Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Psalmów 38
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Psalm Dawida. Dla przypomnienia. PANIE, nie karć mnie w swym gniewie i nie karz mnie w swojej zapalczywości.
Psalm Dawidowy ku przypominaniu.
Twoje strzały utkwiły bowiem we mnie i ciąży na mnie twoja ręka.
Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.
Nie ma nic zdrowego w moim ciele wskutek twego gniewu, nie ma odpoczynku dla moich kości z powodu mojego grzechu.
Albowiem strzały twoje utknęły we mnie, a ręka twoja dolega mię.
Bo moje nieprawości sięgają ponad moją głowę, obciążają mnie jak ciężkie brzemię.
Niemasz nic całego w ciele mojem dla rozgniewania twego; niemasz odpoczynku kościom moim dla grzechu mojego.
Cuchną i ropieją moje rany z powodu mej głupoty.
Bo nieprawości moje przycisnęły głowę moję; jako brzemię ciężkie obciążyły mię.
Jestem zgnębiony i bardzo pochylony, przez cały dzień chodzę smutny.
Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.
Moje wnętrze bowiem pali straszna dolegliwość i nie ma nic zdrowego w moim ciele.
Skurczyłem się, i skrzywiłem się bardzo, na każdy dzień w żałobie chodzę.
Jestem osłabiony i bardzo załamany, zawodzę z powodu trwogi mego serca.
Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem.
Panie, przed tobą są wszystkie moje pragnienia i moje wzdychanie nie jest przed tobą ukryte.
Zemdlałem, i startym jest bardzo, ryczę dla trwogi serca mego.
Moje serce trzepocze, opuściła mnie siła, a światło moich oczu znikło.
Panie! przed tobą jest wszystka żądość moja, a wzdychanie moje przed tobą nie jest skryte.
Moi bliscy i przyjaciele stronią od moich ran, a moi krewni stoją z daleka.
Serce moje skacze; opuściła mię siła moja, a jasności oczów moich nie masz przy mnie.
Ci, którzy czyhają na moją duszę, zastawiają sidła, a ci, którzy pragną mego nieszczęścia, mówią przewrotnie i przez cały dzień knują podstępy.
Którzy mię miłują, i przyjaciele moi, stronią od ran moich, a powinowaci moi z daleka stoją.
Lecz ja niczym głuchy nie słyszałem i byłem jak niemy, który nie otwiera swych ust.
I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzień zmyślali.
I stałem się jak człowiek, który nic nie słyszy i nie ma w ustach upomnień.
Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.
Ciebie bowiem, PANIE, oczekuję; ty odpowiesz, Panie, mój Boże.
I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich.
Bo powiedziałem: Niech się nie cieszą z mojego powodu; gdy moja noga poślizgnie się, niech nie wynoszą się nade mnie.
Albowiem na cię, Panie! oczekuję; ty za mię odpowiesz, Panie, Boże mój!
Jestem bowiem bliski upadku i moja boleść zawsze jest przede mną.
Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie.
Wyznaję więc moją nieprawość i boleję nad swoim grzechem.
Bom ja upadku bliski, a boleść moja zawżdy jest przedemną.
Lecz moi wrogowie są zdrowi i silni i namnożyło się tych, którzy bez powodu mnie nienawidzą.
Owszem, nieprawość moję wyznaję, a frasuję się dla grzechu mojego.
Odpłacają mi złem za dobro i sprzeciwiają mi się, bo podążam za dobrem.
Ale nieprzyjaciele moi weselą się, zmacniają się, i rozmnażają się ci, którzy mię nienawidzą bez przyczyny:
Nie opuszczaj mnie, PANIE, mój Boże, nie oddalaj się ode mnie.
A oddawając mi złem za dobre sprzeciwiają mi się, przeto, że naśladuję tego, co jest dobrego.
Pospiesz mi z pomocą, Panie, moje zbawienie.
Nie opuszczajże mię, Panie, Boże mój! nie oddalajże się odemnie.
—
Pośpiesz na ratunek mój, Panie zbawienia mego!