Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Psalmów 73

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Psalm Asafa. Doprawdy Bóg jest dobry dla Izraela; dla tych, którzy są czystego serca.

nbg

Pieśń Asafa. Zaprawdę, Bóg jest hojnym dla Israela, dla czystych sercem.

bg

Psalm Asafowy. Zaisteć dobry jest Bóg Izraelowi, tym, którzy są czystego serca.

2
ubg

Ale moje nogi niemal się potknęły, moje kroki omal się nie zachwiały;

nbg

A ja, niemal się potknęły moje nogi i mało nie rozlazły moje kroki.

bg

Ale nogi moje mało się były nie potknęły, a blisko tego było, że mało nie szwankowały kroki moje,

3
ubg

Bo zazdrościłem głupcom, widząc pomyślność niegodziwych.

nbg

Bowiem pozazdrościłem pyszałkom, widząc powodzenie nieprawych;

bg

Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.

4
ubg

Nie mają bowiem więzów aż do śmierci, ale w całości zostaje ich siła.

nbg

że nie mają udręk aż do śmierci, a nadto krzepka jest ich siła.

bg

Bo nie mają związków aż do śmierci, ale w całości zostaje siła ich.

5
ubg

Nie doznają trudu ludzkiego ani cierpień jak inni ludzie.

nbg

Nie dzielą mozołu sług i wraz z ludźmi nie bywają trapieni.

bg

W pracy ludzkiej nie są, a kaźni, jako inni ludzie, nie doznawają.

6
ubg

Dlatego są opasani pychą jak złotym łańcuchem i odziani w okrucieństwo jak w szatę ozdobną.

nbg

Dlatego pycha opasuje ich karki i okrywa ich szata nieprawości.

bg

Przetoż otoczeni są pychą, jako łańcuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną.

7
ubg

Ich oczy wystają od tłuszczu; mają więcej niż serce mogłoby sobie życzyć.

nbg

Z otyłości wystąpiło ich oko; wezbrały urojenia ich serca.

bg

Wystąpiły od tłustości oczy ich, a więcej mają nad pomyślenie serca.

8
ubg

Oddali się rozpuście i mówią przewrotnie o ucisku, mówią wyniośle.

nbg

Drwią i złośliwie rozprawiają o ucisku; przemawiając z wysoka.

bg

Rozpuścili się, i mówią złośliwie, o uciśnieniu bardzo hardzie mówią.

9
ubg

Zwracają swe usta przeciwko niebu, a ich język krąży po ziemi.

nbg

Swoimi ustami miotają na niebiosa, a ich język pełza po ziemi.

bg

Wystawiają przeciwko niebu usta swe, a język ich krąży po ziemi.

10
ubg

Dlatego jego lud wraca dotąd i obficie leją się na nich wody;

nbg

Dlatego tam zwraca się Jego lud, choć ssą z nich pełnymi strumieniami.

bg

A przetoż na to przychodzi lud jego, gdy się im wody już wierzchem leją,

11
ubg

Bo mówią: Jakże Bóg może o tym wiedzieć? Czy Najwyższy ma wiedzę?

nbg

I powiadają: Jakże Bóg to wie? Czy ta wiadomość jest u Najwyższego?

bg

Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?

12
ubg

Oto ci są niegodziwi, a powodzi im się na świecie i pomnażają bogactwa.

nbg

Oto wzrośli w potęgę ci, którzy są niegodziwi oraz zawsze szczęśliwi.

bg

Albowiem, oto ci niezbożnymi będąc, mają pokój na świecie, i nabywają bogactw.

13
ubg

A więc na próżno oczyściłem swoje serce i w niewinności obmywałem ręce.

nbg

Więc na próżno zachowałem w czystości moje serce, a mą dłoń umywałem w niewinności;

bg

Próżno tedy w czystości chowam ręce moje, a w niewinności serce moje omywam.

