Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Psalmów 90

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Modlitwa Mojżesza, męża Bożego. Panie, ty byłeś naszą ucieczką z pokolenia na pokolenie.

nbg

Modlitwa Mojżesza, Bożego męża. Panie, Ty byłeś dla nas schronieniem od pokolenia do pokolenia.

bg

Modlitwa Mojżesza, męża Bożego. Panie! tyś bywał ucieczką naszą od narodu do narodu.

2
ubg

Zanim zrodziły się góry, zanim ukształtowałeś ziemię i świat, od wieków na wieki ty jesteś Bogiem.

nbg

Zanim się góry narodziły, nim stworzyłeś ziemię i świat, Ty od wieku jesteś Bogiem do wieku.

bg

Pierwej niżli góry stanęły i niżliś wykształtował ziemię, i okrąg świata, oto zaraz od wieku aż na wieki tyś jest Bogiem.

3
ubg

Obracasz człowieka w proch i mówisz: Wracajcie, synowie ludzcy.

nbg

Przyprowadzasz człowieka do prochu i powiadasz: Nawróćcie się, synowie Adama.

bg

Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.

4
ubg

Tysiąc lat bowiem w twoich oczach jest jak dzień wczorajszy, który minął, i jak straż nocna.

nbg

Przecież tysiąc lat jest w Twoich oczach jak dzień wczorajszy, który przeminął; jak straż w nocy.

bg

Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi są jako dzień wczorajszy, który przeminął, i jako straż nocna.

5
ubg

Porywasz ich jakby powodzią, są jak sen i jak trawa, która rośnie o poranku.

nbg

Porwałeś ich, więc są jak sen; jak trawa z rana, co się odnawia.

bg

Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie.

6
ubg

Rano kwitnie i rośnie, a wieczorem zostaje skoszona i usycha.

nbg

O poranku zakwita i się rozrasta, a wieczorem jest ścięta i zwiędła.

bg

Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

7
ubg

Giniemy bowiem od twego gniewu i jesteśmy przerażeni twoją zapalczywością.

nbg

Bo giniemy od Twojego gniewu, a Twoim uniesieniem jesteśmy porażeni.

bg

Albowiem od gniewu twego giniemy, a popędliwością twoją jesteśmy przestraszeni.

8
ubg

Położyłeś przed sobą nasze nieprawości, nasze skryte grzechy w świetle twego oblicza.

nbg

Stawiłeś przed Siebie nasze winy oraz nasze tajniki przed światło Twego oblicza.

bg

Położyłeś nieprawości nasze przed sobą, tajne występki nasze przed jasnością oblicza twego.

9
ubg

Wszystkie nasze dni przemijają z powodu twego gniewu, nasze lata nikną jak westchnienie.

nbg

Tak, pod Twoją grozą mijają wszystkie nasze dni, a nasze lata nikną jak marzenie.

bg

Skąd wszystkie dni nasze nagle przemijają dla gniewu twego; jako słowa niszczeją lata nasze.

10
ubg

Liczbą naszych dni jest lat siedemdziesiąt, a jeśli sił starczy, lat osiemdziesiąt, a to, co w nich najlepsze, to tylko kłopot i cierpienie, bo szybko mijają, a my odlatujemy.

nbg

Liczba naszego wieku jest niekiedy siedemdziesiąt lat, a przy siłach i osiemdziesiąt lat, a ich chlubą męka i boleść; bowiem szybko nas spędzasz, zatem ulatujemy.

bg

Dni wieku naszego jest lat siedmdziesiąt, a jeźli kto duższy, lat ośmdziesiąt, a to, co najlepszego w nich, tylko kłopot i nędza, a gdy to pominie, tedy prędko odlatujemy.

11
ubg

Któż zna srogość twego gniewu? Albo kto, bojąc się ciebie, zna twoją zapalczywość?

nbg

Kto rozważa siłę Twojego gniewu i według Twojej grozy siłę Twojego uniesienia?

bg

Ale któż zna srogość gniewu twego? albo kto bojąc się ciebie zna zapalczywość twoję?

12
ubg

Naucz nas liczyć nasze dni, abyśmy przywiedli serce do mądrości.

nbg

Naucz nas liczyć nasze dni, byśmy serce roztropne nabyli.

bg

Nauczże nas obliczać dni naszych, abyśmy przywiedli serce do mądrości.

13
ubg

Powróć, PANIE. Jak długo jeszcze? Zlituj się nad swymi sługami.

nbg

Zwróć się, WIEKUISTY. Jak długo jeszcze? Ulituj się nad Twoimi sługami.

bg

Nawróćże się, Panie! dokądże odwłaczasz? zlitujże się nad sługami twymi.

14
ubg

Nasyć nas z rana twoim miłosierdziem, abyśmy mogli się cieszyć i radować przez wszystkie nasze dni.

nbg

Rano nasyć nas Twoją łaską, byśmy się mogli weselić przez wszystkie nasze dni.

bg

Nasyćże nas z poranku miłosierdziem twojem; tak, abyśmy wesoło śpiewać i radować się mogli po wszystkie dni nasze.

15
ubg

Spraw nam radość według dni, w których nas trapiłeś; według lat, w których zaznaliśmy zła.

nbg

Pociesz nas na miarę dni, w których nas trapiłeś, na miarę lat przez które oglądaliśmy niedolę.

bg

Rozweselże nas według dni, którycheś nas utrapił, według lat, którycheśmy doznali złego.

16
ubg

Niech się ukaże twoim sługom twoje dzieło, a twoja chwała ich synom.

nbg

Przed Twoimi sługami niech się objawi Twoje dzieło, a Twoja świetność nad ich synami.

bg

Niech będzie znaczna przy sługach twoich sprawa twoja, a chwała twoja przy synach ich.

17
ubg

Niech dobroć PANA, naszego Boga, będzie z nami; i utwierdź wśród nas dzieło naszych rąk; utwierdź dzieło naszych rąk!

nbg

I niech będzie upodobanie nad nami, WIEKUISTEGO, naszego Boga. Utwierdź pomiędzy nami sprawę naszych rąk; tak, sprawę naszych rąk, ją utwierdź.

bg

Niech będzie przyjemność Pana, Boga naszego, przy nas, a sprawę rąk naszych utwierdź między nami, sprawę rąk naszych utwierdź, Panie!