Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
I Księga Mojżesza 11
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Na całej ziemi był jeden język i jedna mowa.
Zaś cała ziemia była jednej mowy oraz nielicznych wyrażeń.
A gdy wędrowali od wschodu, znaleźli równinę w ziemi Szinear i tam mieszkali.
I stało się, że gdy ciągnęli od wschodu, znaleźli równinę w kraju Szynear i tam się osiedlili.
I mówili jeden do drugiego: Chodźcie, zróbmy cegły i wypalmy je w ogniu; i mieli cegłę zamiast kamienia, a smołę zamiast zaprawy.
Więc jeden powiedział do drugiego: Oto wyrabiajmy cegły oraz rozżarzmy je do żaru. I tak cegła służyła im zamiast kamienia, a smołowiec służył im za wapno.
Potem powiedzieli: Chodźcie, zbudujmy sobie miasto i wieżę, której szczyt sięgałby do nieba, i uczyńmy sobie imię, abyśmy się nie rozproszyli po powierzchni całej ziemi.
Także powiedzieli: Oto zbudujmy sobie miasto i wieżę, której wierzch byłby w niebie; uczynimy sobie też znamię, abyśmy się nie rozproszyli po powierzchni całej ziemi.
A PAN zstąpił, aby zobaczyć miasto i wieżę, które synowie ludzcy budowali.
Wtedy WIEKUISTY zstąpił, aby zobaczyć owo miasto i wieżę, którą budowali synowie ludzcy.
I PAN powiedział: Oto lud jest jeden i wszyscy mają jeden język, a jest to dopiero początek ich dzieła. Teraz nic nie powstrzyma ich od wykonania tego, co zamierzają uczynić.
I WIEKUISTY powiedział: Oto jeden lud oraz jedna mowa u wszystkich; a taki jest początek ich przedsięwzięć. Od teraz nic im nie chybi, co by zamierzyli wykonać.
Zstąpmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie zrozumiał języka drugiego.
Oto zstąpmy i tam pomieszajmy ich mowę, aby nie zrozumieli jeden mowy drugiego.
I tak PAN rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi; i przestali budować miasto.
Zatem WIEKUISTY rozproszył ich stamtąd po powierzchni całej ziemi; tak ze strachu przestali budować.
Dlatego nazwano je Babel, bo tam PAN pomieszał język całej ziemi. I stamtąd PAN rozproszył ich po całej powierzchni ziemi.
Dlatego jego imię nazwano Babel, gdyż tam PAN pomieszał mowę całej ziemi. Stamtąd Bóg rozproszył ich po powierzchni całej ziemi.
To są dzieje rodu Sema: Gdy Sem miał sto lat, spłodził Arpachszada, dwa lata po potopie.
Oto rodowód Szema: Szem miał sto lat, gdy spłodził Arpachszada, dwa lata po potopie.
Po spłodzeniu Arpachszada Sem żył pięćset lat i spłodził synów i córki.
Zaś po spłodzeniu Arpachszada, Szem żył pięćset lat oraz spłodził synów i córki.
Arpachszad żył trzydzieści pięć lat i spłodził Szelacha.
A Arpachszad przeżywszy trzydzieści pięć lat, spłodził Szelacha.
Po spłodzeniu Szelacha Arpachszad żył czterysta trzy lata i spłodził synów i córki.
Zaś po spłodzeniu Szelacha, Arpachszad żył czterysta trzy lata oraz spłodził synów i córki.
Szelach żył trzydzieści lat i spłodził Ebera.
A Szelach, przeżywszy trzydzieści lat, spłodził Ebera.
Po spłodzeniu Ebera Szelach żył czterysta trzy lata i spłodził synów i córki.
Zaś po spłodzeniu Ebera, Szelach żył czterysta trzy lata oraz spłodził synów i córki.
Eber żył trzydzieści cztery lata i spłodził Pelega.
A Eber, przeżywszy trzydzieści cztery lata, spłodził Pelega.
Po spłodzeniu Pelega Eber żył czterysta trzydzieści lat i spłodził synów i córki.
Zaś po spłodzeniu Pelega, Eber żył czterysta trzydzieści lat oraz spłodził synów i córki.
Peleg żył trzydzieści lat i spłodził Reu.
A Peleg, przeżywszy trzydzieści lat, spłodził Reu.
Po spłodzeniu Reu Peleg żył dwieście dziewięć lat i spłodził synów i córki.
Zaś po spłodzeniu Reu, Peleg żył dwieście dziewięć lat oraz spłodził synów i córki.
Reu żył trzydzieści dwa lata i spłodził Seruga.
A Reu, przeżywszy trzydzieści dwa lata, spłodził Seruga.
Po spłodzeniu Seruga Reu żył dwieście siedem lat i spłodził synów i córki.
Zaś po spłodzeniu Seruga, Reu żył dwieście siedem lat oraz spłodził synów i córki.
Serug żył trzydzieści lat i spłodził Nachora.
A Serug, przeżywszy trzydzieści lat, spłodził Nachora.
Po spłodzeniu Nachora Serug żył dwieście lat i spłodził synów i córki.
Zaś po spłodzeniu Nachora, Serug żył dwieście lat oraz spłodził synów i córki.
Nachor żył dwadzieścia dziewięć lat i spłodził Teracha.
A Nachor, przeżywszy dwadzieścia dziewięć lat, spłodził Teracha.
Po spłodzeniu Teracha Nachor żył sto dziewiętnaście lat i spłodził synów i córki.
Zaś po spłodzeniu Teracha, Nachor żył sto dziewiętnaście lat oraz spłodził synów i córki.
Terach żył siedemdziesiąt lat i spłodził Abrama, Nachora i Harana.
A Terach, przeżywszy siedemdziesiąt lat, spłodził Abrama, Nachora i Harana.
A to są rody Teracha: Terach spłodził Abrama, Nachora i Harana. Haran zaś spłodził Lota.
A oto dzieje Teracha: Terach spłodził Abrama, Nachora i Harana; a Haran spłodził Lota.
I Haran umarł za życia swego ojca Teracha w ziemi swego urodzenia, w Ur chaldejskim.
I Haran umarł przed obliczem swojego ojca Teracha, w swoim rodzinnym kraju, w Ur Kasdim.
I Abram, i Nachor pojęli sobie żony: imię żony Abrama było Saraj, a imię żony Nachora Milka. Była ona córką Harana, ojca Milki i Jeski.
A Abram oraz Nachor pojęli sobie żony; imię żony Abrama to Saraj, a imię żony Nachora to Milka, córka Harana, ojca Milki i Iski.
A Saraj była niepłodna, nie miała dzieci.
Ale Saraj była niepłodna, zatem nie miała dzieci.
I Terach wziął swego syna Abrama i swego wnuka Lota, syna Harana, i swoją synową Saraj, żonę swego syna Abrama; i wyruszyli razem z Ur chaldejskiego, aby udać się do ziemi Kanaan. Gdy przybyli do Charanu, zamieszkali tam.
Zaś Terach wziął swojego syna Abrama, swojego wnuka Lota syna Harana, oraz swoją synową Saraj żonę swojego syna Abrama, i razem wyruszyli z Ur Kasdim, aby pójść do ziemi Kanaan. Więc doszli aż do Haranu i tam się osiedli.
I dni Teracha było dwieście pięć lat, i umarł w Charanie.
A dni Teracha były przez dwieście pięć lat; i Terach umarł w Haranie.