Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Psalmów 55
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przewodnikowi chóru, na Neginot. Pieśń pouczająca Dawida. Boże, nakłoń ucha ku mojej modlitwie i nie ukrywaj się przed moją prośbą.
Przewodnikowi chóru, w towarzystwie instrumentów smyczkowych. Dumanie Dawida.
Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot pieśń Dawidowa nauczająca.
Posłuchaj uważnie i wysłuchaj mnie; uskarżam się w swej modlitwie i jęczę;
Wysłuchaj moją modlitwę, Boże, nie odwracaj się od mojego błagania.
W uszy swe przyjmij, o Boże! modlitwę moję, a nie kryj się przed prośbą moją:
Z powodu głosu wroga, z powodu ucisku niegodziwego; zwalają na mnie nieprawość i w gniewie sprzeciwiają mi się.
Spojrzyj na mnie i mi odpowiedz, bo się zanoszę od płaczu i zawodzę.
Posłuchaj mię z pilnością, a wysłuchaj mię; boć się uskarżam w modlitwie swej, i trwożę sobą:
Moje serce boleje we mnie i dopadł mnie strach przed śmiercią.
Z powodu okrzyku wroga, wobec ucisku złoczyńcy; bo biedę na mnie zwalają oraz zawzięcie mnie ścigają.
Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.
Przyszły na mnie bojaźń i drżenie i przejęła mnie trwoga.
W moim wnętrzu drży moje serce oraz przypadły do mnie strachy śmierci.
Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.
I powiedziałem: O, gdybym miał skrzydła jak gołębica, uleciałbym i odpoczął.
Przenika mnie trwoga, dreszcz oraz ogarnia odrętwienie.
Bojaźń ze drżeniem przyszła na mię, a okryła mię trwoga.
Oto bym uleciał daleko i zamieszkał na pustyni. Sela.
Zatem wołam: Kto mi da skrzydło gołębicy, bym uleciał oraz odpoczął?
I rzekłem: Obym miał skrzydła jako gołębica, zaleciałbym, a odpocząłbym.
Pospieszyłbym, aby ujść przed wichrem i nawałnicą.
Bym się oto oddalił lotem i osiadł na pustyni. Sela.
Otobym daleko zaleciał, a mieszkałbym na puszczy. Sela.
Zniszcz, Panie, rozdziel ich język, bo widzę przemoc i niezgodę w mieście.
Przed wirującym wichrem oraz przed nawałnicą pospieszę do mojego schronienia.
Pospieszyłbym, abym uszedł przed wiatrem gwałtownym, i przed wichrem.
Dniem i nocą krążą wokoło po jego murach, a wewnątrz niego zło i ucisk.
Zniwecz ich, Panie, rozdziel ich język, gdyż w mieście widzę grabież i rozbój.
Zatrać ich, Panie! rozdziel język ich; bom widział bezprawie i rozruch w mieście.
Wewnątrz niego jest niegodziwość, a z jego ulic nie znika oszustwo i podstęp.
Dzień i noc krążą po jego murach, a krzywda i bezprawie w jego wnętrzu.
We dnie i w nocy otaczają ich po murach jego, a złość i przewrotność jest w pośrodku jego.
Bo to nie wróg mnie lżył, co mógłbym znieść; nie powstał przeciwko mnie ten, który mnie nienawidził wtedy ukryłbym się przed nim;
Wśród niego nędza, a przemoc oraz zdrada nie ustępują z jego rynku.
Ciężkości są w pośrodku jego, a nie ustępuje z ulic jego chytrość i zdrada.
Ale ty, człowiek równy mi, mój wódz i przyjaciel.
Gdyż nie urąga mi wróg – co bym zniósł, i przeciwnik nie wynosi się nade mnie – bo bym się uchronił od niego.
Albowiem nie nieprzyjaciel jaki zelżył mię, inaczej zniósłbym to był; ani ten, który mię miał w nienawiści, powstał przeciwko mnie; bobym się wżdy był skrył przed nim;
Mile naradzaliśmy się ze sobą i razem chodziliśmy do domu Bożego.
