Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 15

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:

nbg

Wtedy odparł Elifaz z Themanu, mówiąc:

ubg

Wtedy Elifaz z Temanu odpowiedział:

2
bg

Izali mądry ma na wiatr mówić? albo napełniać wschodnim wiatrem myśl swoję?

nbg

Czy mędrzec odpowiada błahym zdaniem oraz nadyma swą pierś wschodnim wiatrem;

ubg

Czy mądry człowiek ma odpowiadać próżną wiedzą i napełniać swoje wnętrze wiatrem wschodnim?

3
bg

Przytaczając słowa niepożyteczne, i mowy, z których nie masz pożytku?

nbg

szermując mową bez pożytku i słowami, którymi nic nie wskóra?

ubg

Czy ma się spierać słowami bezużytecznymi i mową, która nie przynosi pożytku?

4
bg

Zaiste ty psujesz bojaźń Bożą i znosisz modlitwy do Boga.

nbg

Zaiste, niweczysz bogobojność oraz znosisz należną Bogu modlitwę.

ubg

Ty nawet odrzucasz bojaźń i powstrzymujesz modlitwę przed Bogiem.

5
bg

Albowiem pokazują nieprawość twą usta twoje, chociażeś sobie obrał język chytrych,

nbg

Bo wina wyćwiczyła twoje usta oraz wybrałeś sobie mowę chytrych.

ubg

Twoje usta bowiem pokazują twą nieprawość, posługujesz się mową przebiegłych.

6
bg

Potępiają cię usta twoje, a nie ja; a wargi twoje świadczą przeciwko tobie.

nbg

Potępiają cię twoje usta – nie ja, a twoje własne wargi świadczą przeciwko tobie.

ubg

Twoje usta cię potępiają, a nie ja; twoje wargi świadczą przeciwko tobie.

7
bg

Czyś się najpierwszym człowiekiem urodził? czyś przed pagórkami utworzony?

nbg

Czy urodziłeś się jako pierwszy z ludzi oraz zostałeś utworzony jeszcze przed pagórkami?

ubg

Czy jesteś pierwszym człowiekiem, który się urodził? Czy zostałeś stworzony przed pagórkami?

8
bg

Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?

nbg

Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?

ubg

Czy słuchałeś tajemnic Boga? Czy tylko w tobie jest mądrość?

9
bg

Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?

nbg

Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?

ubg

Cóż ty wiesz, czego my nie wiemy? Cóż ty rozumiesz, czego my nie rozumiemy?

10
bg

I sędziwyć i starzec między nami jest starszy w latach niż ojciec twój.

nbg

I między nami są starcy oraz sędziwi, nawet starsi w lata niż twój ojciec.

ubg

Wśród nas są i sędziwi, i starcy, starsi od twego ojca.

11
bg

I lekceż sobie ważysz pociechy Boskie? i maszże jeszcze co tak skrytego w sobie?

nbg

Czy sobie lekceważysz Boskie pociechy oraz słowo, co się z tobą łagodnie obeszło?

ubg

Czy lekceważysz pociechę Boga? Czy masz w sobie coś tajemnego?

12
bg

Czemuż cię tak uniosło serce twoje? Czemu mrugają oczy twoje?

nbg

Czemu tak się uniosło twoje serce i czemu tak łypiesz swoimi oczami?

ubg

Czemu cię tak uniosło twoje serce? Czemu swoimi oczami tak mrugasz;

13
bg

Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

nbg

Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?

ubg

Że zwracasz przeciwko Bogu swego ducha i wypuszczasz ze swoich ust takie słowa?

14
bg

Cóż jest człowiek, aby miał być czystym, albo żeby miał być sprawiedliwym, urodzony z niewiasty?

nbg

Czym jest człowiek, by mógł być czystym, albo by zrodzony z niewiasty był sprawiedliwym?

ubg

Czym jest człowiek, aby miał być czysty, urodzony z kobiety, aby miał być sprawiedliwy?

15
bg

Oto i w świętych jego niemasz doskonałości, i niebiosa nie są czyste w oczach jego.

nbg

Bóg nawet Swoich świętych wspiera i w Jego oczach nie są czyste niebiosa.

ubg

Oto nawet swoim świętym on nie ufa i niebiosa nie są czyste w jego oczach.

16
bg

Daleko więcej obrzydły jest, i nieużyteczny człowiek, który pije nieprawość jako wodę.

nbg

Tym mniej wstrętny oraz zepsuty człowiek, który pije niesprawiedliwość jak wodę.

ubg

Tym bardziej obrzydły i nikczemny jest człowiek, który pije nieprawość jak wodę.

17
bg

Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,

nbg

Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.

ubg

Wykażę ci, tylko mnie posłuchaj; opowiem ci, co widziałem;

18
bg

Co mędrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;

nbg

Co mędrcy nie zataili – lecz przekazali, jako tradycję od swoich ojców,

ubg

Co mądrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;

19
bg

Którym samym dana była ziemia, a żaden obcy nie przeszedł przez nię.

nbg

kiedy ziemia im samym była oddana i nie przeszedł pośród nich obcy.

ubg

Im samym dana była ziemia i żaden obcy nie przeszedł wśród nich.

