Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 15

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:

nbg

Wtedy odparł Elifaz z Themanu, mówiąc:

2
bg

Izali mądry ma na wiatr mówić? albo napełniać wschodnim wiatrem myśl swoję?

nbg

Czy mędrzec odpowiada błahym zdaniem oraz nadyma swą pierś wschodnim wiatrem;

3
bg

Przytaczając słowa niepożyteczne, i mowy, z których nie masz pożytku?

nbg

szermując mową bez pożytku i słowami, którymi nic nie wskóra?

4
bg

Zaiste ty psujesz bojaźń Bożą i znosisz modlitwy do Boga.

nbg

Zaiste, niweczysz bogobojność oraz znosisz należną Bogu modlitwę.

5
bg

Albowiem pokazują nieprawość twą usta twoje, chociażeś sobie obrał język chytrych,

nbg

Bo wina wyćwiczyła twoje usta oraz wybrałeś sobie mowę chytrych.

6
bg

Potępiają cię usta twoje, a nie ja; a wargi twoje świadczą przeciwko tobie.

nbg

Potępiają cię twoje usta – nie ja, a twoje własne wargi świadczą przeciwko tobie.

7
bg

Czyś się najpierwszym człowiekiem urodził? czyś przed pagórkami utworzony?

nbg

Czy urodziłeś się jako pierwszy z ludzi oraz zostałeś utworzony jeszcze przed pagórkami?

8
bg

Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?

nbg

Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?

9
bg

Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?

nbg

Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?

10
bg

I sędziwyć i starzec między nami jest starszy w latach niż ojciec twój.

nbg

I między nami są starcy oraz sędziwi, nawet starsi w lata niż twój ojciec.

11
bg

I lekceż sobie ważysz pociechy Boskie? i maszże jeszcze co tak skrytego w sobie?

nbg

Czy sobie lekceważysz Boskie pociechy oraz słowo, co się z tobą łagodnie obeszło?

12
bg

Czemuż cię tak uniosło serce twoje? Czemu mrugają oczy twoje?

nbg

Czemu tak się uniosło twoje serce i czemu tak łypiesz swoimi oczami?

13
bg

Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

nbg

Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?

14
bg

Cóż jest człowiek, aby miał być czystym, albo żeby miał być sprawiedliwym, urodzony z niewiasty?

nbg

Czym jest człowiek, by mógł być czystym, albo by zrodzony z niewiasty był sprawiedliwym?

15
bg

Oto i w świętych jego niemasz doskonałości, i niebiosa nie są czyste w oczach jego.

nbg

Bóg nawet Swoich świętych wspiera i w Jego oczach nie są czyste niebiosa.

16
bg

Daleko więcej obrzydły jest, i nieużyteczny człowiek, który pije nieprawość jako wodę.

nbg

Tym mniej wstrętny oraz zepsuty człowiek, który pije niesprawiedliwość jak wodę.

17
bg

Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,

nbg

Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.

18
bg

Co mędrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;

nbg

Co mędrcy nie zataili – lecz przekazali, jako tradycję od swoich ojców,

19
bg

Którym samym dana była ziemia, a żaden obcy nie przeszedł przez nię.

nbg

kiedy ziemia im samym była oddana i nie przeszedł pośród nich obcy.

20
bg

Po wszystkie dni swoje sam siebie niepobożny boleśnie trapi, a nie wiele lat zamierzono okrutnikowi.

nbg

Niegodziwy musi się trwożyć po wszystkie swoje dni i według liczby lat zachowanych dla okrutnego.

21
bg

Głos straszliwy brzmi w uszach jego, że czasu pokoju pustoszący przypadnie nań.

nbg

Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada go wśród pokoju.

22
bg

Nie wierzy, żeby się miał nawrócić z ciemności, obawiając się zewsząd miecza.

nbg

Nie wierzy że może ujść z pomroki i zachowany jest dla miecza.

23
bg

Tuła się za chlebem, szukając gdzieby był; wie, że zgotowany jest dla niego dzień ciemności.

nbg

Tuła się za chlebem – gdzie go znaleźć? Wie, że dla niego zgotowany jest dzień ciemności.

24
bg

Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.

nbg

Trwoży go bieda i strapienie; chwyta go jak król, co jest gotowy do szturmu.

25
bg

Bo wyciągną przeciw Bogu rękę swą, a przeciwko Wszechmocnemu zmocnił się.

nbg

Gdyż wyciągnął swoją rękę przeciwko Bogu i opierał się Wszechmocnemu.

26
bg

Natrze nań na szyję jego z gęstemi i wyniosłemi tarczami swemi.

nbg

Więc natrze na jego szyję grubymi grzbietami swoich tarcz.

27
bg

Bo okrył twarz swą tłustością swoją, a fałdów mu się naczyniło na słabiźnie.

nbg

Bo swe oblicze pokrył tłuszczem i fałdą obsadził swoje lędźwie.

28
bg

I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

nbg

Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

29
bg

Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

nbg

Nie wzbogaci się, nie ostoi się jego mienie; nie będzie się uginała ku ziemi ich zamożność.

30
bg

Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

nbg

Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.

31
bg

Nie wierzy, że w próżności jest, który błądzi; a że próżność będzie nagrodą jego.

nbg

Niechaj nie ufa kłamstwu, bo się zawiedzie, a fałsz będzie jego nagrodą.

32
bg

Przed wypełnieniem dni swoich wycięty będzie, a różdżka jego nie zakwitnie.

nbg

To się spełni zanim nadejdzie jego dzień, a jego liść palmowy nie zazieleni się więcej.

33
bg

Jako winna macica utraci niedojrzałe grona swoje, a jako oliwa kwiat swój zrzuci.

nbg

Jak winnica strąci powstałe swoje grona i jak oliwka zrzuci swój kwiat.

34
bg

Albowiem zgromadzenie obłudnych spustoszone będzie, a ogień pożre przybytki pobudowane za dary.

nbg

Gdyż rzesza nieuczciwych zostaje bezpłodną, a ogień pochłania namioty, które są zbudowane za przekupstwo.

35
bg

Poczęli kłopot, a porodzili nieprawość; a żywot ich gotuje zdradę.

nbg

Poczęli rozpacz, zrodzili próżność, a ich życie przygotowuje zdradę.