Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Psalmów 55
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przewodnikowi chóru, na Neginot. Pieśń pouczająca Dawida. Boże, nakłoń ucha ku mojej modlitwie i nie ukrywaj się przed moją prośbą.
Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot pieśń Dawidowa nauczająca.
Posłuchaj uważnie i wysłuchaj mnie; uskarżam się w swej modlitwie i jęczę;
W uszy swe przyjmij, o Boże! modlitwę moję, a nie kryj się przed prośbą moją:
Z powodu głosu wroga, z powodu ucisku niegodziwego; zwalają na mnie nieprawość i w gniewie sprzeciwiają mi się.
Posłuchaj mię z pilnością, a wysłuchaj mię; boć się uskarżam w modlitwie swej, i trwożę sobą:
Moje serce boleje we mnie i dopadł mnie strach przed śmiercią.
Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.
Przyszły na mnie bojaźń i drżenie i przejęła mnie trwoga.
Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.
I powiedziałem: O, gdybym miał skrzydła jak gołębica, uleciałbym i odpoczął.
Bojaźń ze drżeniem przyszła na mię, a okryła mię trwoga.
Oto bym uleciał daleko i zamieszkał na pustyni. Sela.
I rzekłem: Obym miał skrzydła jako gołębica, zaleciałbym, a odpocząłbym.
Pospieszyłbym, aby ujść przed wichrem i nawałnicą.
Otobym daleko zaleciał, a mieszkałbym na puszczy. Sela.
Zniszcz, Panie, rozdziel ich język, bo widzę przemoc i niezgodę w mieście.
Pospieszyłbym, abym uszedł przed wiatrem gwałtownym, i przed wichrem.
Dniem i nocą krążą wokoło po jego murach, a wewnątrz niego zło i ucisk.
Zatrać ich, Panie! rozdziel język ich; bom widział bezprawie i rozruch w mieście.
Wewnątrz niego jest niegodziwość, a z jego ulic nie znika oszustwo i podstęp.
We dnie i w nocy otaczają ich po murach jego, a złość i przewrotność jest w pośrodku jego.
Bo to nie wróg mnie lżył, co mógłbym znieść; nie powstał przeciwko mnie ten, który mnie nienawidził wtedy ukryłbym się przed nim;
Ciężkości są w pośrodku jego, a nie ustępuje z ulic jego chytrość i zdrada.
Ale ty, człowiek równy mi, mój wódz i przyjaciel.
Albowiem nie nieprzyjaciel jaki zelżył mię, inaczej zniósłbym to był; ani ten, który mię miał w nienawiści, powstał przeciwko mnie; bobym się wżdy był skrył przed nim;
Mile naradzaliśmy się ze sobą i razem chodziliśmy do domu Bożego.
Ale ty, człowiecze mnie równy, wodzu mój, i znajomy mój.
Niech śmierć ich zaskoczy, niech żywcem zstąpią do piekła, bo w ich domach i wśród nich mieszka zło.
Którzyśmy się z sobą mile w tajności naradzali, i do domu Bożego społecznie chadzali.
Ja zaś do Boga zawołam i PAN mnie wybawi.
Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich.
Wieczorem, rano i w południe będę się modlić i głośno wołać, a on wysłucha mego głosu.
Ale ja do Boga zawołam, a Pan mię wybawi.
Odkupił moją duszę, abym miał spokój od walki, jaką ze mną toczyli, bo wielu ich było przy mnie.
W wieczór i rano, i w południe modlić się, i z trzaskiem wołać będę, aż wysłucha głos mój.
Bóg wysłucha i będzie ich trapić ten, który trwa od wieków. Sela. Bo nie poprawiają się i nie boją się Boga.
Odkupi duszę moję, abym był w pokoju od wojny przeciwko mnie; bo ich wiele było przy mnie.
Podniósł rękę na tych, którzy utrzymywali z nim pokój; złamał swoje przymierze.
Wysłucha Bóg i utrapi ich, (jako ten, który siedzi od wieku.Sela.) przeto, że nie masz w nich poprawy, ani się Boga boją.
Gładsze niż masło były słowa jego ust, lecz wrogość miał w sercu; miększe niż oliwa jego słowa, ale były jak obnażone miecze.
Wyciągnął ręce swoje na tych, którzy z nim mieli pokój, wzruszył przymierze swoje.
Przerzuć swój ciężar na PANA, a on cię podtrzyma; nie dopuści nigdy, by miał się zachwiać sprawiedliwy.
Gładsze niż masło były słowa ust jego, ale walka w sercu jego: a mię kciejsze słowa jego niż olej, wszakże były jako miecze dobyte:
Ale ty, Boże, wtrącisz ich w dół zatracenia; ludzie krwawi i podstępni nie dożyją połowy swoich dni; ja zaś zaufam tobie.
Wrzuć na Pana brzemię twoje, a on cię opatrzy, i nie dopuści, aby się na wieki zachwiać miał sprawiedliwy.
—
Ale ich ty, o Boże! wepchniesz w dół zginienia; mężowie krwawi i zdradliwi nie dojdą do połowy dni swoich; ale ja w tobie nadzieję mieć będę.