Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 17
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.
Mój oddech jest skażony, moje dni gasną, groby na mnie czekają.
Zaiste naśmiewcy są przy mnie, a w ich draźnieniu mieszka oko moje.
Czy nie szydercy są przy mnie? Czy moje oko nie czuwa przez ich zniewagi?
Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.
Złóż więc zastaw za mnie u siebie. Któż jest ten, który za mnie poręczy?
Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.
Ich serce bowiem ukryłeś przed zrozumieniem, dlatego ich nie wywyższysz.
Kto pochlebia przyjaciołom, oczy synów jego ustaną.
Kto pochlebia przyjaciołom, tego dzieciom zgasną oczy.
Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.
Uczynił mnie tematem przysłowia wśród ludzi i pośmiewiskiem przed nimi.
Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.
Moje oko zaćmiło się od smutku, a wszystkie moje członki są jak cień.
Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.
Prawi zdumieją się nad tym, a niewinny powstanie przeciwko obłudnikowi.
Będzie się trzymał sprawiedliwy drogi swojej; a kto ma czyste ręce, przyczyni mocy.
Sprawiedliwy będzie trwał przy swojej drodze, a kto ma czyste ręce, nabierze siły.
Wy tedy wszyscy nawróćcie się, a pójdźcie, proszę; bo nie znajduję między wami mądrego.
Lecz wy wszyscy zawróćcie i przyjdźcie; bo mądrego wśród was nie znajduję.
Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.
Moje dni przeminęły, rozwiały się moje zamiary, myśli mego serca.
Noc mi się w dzień obraca; a światłość skraca się dla ciemości.
Noc zamieniają w dzień, światłość skraca się z powodu ciemności.
Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.
Gdybym czegoś oczekiwał, grób będzie moim domem, w ciemności rozłożyłem swoje posłanie.
Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.
Powiedziałem do zniszczenia: Jesteś moim ojcem, a robactwu: Moja matko i moja siostro.
Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?
Gdzie jest więc teraz moja nadzieja? Kto zobaczy moją nadzieję?
W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.
Zstąpią do zasuw grobu, gdy razem odpoczniemy w prochu.