Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 15
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:
Wtedy odparł Elifaz z Themanu, mówiąc:
Izali mądry ma na wiatr mówić? albo napełniać wschodnim wiatrem myśl swoję?
Czy mędrzec odpowiada błahym zdaniem oraz nadyma swą pierś wschodnim wiatrem;
Przytaczając słowa niepożyteczne, i mowy, z których nie masz pożytku?
szermując mową bez pożytku i słowami, którymi nic nie wskóra?
Zaiste ty psujesz bojaźń Bożą i znosisz modlitwy do Boga.
Zaiste, niweczysz bogobojność oraz znosisz należną Bogu modlitwę.
Albowiem pokazują nieprawość twą usta twoje, chociażeś sobie obrał język chytrych,
Bo wina wyćwiczyła twoje usta oraz wybrałeś sobie mowę chytrych.
Potępiają cię usta twoje, a nie ja; a wargi twoje świadczą przeciwko tobie.
Potępiają cię twoje usta – nie ja, a twoje własne wargi świadczą przeciwko tobie.
Czyś się najpierwszym człowiekiem urodził? czyś przed pagórkami utworzony?
Czy urodziłeś się jako pierwszy z ludzi oraz zostałeś utworzony jeszcze przed pagórkami?
Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?
Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?
Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?
I sędziwyć i starzec między nami jest starszy w latach niż ojciec twój.
I między nami są starcy oraz sędziwi, nawet starsi w lata niż twój ojciec.
I lekceż sobie ważysz pociechy Boskie? i maszże jeszcze co tak skrytego w sobie?
Czy sobie lekceważysz Boskie pociechy oraz słowo, co się z tobą łagodnie obeszło?
Czemuż cię tak uniosło serce twoje? Czemu mrugają oczy twoje?
Czemu tak się uniosło twoje serce i czemu tak łypiesz swoimi oczami?
Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?
Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?
Cóż jest człowiek, aby miał być czystym, albo żeby miał być sprawiedliwym, urodzony z niewiasty?
Czym jest człowiek, by mógł być czystym, albo by zrodzony z niewiasty był sprawiedliwym?
Oto i w świętych jego niemasz doskonałości, i niebiosa nie są czyste w oczach jego.
Bóg nawet Swoich świętych wspiera i w Jego oczach nie są czyste niebiosa.
Daleko więcej obrzydły jest, i nieużyteczny człowiek, który pije nieprawość jako wodę.
Tym mniej wstrętny oraz zepsuty człowiek, który pije niesprawiedliwość jak wodę.
Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,
Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.
Co mędrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;
Co mędrcy nie zataili – lecz przekazali, jako tradycję od swoich ojców,
Którym samym dana była ziemia, a żaden obcy nie przeszedł przez nię.
kiedy ziemia im samym była oddana i nie przeszedł pośród nich obcy.
Po wszystkie dni swoje sam siebie niepobożny boleśnie trapi, a nie wiele lat zamierzono okrutnikowi.
Niegodziwy musi się trwożyć po wszystkie swoje dni i według liczby lat zachowanych dla okrutnego.
Głos straszliwy brzmi w uszach jego, że czasu pokoju pustoszący przypadnie nań.
Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada go wśród pokoju.
Nie wierzy, żeby się miał nawrócić z ciemności, obawiając się zewsząd miecza.
Nie wierzy że może ujść z pomroki i zachowany jest dla miecza.
Tuła się za chlebem, szukając gdzieby był; wie, że zgotowany jest dla niego dzień ciemności.
Tuła się za chlebem – gdzie go znaleźć? Wie, że dla niego zgotowany jest dzień ciemności.
Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.
Trwoży go bieda i strapienie; chwyta go jak król, co jest gotowy do szturmu.
Bo wyciągną przeciw Bogu rękę swą, a przeciwko Wszechmocnemu zmocnił się.
Gdyż wyciągnął swoją rękę przeciwko Bogu i opierał się Wszechmocnemu.
Natrze nań na szyję jego z gęstemi i wyniosłemi tarczami swemi.
Więc natrze na jego szyję grubymi grzbietami swoich tarcz.
Bo okrył twarz swą tłustością swoją, a fałdów mu się naczyniło na słabiźnie.
Bo swe oblicze pokrył tłuszczem i fałdą obsadził swoje lędźwie.
I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.
Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.
Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.
Nie wzbogaci się, nie ostoi się jego mienie; nie będzie się uginała ku ziemi ich zamożność.
Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.
Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.
Nie wierzy, że w próżności jest, który błądzi; a że próżność będzie nagrodą jego.
Niechaj nie ufa kłamstwu, bo się zawiedzie, a fałsz będzie jego nagrodą.
Przed wypełnieniem dni swoich wycięty będzie, a różdżka jego nie zakwitnie.
To się spełni zanim nadejdzie jego dzień, a jego liść palmowy nie zazieleni się więcej.
Jako winna macica utraci niedojrzałe grona swoje, a jako oliwa kwiat swój zrzuci.
Jak winnica strąci powstałe swoje grona i jak oliwka zrzuci swój kwiat.
Albowiem zgromadzenie obłudnych spustoszone będzie, a ogień pożre przybytki pobudowane za dary.
Gdyż rzesza nieuczciwych zostaje bezpłodną, a ogień pochłania namioty, które są zbudowane za przekupstwo.
Poczęli kłopot, a porodzili nieprawość; a żywot ich gotuje zdradę.
Poczęli rozpacz, zrodzili próżność, a ich życie przygotowuje zdradę.