14
ubg

Cały dzień bowiem znoszę cierpienia i co rano jestem chłostany.

nbg

gdyż całymi dniami mnie dręczą i co rano cierpię katusze.

bg

Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek.

15
ubg

Gdybym powiedział: Będę mówił tak samo, skrzywdziłbym ród twoich synów.

nbg

Gdybym powiedział: Będę mówił jak oni – to bym się sprzeniewierzył pokoleniu Twych synów.

bg

Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.

16
ubg

Starałem się to rozumieć, ale było dla mnie zbyt trudne;

nbg

I rozmyślałem, by tego dociec; lecz daremna to praca w moich oczach.

bg

Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało;

17
ubg

Aż wszedłem do świątyni Bożej i tu zrozumiałem, jaki jest ich koniec.

nbg

Aż wszedłem do przybytków Boga oraz pojąłem ich koniec.

bg

Ażem wszedł do świątnicy Bożej, a tum porozumiał dokończenie ich.

18
ubg

Doprawdy na śliskich miejscach ich postawiłeś i strącasz ich na zatracenie.

nbg

Zaprawdę, postawiłeś ich na śliskim i strącasz ich w przepaście.

bg

Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

19
ubg

Oto jak doznali zguby! Nagle niszczeją, strawieni przerażeniem.

nbg

Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

bg

Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

20
ubg

Jak sen po przebudzeniu, Panie, gdy się ockniesz, wzgardzisz ich obrazem.

nbg

Jakby po przebudzeniu ze snu, WIEKUISTY, gdy się ocucisz – pogardzisz ich postacią.

bg

Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz.

21
ubg

Gdy gorycz miałem w sercu, a w nerkach czułem kłucie;

nbg

Gdyż wrzało moje serce i kłuły mnie wnętrzności,

bg

Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

22
ubg

Byłem głupi i nic nie rozumiałem, byłem przed tobą jak zwierzę.

nbg

bo byłem bezrozumnym i tego nie poznałem; byłem jak bydlę przed Tobą.

bg

Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę.

23
ubg

A jednak zawsze jestem z tobą, bo mnie trzymałeś za prawą rękę.

nbg

Ale ja zawsze jestem z Tobą. Ująłeś moją prawicę.

bg

A wszakże zawżdy byłem z tobą; boś mię trzymał za prawą rękę moję.

24
ubg

Poprowadzisz mnie według swej rady, a potem przyjmiesz mnie do chwały.

nbg

Według Twojego postanowienia mnie prowadzisz i poprowadzisz do chwały.

bg

Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię.

25
ubg

Kogo innego mam w niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym nie mam upodobania.

nbg

Kogo innego mam w niebiosach? A i na ziemi, oprócz Ciebie, w nikim nie mam upodobania.

bg

Kogożbym innego miał na niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym upodobania nie mam.

26
ubg

Choć moje ciało i serce ustanie, Bóg jest skałą mego serca i moim dziedzictwem na wieki.

nbg

Zniknie moja cielesna natura i me serce; ale Bóg jest opoką serca oraz moim udziałem na wieki.

bg

Choć ciało moje, i serce moje ustanie, jednak Bóg jest skałą serca mego, i działem moim na wieki.

27
ubg

Oto bowiem ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą, odstępując od ciebie.

nbg

Gdyż dalecy od Ciebie – zginą; zatracisz każdego odstępcę od Ciebie.

bg

Gdyż oto ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą odstępowaniem od ciebie.

28
ubg

Mnie zaś dobrze jest zbliżyć się do Boga; pokładam w Panu BOGU moją ufność, aby opowiadać wszystkie jego dzieła.

nbg

Zaś mnie jest miłą bliskość Boga; w Panu, WIEKUISTYM, pokładam moją ufność, by wysławiać wszystkie Twoje sprawy.

bg

Aleć mnie najlepsza jest trzymać się Boga; przetoż pokładam w Panu panującym nadzieję moję, abym opowiadał wszystkie sprawy jego.