Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 12

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:

nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

ubg

Potem Hiob odpowiedział:

2
bg

Wieraście wy sami ludźmi? i z wamiż umrze mądrość?

nbg

Wy zaprawdę, czy wy jedynie jesteście ludźmi, i z wami umrze mądrość?

ubg

Doprawdy jesteście ludem i wraz z wami zginie mądrość.

3
bg

Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy?

nbg

Ja także mam rozum jak wy, nie jestem od was gorszy; i komu nie są znane podobne rzeczy?

ubg

Ale ja również mam rozum, jak i wy, i nie jestem od was gorszy. Kto nie zna tych rzeczy?

4
bg

Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały.

nbg

Stałem się pośmiewiskiem dla własnego przyjaciela, ja, który wzywając Boga, byłem wysłuchiwany; jestem pośmiewiskiem, ja, sprawiedliwy, nieskazitelny.

ubg

Jestem pośmiewiskiem dla swojego przyjaciela; ja, który wołam do Boga, a on odpowiada; sprawiedliwy i doskonały jest pośmiewiskiem.

5
bg

Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu.

nbg

Pogarda nieszczęściu – tak należy uważać według wyobrażeń szczęśliwca; pchnięcie tym, którym się chwieje noga!

ubg

Ten, który jest bliski upadku, to pochodnia wzgardzona w umyśle tego, który żyje w pokoju.

6
bg

Spokojne i bezpieczne są namioty zbójców tych, którzy draźnią Boga, którym Bóg daje w ręce dobre rzeczy.

nbg

Namioty łupieżców stoją bezpiecznie oraz bez troski żyją ci, którzy wzbudzają Boży gniew – wszyscy, co swego Boga trzymają w swojej pięści.

ubg

Namioty łupieżców są spokojne i bezpieczni są ci, którzy drażnią Boga, a którym Bóg obficie daje w ręce.

7
bg

A nawet pytaj się proszę bydląt, a one cię nauczą; i ptastwa niebieskiego, a oznajmi tobie.

nbg

Zaprawdę, zapytaj zwierząt, a cię nauczą i odpowie ci ptactwo nieba.

ubg

Ale zapytaj zwierząt, a one cię pouczą, i ptaków nieba, a powiedzą tobie.

8
bg

Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie.

nbg

Albo przemów do ziemi, a ci wskaże i objaśnią ci ryby morza.

ubg

Albo rozmawiaj z ziemią, a ona cię nauczy, i opowiedzą ci ryby morskie.

9
bg

Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?

nbg

Kto by w tym wszystkim nie poznał, że stworzyła to ręka WIEKUISTEGO.

ubg

Któż spośród nich wszystkich nie wie, że ręka PANA to wykonała?

10
bg

W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.

nbg

W czyjej mocy jest dusza wszelkiego stworzenia oraz duch wszelkiego ludzkiego ciała?

ubg

W jego ręku jest dusza wszelkiej istoty żywej i duch wszelkiego człowieka.

11
bg

Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?

nbg

Czyż ucho nie ma próbować słów, tak jak podniebienie kosztuje pokarm?

ubg

Czy ucho nie bada mowy, a podniebienie nie smakuje pokarmu?

12
bg

W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.

nbg

Mądrość przebywa u sędziwych, a podczas długiego życia – i roztropność.

ubg

U starców jest mądrość, a w długości dni roztropność.

13
bg

Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.

nbg

Ale u Niego samego jest tylko mądrość i moc, Jego jest rada i roztropność.

ubg

Ale u niego jest mądrość i siła, u niego rada i roztropność.

14
bg

Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.

nbg

Gdy On burzy – wtedy nikt już nie odbuduje; kiedy On kogoś zamknie – wtedy nikt nie otworzy.

ubg

Oto on burzy, a nikt nie może odbudować, zamyka człowieka, a nikt nie może otworzyć.

15
bg

On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

nbg

Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.

ubg

Oto gdy zatrzyma wody, wysychają, gdy je wypuści, wywracają ziemię.

16
bg

U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.

nbg

Tylko przy Nim potęga i trwałość; do Niego należy zwiedziony i zwodziciel.

ubg

U niego jest moc i mądrość. Do niego należy zwiedziony i zwodziciel.

17
bg

On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.

nbg

Doradców uprowadza boso, a sędziów ogłupia.

ubg

Pozbawia radców mądrości i sędziów czyni głupcami.

18
bg

On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich.

nbg

Zwalnia więzy królów oraz nakłada pęta na ich biodra.

ubg

Rozwiązuje więzy królów i przepasuje ich biodra pasem.

19
bg

Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.

nbg

Kapłanów wyprowadza boso oraz niweczy tych, co wydają się silnie utrwaleni.

ubg

Odprowadza złupionych książąt i wywraca mocarzy.

20
bg

Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.

nbg

Odejmuje mowę nieodmiennym i pozbawia starców zdrowego sądu.

ubg

Odbiera mowę prawdomównym i zabiera starcom rozsądek.

21
bg

Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.

nbg

Wylewa wzgardę na szlachetnie urodzonych, a pas potężnych rozluźnia.

ubg

Wylewa pogardę na książąt i osłabia siły mocarzy.

22
bg

On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.

nbg

Z ciemności odsłania ukryte tajnie i wydobywa na światło mrok.

ubg

On odsłania głębokie rzeczy z ciemności i wyprowadza na światło cień śmierci.

23
bg

Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.

nbg

Daje wzrost narodom, by je następnie gubić; rozprzestrzenia narody, aby je uprowadzić.

ubg

Rozmnaża narody i wytraca je, rozszerza narody i pomniejsza je.

24
bg

On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;

nbg

Odbiera rozum naczelnikom ludu i daje im błądzić po bezdrożnej pustyni.

ubg

On zabiera serca przełożonym ludu ziemi i sprawia, że błądzą po pustyni bezdrożnej;

25
bg

Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.

nbg

W ciemności, bez światła macają oraz każe im się zataczać jak pijanym.

ubg

I chodzą po omacku w ciemności bez światła, i sprawia, że zataczają się jak pijani.