrzućmy z siebie ich pęta.

bg

Potargajmy związki ich, a odrzućmy od siebie powrozy ich.

4
ubg

Lecz ten, który mieszka w niebie, będzie się śmiał, Pan będzie z nich szydził.

nbg

Ten, co króluje w niebiosach się uśmiecha, Pan im urąga.

bg

Ale ten, który mieszka w niebie, śmieje się; Pan szydzi z nich.

5
ubg

Wtedy przemówi do nich w swoim gniewie i swą zapalczywością ich zatrwoży:

nbg

Zatem przemówi do nich w Swoim gniewie i w Swojej grozie ich zatrwoży.

bg

Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy ich,

6
ubg

Ja ustanowiłem mojego króla na Syjonie, mojej świętej górze.

nbg

To Ja namaściłem Mojego Króla na Cyonie, na Mojej świętej górze.

bg

Mówiąc: Jamci postanowił króla mojego nad Syonem, górą świętą moją.

7
ubg

Ogłoszę dekret: PAN powiedział do mnie: Ty jesteś moim Synem, ja ciebie dziś zrodziłem.

nbg

Ogłaszam ten wyrok: WIEKUISTY do mnie powiedział: Ty jesteś Moim Synem, Ja cię dzisiaj wydałem na świat.

bg

Opowiem ten dekret: Pan rzekł do mnie: Syn mój jesteś ty, Jam ciebie dziś spłodził.

8
ubg

Poproś mnie, a dam ci narody w dziedzictwo i krańce ziemi na własność.

nbg

Zażądaj ode mnie, a dam ci w dziedzictwo ludy i granice ziemi na twą własność.

bg

Żądaj odemnie, a dam ci narody dziedzictwo twoje; a osiadłość twoję, granice ziemi.

9
ubg

Potłuczesz je laską żelazną, jak naczynie gliniane je pokruszysz.

nbg

Roztrącisz je berłem żelaznym, skruszysz je jak garncarskie naczynia.

bg

Potrzesz ich laską żelazną, a jako naczynie zduńskie pokruszysz ich.

10
ubg

Teraz więc, królowie, zrozumcie, przyjmijcie pouczenie, sędziowie ziemi!

nbg

Zatem teraz rozmyślcie się królowie, ukorzcie się sędziowie ziemi.

bg

Terazże tedy zrozumiejcie, królowie, nauczcie się sędziowie ziemi!

11
ubg

Służcie PANU z bojaźnią i radujcie się z drżeniem.

nbg

Służcie BOGU w bojaźni oraz radujcie się w skrusze.

bg

Służcie Panu w bojaźni, a rozradujcie się ze drżeniem.

12
ubg

Pocałujcie Syna, by się nie rozgniewał i abyście nie zginęli w drodze, gdyby jego gniew choć trochę się zapalił. Błogosławieni wszyscy, którzy mu ufają.

nbg

Składajcie hołd Synowi, aby się nie gniewał i byście nie zmylili drogi; gdyż łatwo zapłonie jego gniew. Szczęśliwi, co u niego szukają schronienia.

bg

Pocałujcie syna, by się snać nie rozgniewał, i zginęlibyście w drodze, gdyby się najmniej zapaliła popędliwość jego. Błogosławieni wszyscy, którzy w nim ufają.