Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Psalmów 44

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Przewodnikowi chóru. Psalm pouczający dla synów Koracha. Boże, słyszeliśmy na własne uszy, nasi ojcowie opowiadali nam o tym, czego dokonałeś za ich dni, w czasach dawnych.

nbg

Przewodnikowi chóru, dumanie synów Koracha.

bg

Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm nauczający.

2
ubg

Ty własną ręką wypędziłeś pogan, a ich osadziłeś; wyniszczyłeś narody, a ich rozprzestrzeniłeś.

nbg

Boże, na własne uszy słyszeliśmy, nasi przodkowie opowiadali nam o dziele, które spełniłeś za ich dni, w dawnych czasach.

bg

Boże! uszami naszemi słyszeliśmy; ojcowie nasi powiadali nam o sprawach, któreś czynił za dni ich, za dni starodawnych.

3
ubg

Nie zdobyli bowiem ziemi swym mieczem ani ich nie wybawiło własne ramię, lecz twoja prawica i twoje ramię, i światło twego oblicza, bo upodobałeś ich sobie.

nbg

Ty, Twoją dłonią wygnałeś ludy, a ich zasadziłeś; wytraciłeś narody, a ich rozkrzewiłeś.

bg

Tyś ręką swą wypędził pogan, a onycheś wszczepił; wytraciłeś narody, a onycheś rozkrzewił.

4
ubg

Ty jesteś moim Królem, o Boże; daj wybawienie Jakubowi.

nbg

Gdyż nie swym mieczem posiedli ową ziemię, ani ich ramię im nie pomogło; ale Twoja prawica, Twoje ramię i światło Twojego oblicza; bo ich sobie upodobałeś.

bg

Bo nie przez miecz swój posiedli ziemię, i ramię ich nie wybawiło ich, ale prawica twoja i ramię twoje, a światłość oblicza twego, przeto, żeś ich upodobał sobie.

5
ubg

Dzięki tobie pokonamy naszych wrogów, w twoje imię zdepczemy naszych przeciwników.

nbg

Ty sam jesteś moim Królem; Boże, wyznacz zbawienie Jakóbowi.

bg

Tyś sam król mój, o Boże! sprawże wielkie wybawienie Jakóbowi.

6
ubg

Nie zaufam bowiem mojemu łukowi i nie wybawi mnie mój miecz;

nbg

Tobą odeprzemy naszych gnębicieli; Twoim Imieniem zdepczemy naszych przeciwników.

bg

Przez cię nieprzyjaciół naszych porażaliśmy; w imieniu twojem deptaliśmy powstawających przeciwko nam.

7
ubg

Lecz ty nas wybawiłeś od naszych wrogów i zawstydziłeś tych, którzy nas nienawidzą.

nbg

Bo nie polegam na moim łuku, ani mój miecz mnie nie ocali.

bg

Bom w łuku moim nie ufał, ani miecz mój obronił mię;

8
ubg

Każdego dnia chlubimy się Bogiem, a twoje imię będziemy sławić na wieki. Sela.

nbg

Lecz Ty nas ocalasz od naszych gnębicieli, a naszych nieprzyjaciół pohańbisz.

bg

Aleś nas ty wybawiał od nieprzyjaciół naszych, a nienawidzących nas zawstydzałeś.

9
ubg

Teraz jednak odrzuciłeś nas i zawstydziłeś, i nie wyruszasz z naszymi wojskami.

nbg

Codziennie chlubimy się Bogiem, a Twe Imię będziemy wysławiać na wieki. Sela.

bg

Przetoż chlubimy się w tobie, Boże! na każdy dzień, a imię twoje na wieki wysławiamy. Sela.

10
ubg

Sprawiłeś, że cofnęliśmy się przed wrogiem, a ci, którzy nas nienawidzą, złupili nas.

nbg

Ale nas porzuciłeś, zawstydziłeś; nie wystąpiłeś w naszych szeregach.

bg

Ale teraz odrzuciłeś i zawstydziłeś nas, a nie wychodzisz z wojskami naszemi.

11
ubg

Wydałeś nas na rzeź jak owce i rozproszyłeś nas wśród pogan.

nbg

Dałeś się nam cofnąć wobec wroga, więc do woli nas grabili nasi nieprzyjaciele.

bg

Sprawiłeś, żeśmy tył podali nieprzyjacielowi, a ci, którzy nas mają w nienawiści, rozchwycili między się dobra nasze.

12
ubg

Sprzedałeś swój lud za bezcen i nie zyskałeś na jego sprzedaży.

nbg

Podałeś nas na żer jak trzodę; rozproszyłeś nas wśród narodów.

bg

Podałeś nas jako owce na żer, a między pogan rozproszyłeś nas.

13
ubg

Wystawiłeś nas na wzgardę naszym sąsiadom, na szyderstwo i pośmiewisko tym, którzy nas otaczają.

nbg

Sprzedałeś swój lud za bezcen i nie chciałeś zyskać z ich ceny.

bg

Sprzedałeś lud twój za nic, a nie podniosłeś ceny ich.