20
bg

Po wszystkie dni swoje sam siebie niepobożny boleśnie trapi, a nie wiele lat zamierzono okrutnikowi.

nbg

Niegodziwy musi się trwożyć po wszystkie swoje dni i według liczby lat zachowanych dla okrutnego.

ubg

Niegodziwy żyje w udręce przez wszystkie swoje dni i niewiele lat wyznaczono ciemięzcy.

21
bg

Głos straszliwy brzmi w uszach jego, że czasu pokoju pustoszący przypadnie nań.

nbg

Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada go wśród pokoju.

ubg

Głos przerażenia brzmi w jego uszach, że w czasie pokoju napadnie go niszczyciel.

22
bg

Nie wierzy, żeby się miał nawrócić z ciemności, obawiając się zewsząd miecza.

nbg

Nie wierzy że może ujść z pomroki i zachowany jest dla miecza.

ubg

Nie wierzy, że miałby wrócić z ciemności, obawia się zewsząd miecza.

23
bg

Tuła się za chlebem, szukając gdzieby był; wie, że zgotowany jest dla niego dzień ciemności.

nbg

Tuła się za chlebem – gdzie go znaleźć? Wie, że dla niego zgotowany jest dzień ciemności.

ubg

Tuła się za chlebem, pytając, gdzie go znaleźć. Wie, że dzień ciemności został dla niego przygotowany.

24
bg

Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.

nbg

Trwoży go bieda i strapienie; chwyta go jak król, co jest gotowy do szturmu.

ubg

Przeraża go utrapienie i ucisk; wzmocnią się przeciwko niemu jak król gotowy do boju.

25
bg

Bo wyciągną przeciw Bogu rękę swą, a przeciwko Wszechmocnemu zmocnił się.

nbg

Gdyż wyciągnął swoją rękę przeciwko Bogu i opierał się Wszechmocnemu.

ubg

Wyciągnął bowiem swą rękę przeciw Bogu, przeciwko Wszechmocnemu się umocnił.

26
bg

Natrze nań na szyję jego z gęstemi i wyniosłemi tarczami swemi.

nbg

Więc natrze na jego szyję grubymi grzbietami swoich tarcz.

ubg

Naciera na niego, na jego szyję, która jest okryta pod gęstymi grzbietami jego tarcz.

27
bg

Bo okrył twarz swą tłustością swoją, a fałdów mu się naczyniło na słabiźnie.

nbg

Bo swe oblicze pokrył tłuszczem i fałdą obsadził swoje lędźwie.

ubg

Swoją twarz kryje bowiem w tłuszczu, a jego tusza zaokrągliła się na lędźwiach.

28
bg

I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

nbg

Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

ubg

Mieszka w opustoszałych miastach i domach, w których nikt nie przebywa, które niebawem staną się ruiną.

29
bg

Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

nbg

Nie wzbogaci się, nie ostoi się jego mienie; nie będzie się uginała ku ziemi ich zamożność.

ubg

Nie wzbogaci się i nie przetrwa jego majątek ani jego doskonałość nie rozszerzy się na ziemi.

30
bg

Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

nbg

Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.

ubg

Nie wyjdzie z ciemności, płomień ususzy jego latorośle, a zginie od tchnienia jego ust.

31
bg

Nie wierzy, że w próżności jest, który błądzi; a że próżność będzie nagrodą jego.

nbg

Niechaj nie ufa kłamstwu, bo się zawiedzie, a fałsz będzie jego nagrodą.

ubg

Niech złudzony nie ufa marności, gdyż marność będzie jego zapłatą.

32
bg

Przed wypełnieniem dni swoich wycięty będzie, a różdżka jego nie zakwitnie.

nbg

To się spełni zanim nadejdzie jego dzień, a jego liść palmowy nie zazieleni się więcej.

ubg

Przed wypełnieniem jego dni nastąpi, a jego gałązka nie zakwitnie.

33
bg

Jako winna macica utraci niedojrzałe grona swoje, a jako oliwa kwiat swój zrzuci.

nbg

Jak winnica strąci powstałe swoje grona i jak oliwka zrzuci swój kwiat.

ubg

Jak winna latorośl utraci swoje niedojrzałe grona, jak oliwka zrzuci swój kwiat.

34
bg

Albowiem zgromadzenie obłudnych spustoszone będzie, a ogień pożre przybytki pobudowane za dary.

nbg

Gdyż rzesza nieuczciwych zostaje bezpłodną, a ogień pochłania namioty, które są zbudowane za przekupstwo.

ubg

Zgromadzenie obłudników będzie bowiem spustoszone, a ogień strawi namioty przekupstwa.

35
bg

Poczęli kłopot, a porodzili nieprawość; a żywot ich gotuje zdradę.

nbg

Poczęli rozpacz, zrodzili próżność, a ich życie przygotowuje zdradę.

ubg

Poczęli krzywdę i urodzili nieprawość, a ich łono przygotowuje oszustwo.