Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 13
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.
Uważaj, to wszystko widziało moje oko, słyszało moje ucho i zrozumiało.
Oto moje oko widziało to wszystko, moje ucho słyszało i zrozumiało.
Jako wy to wiecie, tak ja też wiem, i nie jestem podlejszym niźli wy.
Co wam wiadomo – wiem i ja; nie jestem od was gorszy.
Co wiecie wy, ja także wiem, nie jestem od was gorszy.
Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.
Jednak chciałbym przemówić do Wszechmocnego oraz pragnę rozsądzić się z Bogiem.
Dlatego chciałbym mówić z Wszechmocnym i pragnę prawować się z Bogiem.
Boście wy sprawcy kłamstwa: wszyscyście wy lekarze nikczemni.
Bo, zaprawdę, wy jesteście jedynie zalepiaczami fałszu; razem marnymi pocieszycielami.
Wy bowiem jesteście sprawcami kłamstwa, wszyscy jesteście marnymi lekarzami.
Byście wy raczej milczeli, a poczytanoby wam to za mądrość.
O, gdybyście raczej milczeli, to mogłoby to wam uchodzić za mądrość.
Obyście raczej zamilkli, a uznano by wam to za mądrość.
Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.
Posłuchajcie więc, mojej przygany oraz zwróćcie uwagę na zarzuty moich ust.
Słuchajcie teraz mojego rozumowania, zważajcie na obronę moich warg.
Izali broniąc Boga mówić będziecie nieprawość? albo za nim mówić będziecie fałsz?
Czy broniąc Boga chcecie pleść i z uwagi na Niego prawić mamidła?
Czy w obronie Boga będziecie mówić przewrotnie? Czy za niego będziecie mówić kłamliwie?
Czy się na osobę jego oglądać będziecie? Czy się o Boga będziecie spierać?
Czy też chcecie uwzględnić Jego oblicze i toczyć spór o Boga?
Czy macie wzgląd na jego osobę? Czy chcecie spierać się po stronie Boga?
Zaż to dobrze będzie, gdy on was będzie próbował? Zaż, jako człowiek oszukany bywa, tak wy go oszukacie?
Czy byłoby to dobrze, gdyby was zbadał; czy też chcecie Go zwodzić, jak się zwodzi człowieka?
Czy byłoby dobrze, gdyby was doświadczył? Czy chcecie go oszukać, jak się oszukuje człowieka?
Zaiste karać was będzie, jeźlibyście skrycie twarz jego przyjmowali.
Zaiste, że was skarci; On was skarci, jeśli skrycie uwzględniacie Jego oblicze.
Na pewno będzie was karać, jeśli w ukryciu będziecie stronniczy.
Izali zacność jego nie ustraszy was? a strach jego nie przypadnie na was?
Czyż nie zatrwoży was Jego majestat i lęk przed Nim na was nie spadnie?
Czy jego majestat was nie przeraża? Czy jego groza na was nie padnie?
Pamiątki wasze podobne są popiołowi, a wyniosłość wasza kupie błota.
Wasze pamiątki to przypowieści kreślone na popiele; wasze szańce są szańcami z błota.
Wasza pamięć jest jak popiół, a wasze ciała jak ciała z gliny.
Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.
Zostawcie mnie, abym mógł mówić i niech przyjdzie na mnie, co chce.
Milczcie, zostawcie mnie, abym przemówił, a niech przyjdzie na mnie, co chce.
Czemuż mam szarpać ciało moje zębami mojemi, i duszę moję kłaść w ręce swe?
Cokolwiek się stanie, wezmę swe ciało w zęby, a mą duszę złożę w moje pięści.
Czemu mam szarpać swoje ciało zębami i kłaść swoje życie w swoje ręce?
Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.
Przecież i tak mnie uśmierci; już nie mam nadziei. Ale przed Jego obliczem chcę obronić moje postępowanie.
Oto choćby mnie zabił, jeszcze będę mu ufać. Moich dróg będę jednak przed nim bronić.
Onci sam będzie zbawieniem mojem, ale przed oblicze jego obłudnik nie przyjdzie;
On sam jest dla mnie ratunkiem, a obłudnik nie może przed Nim stanąć.
On sam będzie moim zbawieniem, bo żaden obłudnik nie przyjdzie przed jego oblicze.
Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.
Zatem posłuchajcie uważnie mojego wyznania i niech moje wyjaśnienie dojdzie do waszych uszu.
Słuchajcie uważnie mojej mowy, niech wasze uszy przyjmą moją wypowiedź.
Oto się teraz gotuję do prawa, i wiem, że usprawiedliwiony będę.
Oto ułożyłem już moją sprawę; wiem, że zachowam słuszność.
Oto teraz jestem gotowy na sąd i wiem, że zostanę usprawiedliwiony.
Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?
Kto jest tym, co mógłby się ze mną spierać? Wtedy zamilknę i skonam.
Któż będzie się spierał ze mną? Jeśli bowiem zamilknę, to umrę.
Tylko dwóch rzeczy, o Boże! nie czyń ze mną, przed oblicznością twoją nie skryję się.
Tylko nie czyń mi tych dwóch rzeczy, a nie będę się skrywał przed Twym obliczem.
Tylko dwóch rzeczy mi nie czyń, a nie będę się krył przed tobą.
Rękę twoję odemnie oddal, a strach twój niech mną nie trwoży.
Usuń ode mnie Twoją rękę, a Twa groza niech mnie nie trwoży.
Oddal swoją rękę ode mnie i niech twoja groza mnie nie przeraża.
Potem zawołaj mię, a ja tobie odpowiem; albo ja niech mówię, a ty mnie odpowiedz.
Wtedy zawołaj – a odpowiem, albo ja będę mówił – a Ty mi odpowiadaj.
Potem zawołaj mnie, a ja ci odpowiem, albo ja przemówię, a ty mi odpowiedz.
Wieleż jest nieprawości i grzechów moich? przestępstwo moje, grzech mój pokaż mi.
Ile jest moich win i grzechów? Wskaż mi moje występki i zbrodnie!
Ile mam nieprawości i grzechów? Daj mi poznać moje przestępstwo i grzech.
Przeczże oblicze twoje zakrywasz, a poczytasz mię sobie za nieprzyjaciela?
Czemu zakrywasz Twoje oblicze i uważasz mnie za Swojego wroga?
Czemu zakrywasz swoje oblicze i uważasz mnie za swego wroga?
Izali skruszysz liść chwiejący się? a źdźbło suche gonić będziesz?
Czyżbyś straszył liść na wietrze i ścigał suche źdźbło?
Czy skruszysz liść miotany wiatrem? Czy będziesz gonić suche źdźbło?
Albowiem piszesz przeciwko mnie gorzkości, a przywłaszczasz mi nieprawość młodości mojej;
Gdyż piszesz na mnie gorzki wyrok i dajesz mi w dziedzictwie winy mojej młodości.
Piszesz bowiem przeciwko mnie gorzkie rzeczy, każesz mi dziedziczyć nieprawości mojej młodości;
I włożyłeś w pęta nogi moje, a podstrzegasz wszystkich ścieżek moich, i na ślad nóg moich następujesz.
Bo moje nogi kładziesz w pęta i śledzisz wszystkie me ścieżki, na terenie wyrzeźbiając ślady mych stóp.
Zakułeś moje nogi w dyby, śledzisz wszystkie moje ścieżki i zaznaczasz ślady moich stóp.
Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.
A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.
Niszczeję jak próchno, jak szata, którą zepsują mole.