14
ubg

Uczyniłeś nas tematem przysłowia wśród pogan, tak że narody kiwają głowami nad nami.

nbg

Naszym sąsiadom podałeś nas na wzgardę; naszemu otoczeniu na pośmiewisko i urąganie.

bg

Podałeś nas na wzgardę sąsiadom naszym, na szyderstwo i na pośmiech tym, którzy są około nas.

15
ubg

Mój wstyd wciąż jest przede mną, a hańba mi twarz okrywa;

nbg

Uczyniłeś nas przysłowiem pośród ludów, przedmiotem politowania pomiędzy narodami.

bg

Wystawiłeś nas na przypowieść między poganami, tak, że nad nami narody głową kiwają.

16
ubg

Na głos tego, który gardzi i bluźni, z powodu wroga i mściciela.

nbg

Cały dzień jest przede mną Moja hańba, a wstyd mojego oblicza mnie okrywa

bg

Na każdy dzień wstyd mój jest przedemną, a hańba twarzy mojej okrywa mię.

17
ubg

To wszystko nas spotkało, a jednak nie zapomnieliśmy o tobie ani nie naruszyliśmy twojego przymierza.

nbg

z powodu głosu bluźniercy i potwarcy, wobec wroga oraz mściciela.

bg

Dla głosu tego, który mię sromoci i potwarza, dla nieprzyjaciela, i tego, który się mści.

18
ubg

Nasze serce się nie odwróciło ani nasze kroki nie zboczyły z twej ścieżki;

nbg

To wszystko nas spotkało, a przecież Cię pamiętamy i nie sprzeniewierzyliśmy się Twojemu przymierzu.

bg

To wszystko przyszło na nas; a wżdyśmy cię nie zapomnieli, aniśmy wzruszyli przymierza twego.

19
ubg

Chociaż powaliłeś nas w miejscu smoków i okryłeś nas cieniem śmierci.

nbg

Nie cofnęło się wstecz nasze serce; nasze kroki nie zboczyły z Twej ścieżki.

bg

Nie cofnęło się nazad serce nasze, ani się uchyliły kroki nasze od ścieżki twojej,

20
ubg

Gdybyśmy zapomnieli imienia naszego Boga i wyciągnęli ręce do obcego boga;

nbg

Chociaż nas zgniotłeś wśród szakali i rozciągnąłeś nad nami cień śmierci.

bg

Chociażeś nas był potarł, wrzuciwszy nas na miejsce smoków, i okryłeś nas cieniem śmierci.

21
ubg

Czyż Bóg by się o tym nie dowiedział? Przecież on zna tajniki serca.

nbg

Gdybyśmy zapomnieli Imienia naszego Boga, a nasze dłonie wyciągnęli do cudzego bóstwa,

bg

Byśmyć byli zapomnieli imienia Boga naszego, a podnieśli ręce nasze do Boga cudzego,

22
ubg

Lecz z powodu ciebie przez cały dzień nas zabijają, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź.

nbg

czyżby Bóg nie dowiedział się o tym? Przecież On zna skrytości serca.

bg

Iazliby się był Bóg o tem nie pytał? gdyż on wie skrytości serca.

23
ubg

Ocknij się; czemu śpisz, Panie? Obudź się, nie odrzucaj nas na wieki.

nbg

Lecz dla Ciebie co dzień bywamy zabijani, jesteśmy uważani za owce rzeźni.

bg

Aleć nas dla ciebie zabijają na każdy dzień; poczytają nas jako owce na rzeź zgotowane.

24
ubg

Czemu ukrywasz swoje oblicze i zapominasz o naszym utrapieniu i ucisku?

nbg

Ocuć się! Czemu śpisz, Panie? Przebudź się i nie porzucaj na zawsze.

bg

Ocuć się; przeczże śpisz, Panie! Przebudź się, nie odrzucaj nas na wieki.

25
ubg

Nasza dusza bowiem pogrążyła się w prochu, nasz brzuch przylgnął do ziemi.

nbg

Czemu zakrywasz Twe oblicze? Zapominasz naszą nędzę i ucisk?

bg

Przeczże oblicze twoje ukrywasz, a zapominasz utrapienia naszego i ucisku naszego?

26
ubg

Powstań nam na pomoc, odkup nas ze względu na twoje miłosierdzie.

nbg

Nasza dusza jest poniżona aż do prochu; nasze życie przylgnęło aż do ziemi.

bg

Albowiem potłoczona jest aż do prochu dusza nasza, a przylgnął do ziemi żywot nasz.

27
ubg

—

nbg

Powstań nam na pomoc i nas odkup z powodu Twojego miłosierdzia.

bg

Powstańże na ratunek nasz, a odkup nas dla miłosierdzia twego.