Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 12
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:
Zatem Ijob odparł, mówiąc:
Wieraście wy sami ludźmi? i z wamiż umrze mądrość?
Wy zaprawdę, czy wy jedynie jesteście ludźmi, i z wami umrze mądrość?
Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy?
Ja także mam rozum jak wy, nie jestem od was gorszy; i komu nie są znane podobne rzeczy?
Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały.
Stałem się pośmiewiskiem dla własnego przyjaciela, ja, który wzywając Boga, byłem wysłuchiwany; jestem pośmiewiskiem, ja, sprawiedliwy, nieskazitelny.
Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu.
Pogarda nieszczęściu – tak należy uważać według wyobrażeń szczęśliwca; pchnięcie tym, którym się chwieje noga!
Spokojne i bezpieczne są namioty zbójców tych, którzy draźnią Boga, którym Bóg daje w ręce dobre rzeczy.
Namioty łupieżców stoją bezpiecznie oraz bez troski żyją ci, którzy wzbudzają Boży gniew – wszyscy, co swego Boga trzymają w swojej pięści.
A nawet pytaj się proszę bydląt, a one cię nauczą; i ptastwa niebieskiego, a oznajmi tobie.
Zaprawdę, zapytaj zwierząt, a cię nauczą i odpowie ci ptactwo nieba.
Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie.
Albo przemów do ziemi, a ci wskaże i objaśnią ci ryby morza.
Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?
Kto by w tym wszystkim nie poznał, że stworzyła to ręka WIEKUISTEGO.
W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.
W czyjej mocy jest dusza wszelkiego stworzenia oraz duch wszelkiego ludzkiego ciała?
Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?
Czyż ucho nie ma próbować słów, tak jak podniebienie kosztuje pokarm?
W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.
Mądrość przebywa u sędziwych, a podczas długiego życia – i roztropność.
Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.
Ale u Niego samego jest tylko mądrość i moc, Jego jest rada i roztropność.
Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.
Gdy On burzy – wtedy nikt już nie odbuduje; kiedy On kogoś zamknie – wtedy nikt nie otworzy.
On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.
Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.
U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.
Tylko przy Nim potęga i trwałość; do Niego należy zwiedziony i zwodziciel.
On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.
Doradców uprowadza boso, a sędziów ogłupia.
On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich.
Zwalnia więzy królów oraz nakłada pęta na ich biodra.
Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.
Kapłanów wyprowadza boso oraz niweczy tych, co wydają się silnie utrwaleni.
Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.
Odejmuje mowę nieodmiennym i pozbawia starców zdrowego sądu.
Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.
Wylewa wzgardę na szlachetnie urodzonych, a pas potężnych rozluźnia.
On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.
Z ciemności odsłania ukryte tajnie i wydobywa na światło mrok.
Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.
Daje wzrost narodom, by je następnie gubić; rozprzestrzenia narody, aby je uprowadzić.
On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;
Odbiera rozum naczelnikom ludu i daje im błądzić po bezdrożnej pustyni.
Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.
W ciemności, bez światła macają oraz każe im się zataczać jak pijanym.