Lecz ty, mój rówieśnik i mąż, towarzysz i mój przyjaciel,
Ale ty, człowiecze mnie równy, wodzu mój, i znajomy mój.
Niech śmierć ich zaskoczy, niech żywcem zstąpią do piekła, bo w ich domach i wśród nich mieszka zło.
z którym wspólnie napawaliśmy się rozmową i z zapałem chodziliśmy do Domu Boga.
Którzyśmy się z sobą mile w tajności naradzali, i do domu Bożego społecznie chadzali.
Ja zaś do Boga zawołam i PAN mnie wybawi.
Niech rzuci na nich śmierć, by żywcem weszli do Krainy Umarłych; gdyż złość jest w ich siedzibie, jak również w ich wnętrzu.
Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich.
Wieczorem, rano i w południe będę się modlić i głośno wołać, a on wysłucha mego głosu.
Zaś ja wołam do Boga, zatem WIEKUISTY mi dopomoże.
Ale ja do Boga zawołam, a Pan mię wybawi.
Odkupił moją duszę, abym miał spokój od walki, jaką ze mną toczyli, bo wielu ich było przy mnie.
Wieczorem, z rana i w południe płaczę oraz będę zawodzić, aż usłyszy mój głos.
W wieczór i rano, i w południe modlić się, i z trzaskiem wołać będę, aż wysłucha głos mój.
Bóg wysłucha i będzie ich trapić ten, który trwa od wieków. Sela. Bo nie poprawiają się i nie boją się Boga.
Szczęśliwie wybawił z boju moją duszę, choć tłumnie stanęli przeciw mnie.
Odkupi duszę moję, abym był w pokoju od wojny przeciwko mnie; bo ich wiele było przy mnie.
Podniósł rękę na tych, którzy utrzymywali z nim pokój; złamał swoje przymierze.
Bóg usłyszy oraz ich upokorzy; On, który panuje od wieczności. Sela. Dlatego, że nie doznali przemian oraz nie obawiają się Boga,
Wysłucha Bóg i utrapi ich, (jako ten, który siedzi od wieku.Sela.) przeto, że nie masz w nich poprawy, ani się Boga boją.
Gładsze niż masło były słowa jego ust, lecz wrogość miał w sercu; miększe niż oliwa jego słowa, ale były jak obnażone miecze.
podniósł rękę na Swoich przyjaciół i wzruszył Swoje przymierze.
Wyciągnął ręce swoje na tych, którzy z nim mieli pokój, wzruszył przymierze swoje.
Przerzuć swój ciężar na PANA, a on cię podtrzyma; nie dopuści nigdy, by miał się zachwiać sprawiedliwy.
Ich usta gładsze są niż śmietana – a jątrzą Jego serce; ich słowa miększe od oliwy – ale to obnażone miecze.
Gładsze niż masło były słowa ust jego, ale walka w sercu jego: a mię kciejsze słowa jego niż olej, wszakże były jako miecze dobyte:
Ale ty, Boże, wtrącisz ich w dół zatracenia; ludzie krwawi i podstępni nie dożyją połowy swoich dni; ja zaś zaufam tobie.
Powierz WIEKUISTEMU twe brzemię, a On cię podźwignie; nigdy nie pozwoli, by zachwiał się sprawiedliwy.
Wrzuć na Pana brzemię twoje, a on cię opatrzy, i nie dopuści, aby się na wieki zachwiać miał sprawiedliwy.
—
I Ty, Boże, strącisz ich w otchłań zagłady; ludzie krwi i zdrady nie dojdą do połowy swych dni. Zaś ja ufam Tobie.
Ale ich ty, o Boże! wepchniesz w dół zginienia; mężowie krwawi i zdradliwi nie dojdą do połowy dni swoich; ale ja w tobie nadzieję mieć będę.