Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 15
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:
Wtedy Elifaz z Temanu odpowiedział:
Izali mądry ma na wiatr mówić? albo napełniać wschodnim wiatrem myśl swoję?
Czy mądry człowiek ma odpowiadać próżną wiedzą i napełniać swoje wnętrze wiatrem wschodnim?
Przytaczając słowa niepożyteczne, i mowy, z których nie masz pożytku?
Czy ma się spierać słowami bezużytecznymi i mową, która nie przynosi pożytku?
Zaiste ty psujesz bojaźń Bożą i znosisz modlitwy do Boga.
Ty nawet odrzucasz bojaźń i powstrzymujesz modlitwę przed Bogiem.
Albowiem pokazują nieprawość twą usta twoje, chociażeś sobie obrał język chytrych,
Twoje usta bowiem pokazują twą nieprawość, posługujesz się mową przebiegłych.
Potępiają cię usta twoje, a nie ja; a wargi twoje świadczą przeciwko tobie.
Twoje usta cię potępiają, a nie ja; twoje wargi świadczą przeciwko tobie.
Czyś się najpierwszym człowiekiem urodził? czyś przed pagórkami utworzony?
Czy jesteś pierwszym człowiekiem, który się urodził? Czy zostałeś stworzony przed pagórkami?
Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?
Czy słuchałeś tajemnic Boga? Czy tylko w tobie jest mądrość?
Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?
Cóż ty wiesz, czego my nie wiemy? Cóż ty rozumiesz, czego my nie rozumiemy?
I sędziwyć i starzec między nami jest starszy w latach niż ojciec twój.
Wśród nas są i sędziwi, i starcy, starsi od twego ojca.
I lekceż sobie ważysz pociechy Boskie? i maszże jeszcze co tak skrytego w sobie?
Czy lekceważysz pociechę Boga? Czy masz w sobie coś tajemnego?
Czemuż cię tak uniosło serce twoje? Czemu mrugają oczy twoje?
Czemu cię tak uniosło twoje serce? Czemu swoimi oczami tak mrugasz;
Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?
Że zwracasz przeciwko Bogu swego ducha i wypuszczasz ze swoich ust takie słowa?
Cóż jest człowiek, aby miał być czystym, albo żeby miał być sprawiedliwym, urodzony z niewiasty?
Czym jest człowiek, aby miał być czysty, urodzony z kobiety, aby miał być sprawiedliwy?
Oto i w świętych jego niemasz doskonałości, i niebiosa nie są czyste w oczach jego.
Oto nawet swoim świętym on nie ufa i niebiosa nie są czyste w jego oczach.
Daleko więcej obrzydły jest, i nieużyteczny człowiek, który pije nieprawość jako wodę.
Tym bardziej obrzydły i nikczemny jest człowiek, który pije nieprawość jak wodę.
Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,
Wykażę ci, tylko mnie posłuchaj; opowiem ci, co widziałem;
Co mędrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;
Co mądrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;
Którym samym dana była ziemia, a żaden obcy nie przeszedł przez nię.
Im samym dana była ziemia i żaden obcy nie przeszedł wśród nich.
Po wszystkie dni swoje sam siebie niepobożny boleśnie trapi, a nie wiele lat zamierzono okrutnikowi.
Niegodziwy żyje w udręce przez wszystkie swoje dni i niewiele lat wyznaczono ciemięzcy.
Głos straszliwy brzmi w uszach jego, że czasu pokoju pustoszący przypadnie nań.
Głos przerażenia brzmi w jego uszach, że w czasie pokoju napadnie go niszczyciel.
Nie wierzy, żeby się miał nawrócić z ciemności, obawiając się zewsząd miecza.
Nie wierzy, że miałby wrócić z ciemności, obawia się zewsząd miecza.
Tuła się za chlebem, szukając gdzieby był; wie, że zgotowany jest dla niego dzień ciemności.
Tuła się za chlebem, pytając, gdzie go znaleźć. Wie, że dzień ciemności został dla niego przygotowany.
Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.
Przeraża go utrapienie i ucisk; wzmocnią się przeciwko niemu jak król gotowy do boju.
Bo wyciągną przeciw Bogu rękę swą, a przeciwko Wszechmocnemu zmocnił się.
Wyciągnął bowiem swą rękę przeciw Bogu, przeciwko Wszechmocnemu się umocnił.
Natrze nań na szyję jego z gęstemi i wyniosłemi tarczami swemi.
Naciera na niego, na jego szyję, która jest okryta pod gęstymi grzbietami jego tarcz.
Bo okrył twarz swą tłustością swoją, a fałdów mu się naczyniło na słabiźnie.
Swoją twarz kryje bowiem w tłuszczu, a jego tusza zaokrągliła się na lędźwiach.
I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.
Mieszka w opustoszałych miastach i domach, w których nikt nie przebywa, które niebawem staną się ruiną.
Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.
Nie wzbogaci się i nie przetrwa jego majątek ani jego doskonałość nie rozszerzy się na ziemi.
Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.
Nie wyjdzie z ciemności, płomień ususzy jego latorośle, a zginie od tchnienia jego ust.
Nie wierzy, że w próżności jest, który błądzi; a że próżność będzie nagrodą jego.
Niech złudzony nie ufa marności, gdyż marność będzie jego zapłatą.
Przed wypełnieniem dni swoich wycięty będzie, a różdżka jego nie zakwitnie.
Przed wypełnieniem jego dni nastąpi, a jego gałązka nie zakwitnie.
Jako winna macica utraci niedojrzałe grona swoje, a jako oliwa kwiat swój zrzuci.
Jak winna latorośl utraci swoje niedojrzałe grona, jak oliwka zrzuci swój kwiat.
Albowiem zgromadzenie obłudnych spustoszone będzie, a ogień pożre przybytki pobudowane za dary.
Zgromadzenie obłudników będzie bowiem spustoszone, a ogień strawi namioty przekupstwa.
Poczęli kłopot, a porodzili nieprawość; a żywot ich gotuje zdradę.
Poczęli krzywdę i urodzili nieprawość, a ich łono przygotowuje oszustwo.