Nowa Biblia Gdańska
Księga Ijoba 15
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Wtedy odparł Elifaz z Themanu, mówiąc:
Wtedy Elifaz z Temanu odpowiedział:
Czy mędrzec odpowiada błahym zdaniem oraz nadyma swą pierś wschodnim wiatrem;
Czy mądry człowiek ma odpowiadać próżną wiedzą i napełniać swoje wnętrze wiatrem wschodnim?
szermując mową bez pożytku i słowami, którymi nic nie wskóra?
Czy ma się spierać słowami bezużytecznymi i mową, która nie przynosi pożytku?
Zaiste, niweczysz bogobojność oraz znosisz należną Bogu modlitwę.
Ty nawet odrzucasz bojaźń i powstrzymujesz modlitwę przed Bogiem.
Bo wina wyćwiczyła twoje usta oraz wybrałeś sobie mowę chytrych.
Twoje usta bowiem pokazują twą nieprawość, posługujesz się mową przebiegłych.
Potępiają cię twoje usta – nie ja, a twoje własne wargi świadczą przeciwko tobie.
Twoje usta cię potępiają, a nie ja; twoje wargi świadczą przeciwko tobie.
Czy urodziłeś się jako pierwszy z ludzi oraz zostałeś utworzony jeszcze przed pagórkami?
Czy jesteś pierwszym człowiekiem, który się urodził? Czy zostałeś stworzony przed pagórkami?
Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
Czy słuchałeś tajemnic Boga? Czy tylko w tobie jest mądrość?
Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?
Cóż ty wiesz, czego my nie wiemy? Cóż ty rozumiesz, czego my nie rozumiemy?
I między nami są starcy oraz sędziwi, nawet starsi w lata niż twój ojciec.
Wśród nas są i sędziwi, i starcy, starsi od twego ojca.
Czy sobie lekceważysz Boskie pociechy oraz słowo, co się z tobą łagodnie obeszło?
Czy lekceważysz pociechę Boga? Czy masz w sobie coś tajemnego?
Czemu tak się uniosło twoje serce i czemu tak łypiesz swoimi oczami?
Czemu cię tak uniosło twoje serce? Czemu swoimi oczami tak mrugasz;
Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?
Że zwracasz przeciwko Bogu swego ducha i wypuszczasz ze swoich ust takie słowa?
Czym jest człowiek, by mógł być czystym, albo by zrodzony z niewiasty był sprawiedliwym?
Czym jest człowiek, aby miał być czysty, urodzony z kobiety, aby miał być sprawiedliwy?
Bóg nawet Swoich świętych wspiera i w Jego oczach nie są czyste niebiosa.
Oto nawet swoim świętym on nie ufa i niebiosa nie są czyste w jego oczach.
Tym mniej wstrętny oraz zepsuty człowiek, który pije niesprawiedliwość jak wodę.
Tym bardziej obrzydły i nikczemny jest człowiek, który pije nieprawość jak wodę.
Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.
Wykażę ci, tylko mnie posłuchaj; opowiem ci, co widziałem;
Co mędrcy nie zataili – lecz przekazali, jako tradycję od swoich ojców,
Co mądrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;
kiedy ziemia im samym była oddana i nie przeszedł pośród nich obcy.
Im samym dana była ziemia i żaden obcy nie przeszedł wśród nich.
Niegodziwy musi się trwożyć po wszystkie swoje dni i według liczby lat zachowanych dla okrutnego.
Niegodziwy żyje w udręce przez wszystkie swoje dni i niewiele lat wyznaczono ciemięzcy.
Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada go wśród pokoju.
Głos przerażenia brzmi w jego uszach, że w czasie pokoju napadnie go niszczyciel.
Nie wierzy że może ujść z pomroki i zachowany jest dla miecza.
Nie wierzy, że miałby wrócić z ciemności, obawia się zewsząd miecza.
Tuła się za chlebem – gdzie go znaleźć? Wie, że dla niego zgotowany jest dzień ciemności.
Tuła się za chlebem, pytając, gdzie go znaleźć. Wie, że dzień ciemności został dla niego przygotowany.
Trwoży go bieda i strapienie; chwyta go jak król, co jest gotowy do szturmu.
Przeraża go utrapienie i ucisk; wzmocnią się przeciwko niemu jak król gotowy do boju.
Gdyż wyciągnął swoją rękę przeciwko Bogu i opierał się Wszechmocnemu.
Wyciągnął bowiem swą rękę przeciw Bogu, przeciwko Wszechmocnemu się umocnił.
Więc natrze na jego szyję grubymi grzbietami swoich tarcz.
Naciera na niego, na jego szyję, która jest okryta pod gęstymi grzbietami jego tarcz.
Bo swe oblicze pokrył tłuszczem i fałdą obsadził swoje lędźwie.
Swoją twarz kryje bowiem w tłuszczu, a jego tusza zaokrągliła się na lędźwiach.
Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.
Mieszka w opustoszałych miastach i domach, w których nikt nie przebywa, które niebawem staną się ruiną.
Nie wzbogaci się, nie ostoi się jego mienie; nie będzie się uginała ku ziemi ich zamożność.
Nie wzbogaci się i nie przetrwa jego majątek ani jego doskonałość nie rozszerzy się na ziemi.
Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.
Nie wyjdzie z ciemności, płomień ususzy jego latorośle, a zginie od tchnienia jego ust.
Niechaj nie ufa kłamstwu, bo się zawiedzie, a fałsz będzie jego nagrodą.
Niech złudzony nie ufa marności, gdyż marność będzie jego zapłatą.
To się spełni zanim nadejdzie jego dzień, a jego liść palmowy nie zazieleni się więcej.
Przed wypełnieniem jego dni nastąpi, a jego gałązka nie zakwitnie.
Jak winnica strąci powstałe swoje grona i jak oliwka zrzuci swój kwiat.
Jak winna latorośl utraci swoje niedojrzałe grona, jak oliwka zrzuci swój kwiat.
Gdyż rzesza nieuczciwych zostaje bezpłodną, a ogień pochłania namioty, które są zbudowane za przekupstwo.
Zgromadzenie obłudników będzie bowiem spustoszone, a ogień strawi namioty przekupstwa.
Poczęli rozpacz, zrodzili próżność, a ich życie przygotowuje zdradę.
Poczęli krzywdę i urodzili nieprawość, a ich łono przygotowuje oszustwo.