Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 14

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Człowiek, narodzony z niewiasty, dni krótkich jest, i pełen kłopotów;

nbg

Człowiek zrodzony z kobiety ma krótkie dni oraz jest przesycony niepokojem.

kjv

Man that is born of a woman is of few days and full of trouble.

2
bg

Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

nbg

Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

kjv

He cometh forth like a flower, and is cut down: he fleeth also as a shadow, and continueth not.

3
bg

Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

nbg

I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.

kjv

And doth thou open thine eyes upon such an one, and bringest me into judgment with thee?

4
bg

Któż pokaże czystego z nieczystego? Ani jeden;

nbg

Kto odda zapłatę czystego nieczystemu? Ani jeden!

kjv

Who can bring a clean thing out of an unclean? not one.

5
bg

Gdyż zamierzone są dni jego, liczba miesięcy jego u ciebie; zamierzyłeś mu kres, którego nie może przestąpić.

nbg

Gdyż ustanowione są jego dni, a liczba jego miesięcy została u ciebie ustalona; gdy wyznaczyłeś jego kres, którego nie jest w stanie przekroczyć.

kjv

Seeing his days are determined, the number of his months are with thee, thou hast appointed his bounds that he cannot pass;

6
bg

Odstąpże od niego, aż odpocznie, aż przejdzie jako najemniczy dzień jego.

nbg

Zatem odwróć swój wzrok ode mnie, bym mógł wytchnąć i abym się ucieszył, jak najemnik swoją dzienną wysługą.

kjv

Turn from him, that he may rest, till he shall accomplish, as an hireling, his day.

7
bg

Albowiem i o drzewie jest nadzieja, choć je wytną, że się jeszcze odmłodzi, a latorośl jego nie ustanie.

nbg

Gdyż drzewo ma jeszcze nadzieję; bo kiedy zostaje ścięte – odradza się na nowo, a jego pędy nie ustają.

kjv

For there is hope of a tree, if it be cut down, that it will sprout again, and that the tender branch thereof will not cease.

8
bg

Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego:

nbg

Chociaż w ziemi zestarzeje się jego korzeń, a pień obumiera w prochu

kjv

Though the root thereof wax old in the earth, and the stock thereof die in the ground;

9
bg

Wszakże gdy uczuje wilgotność, puści się, i rozpuści gałęzie, jako szczep młody.

nbg

na zapach wody się rozwija, wypuszczając gałązki jak świeżo zasadzona latorośl.

kjv

Yet through the scent of water it will bud, and bring forth boughs like a plant.

10
bg

Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

nbg

Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

kjv

But man dieth, and wasteth away: yea, man giveth up the ghost, and where is he?

11
bg

Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.

nbg

Jak wody ściekają do morza, a strumień opada i wysycha –

kjv

As the waters fail from the sea, and the flood decayeth and drieth up:

12
bg

Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

nbg

tak człowiek się kładzie i więcej nie powstaje; nie rozbudzi się dopóki stoją niebiosa, nie ocknie się ze swojego snu.

kjv

So man lieth down, and riseth not: till the heavens be no more, they shall not awake, nor be raised out of their sleep.

13
bg

Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!

nbg

O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

kjv

O that thou wouldest hide me in the grave, that thou wouldest keep me secret, until thy wrath be past, that thou wouldest appoint me a set time, and remember me!

14
bg

Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.

nbg

Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.

kjv

If a man die, shall he live again? all the days of my appointed time will I wait, till my change come.

15
bg

Zawołasz, a ja tobie odpowiem; a spraw rąk twoich pożądasz.

nbg

Wezwałbyś, a ja bym Ci odpowiedział, bo byś zatęsknił za dziełem Twoich rąk.

kjv

Thou shalt call, and I will answer thee: thou wilt have a desire to the work of thine hands.

16
bg

Aczkolwiekeś teraz kroki moje obliczył, ani odwłóczysz karania za grzech mój.

nbg

Ale teraz liczysz moje kroki i czuwasz nad moją winą.

kjv

For now thou numberest my steps: dost thou not watch over my sin?

17
bg

Zapięczętowane jest w wiązance przestępstwo moje, a zgromadzasz nieprawości moje.

nbg

Mój występek opieczętowany jest w woreczku, a kara za moją winę zaszyta.

kjv

My transgression is sealed up in a bag, and thou sewest up mine iniquity.

18
bg

Prawdziwie jako góra padłszy rozsypuje się, a skała przenosi się z miejsca swego.

nbg

Zaprawdę, jak się kruszy góra podczas upadku, jak się usuwa skała ze swojego miejsca,

kjv

And surely the mountains falling cometh to nought, and the rock is removed out of his place.

19
bg

Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

nbg

jak woda wydrąża skały i fale spłukują grunt ziemi tak nadzieje człowieka wniwecz obracasz.

kjv

The waters wear the stones: thou washest away the things which grow out of the dust of the earth; and thou destroyest the hope of man.

20
bg

Przemagasz go ustawicznie, a on schodzi; odmieniasz postać jego, i wypuszczasz go.

nbg

Pokonujesz go na zawsze i odchodzi, przeobrażasz jego oblicze i go puszczasz.

kjv

Thou prevailest for ever against him, and he passeth: thou changest his countenance, and sendest him away.

21
bg

Będąli zacni synowie jego, tego on nie wie; jeźli też wzgardzeni, on nie baczy.

nbg

Gdy jego dzieci cześć zyskują – on jest tego nieświadom; a kiedy są w poniżeniu – on na nie nie uważa.

kjv

His sons come to honour, and he knoweth it not; and they are brought low, but he perceiveth it not of them.

22
bg

Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

nbg

Póki żyw tylko nad nim samym boleje jego cielesna natura, tylko nad nim samym smuci się jego dusza.

kjv

But his flesh upon him shall have pain, and his soul within him shall mourn.