Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Psalmów 57

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Przewodnikowi chóru. Al taszchet. Miktam Dawida, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini. Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną, bo moja dusza ufa tobie; w cieniu twoich skrzydeł będę się chronił, aż przeminie nieszczęście.

bg

Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, złoty psalm Dawidowy, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini.

2
ubg

Będę wołał do Boga Najwyższego, do Boga, który doprowadzi moją sprawę do końca.

bg

Zmiłuj się nademną, o Boże! zmiłuj się nademną; albowiem w tobie ufa dusza moja, a do cienia skrzydeł twoich uciekam się; aż przeminie utrapienie.

3
ubg

On ześle pomoc z nieba i wybawi mnie od urągania tego, który chce mnie pochłonąć. Sela. Ześle mi Bóg swoje miłosierdzie i prawdę.

bg

Będę wołał do Boga najwyższego, do Boga, który wykonywa sprawę moję.

4
ubg

Moja dusza przebywa wśród lwów; leżę wśród płonących, wśród synów ludzkich, których zęby są jak włócznie i strzały, a język jak miecz ostry.

bg

On pośle z nieba, i wybawi mię od pohańbienia tego, który mię chce pochłonąć. Sela. Pośle mi Bóg miłosierdzie swoje i prawdę swą.

5
ubg

Bądź wywyższony, Boże, ponad niebiosa, a twoja chwała ponad całą ziemię.

bg

Dusza moja jest w pośród lwów; leżę miedzy palącymi, między synami ludzkimi, których zęby jako włócznie i strzały, i język ich miecz ostry.

6
ubg

Zastawili sidła na moje kroki, zgnębili moją duszę, wykopali przede mną dół, ale sami do niego wpadli. Sela.

bg

Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemią chwała twoja.

7
ubg

Gotowe jest moje serce, Boże, gotowe jest moje serce; będę śpiewał i oddawał chwałę.

bg

Sieci zastawili na nogi moje, nachylili duszę moję, wykopali dół przed obliczem mojem; ale sami wpadli weń. Sela.

8
ubg

Obudź się, moja chwało, obudź się, cytro i harfo; ja się zbudzę o świcie.

bg

Gotowe jest serce moje, Boże! gotowe jest serce moje; śpiewać i wychwalać cię będę.

9
ubg

Będę cię wysławiał wśród ludu, Panie, będę ci śpiewał wśród narodów.

bg

Ocuć się chwało moja! ocuć się, lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.

10
ubg

Bo wielkie jest twoje miłosierdzie, aż do niebios, i aż pod obłoki twoja prawda.

bg

Będę cię wysławiał między ludem, Panie! a będęć śpiewał między narodami.

11
ubg

Bądź wywyższony ponad niebiosa, Boże, a ponad całą ziemię twoja chwała.

bg

Albowiem wielkie jest aż do niebios miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.

12
ubg

—

bg

Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemię wywyż chwałę twoję.