Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Psalmów 77
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przewodnikowi chóru dla Jedutuna. Psalm Asafa. Wzniosłem swój głos do Boga i zawołałem; wzniosłem swój głos do Boga i mnie wysłuchał.
Przewodnikowi chóru Jedutunów. Pieśń Asafa.
Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy.
W dniu mego utrapienia szukałem Pana, moje ręce wyciągałem w nocy nieustannie, moja dusza nie dała się pocieszyć.
Kiedy wołam, podnoszę mój głos do Boga; mój głos kieruję do Boga, więc mnie wysłuchaj.
Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał.
Gdy wspominałem Boga, byłem strwożony; rozmyślałem, a mój duch był ogarnięty utrapieniem. Sela.
W dzień mojej niedoli szukam Pana, w nocy nie przestaje wyciągać się moja ręka i nie daje się ukoić moja dusza.
W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.
Ty zatrzymujesz otwarte powieki mych oczu, jestem tak zaniepokojony, że nie potrafię mówić.
Wspominam Boga i zawodzę; rozmyślam i omdlewa mój duch. Sela.
Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.
Rozpamiętuję dni przeszłe i dawne lata.
Chwyciłeś powieki moich oczu, strwożony jestem i oniemiałem.
Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.
Przypominam sobie mój śpiew; nocą rozmyślam w sercu i mój duch docieka:
Dumam o dniach przeszłości, o dawnych latach.
Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.
Czy Pan odrzuci na wieki i już więcej nie okaże łaski?
W nocy wspominam moją pieśń oraz rozmyślam w moim sercu, zatem mój duch docieka.
Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc:
Czy jego miłosierdzie ustało na zawsze i jego obietnica nigdy się nie spełni?
Czy Bóg porzuci na wieki i już nigdy się nie ulituje?
Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?
Czy Bóg zapomniał o litości? Czy w gniewie stłumił swoją łaskawość? Sela.
Czy Jego miłosierdzie znikło na zawsze i ustanowił wyrok na wieki wieków?
Izali do końca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?
I powiedziałem: To jest moja niemoc; jednak będę wspominał lata prawicy Najwyższego.
Czy Bóg zapomniał się litować? Czy w gniewie wstrzymał Swe miłosierdzie? Sela.
Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela.
Będę wspominał dzieła PANA, będę wspominał twoje dawne cuda.
Więc powiedziałem: Takie jest moje błaganie – o powrót prawicy Najwyższego.
I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.
Będę rozmyślał o wszystkich twoich dziełach i o twoich czynach będę mówił.
Wspominam czyny Przedwiecznego; tak, wspominam Twoje dawne cuda.
Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.
Boże, święta jest twoja droga; który bóg jest tak wielki, jak nasz Bóg?
Rozważam wszystkie Twoje dzieła oraz rozpamiętuję Twe czyny.
I będę rozmyślał o wszelkiem dziele twojem, i o uczynkach twoich będę mówił:
Ty jesteś Bogiem, który czyni cuda; dałeś poznać narodom swoją moc.
Boże, Twoja droga w świętości; który bóg jest wielkim jak Bóg?
Boże! święta jest droga twoja. Któryż Bóg jest tak wielki, jako Bóg nasz?
Odkupiłeś swoim ramieniem twój lud, synów Jakuba i Józefa. Sela.
Ty, o Boże, cudotwórco, objawiłeś pomiędzy ludźmi Twą potęgę.
Tyś jest Bóg,który czynisz cuda; podałeś do znajomości między narody moc twoję.
Widziały cię wody, o Boże, widziały cię wody i ulękły się, poruszyły się głębiny.
Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela.
Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.
Chmury spłynęły wodą, niebiosa wydały gromy i poleciały twoje strzały.
Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.
Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.
Huk twego grzmotu wśród obłoków, błyskawice oświetliły świat, ziemia poruszyła się i zatrzęsła.
Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.
Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.
Twoja droga wiodła przez morze, twoje ścieżki przez wielkie wody i nie było znać twoich śladów.
W wichrze odgłos Twojego gromu, świat oświeciły błyskawice; drżała i wstrząsnęła się ziemia.
Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.
Prowadziłeś swój lud jak stado owiec ręką Mojżesza i Aarona.
Twoja droga przez morze, Twoja ścieżka przez wielkie wody, a Twoich śladów nie widać.
Przez morze była droga twoja, a ścieżki twoje przez wody wielkie, wszakże śladów twoich nie było.
—
Prowadziłeś Twój lud, jakby trzodę, ręką Mojżesza i Ahrona.
Prowadziłeś lud twój, jako stado owiec, przez rękę Mojżesza i Aarona.