Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 18
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A odpowiadając Bildad Suhytczyk rzekł:
Wtedy Bildad z Szuach odpowiedział:
Dokądże nie uczynicie końca mowom? pomyślcie pierwej, a potem mówić będziemy.
Kiedy wreszcie położycie kres tym słowom? Pomyślcie, potem będziemy mówić.
Czemuż nas poczytają jako bydło? zdajemy się mu przemierzłymi, jako sami widzicie.
Czemu uważacie nas za bydło? Czemu jesteśmy obrzydliwi w waszych oczach?
Ty, który duszę twoję tracisz w zapalczywości twojej, azaż dla ciebie będzie opuszczona ziemia, a będą przeniesione skały z miejsca swego?
Ty, który szarpiesz gniewem swą duszę czy z twojego powodu będzie opuszczona ziemia i skały będą przesunięte ze swego miejsca?
Owszem, światłość niepobożnych zgaśnie, i nie będzie świeciła iskra ognia ich.
Tak, światło niegodziwych zgaśnie, a iskra jego ognia już nie zaświeci.
Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.
Światło jego przybytku się zaćmi i jego pochodnia nad nim zagaśnie.
Ściśnione będą kroki siły jego, a porazi go rada jego.
Kroki jego siły będą skrępowane, jego własna rada powali go.
Bo zawiodą w sieci nogi jego, i w uwikłaniu chodzić będzie.
Jego nogi bowiem zawiodą go w sieć, chodzi po sidłach.
Uchwyci go sidło za piętę jego, i przemoże go łupieżca.
Sidło uchwyci go za piętę i przemoże go łupieżca.
Skryty jest w ziemi powróz jego, a samołówka jego na ścieszce.
Sidło dla niego ukryte jest w ziemi, a pułapka na niego na drodze.
Zewsząd go straszyć będą strachy, a nacierać będą na nogi jego.
Zewsząd będą go przerażać strachy, ścigają go na każdym kroku.
Wymorzy się głodem siła jego, a zginienie pogotowiu jest przy boku jego.
Głód osłabi jego siły i zniszczenie będzie czyhało u jego boku.
Pożre żyły skóry jego, pożre członki jego pierworodny śmierci.
Pożre żyły jego skóry, pierworodny śmierci pożre jego członki.
Ufanie jego będzie wykorzenione z przybytku jego, a przywiedzie go do króla strachów.
Jego ufność będzie wykorzeniona z jego namiotu i zostanie on przyprowadzony do króla strachów.
Będzie mieszkał strach w przybytku jego, chociaż nie był jego, a siarką będzie potrząśnione mieszkanie jego.
Strach będzie mieszkał w jego namiocie, bo ten nie należy do niego; jego mieszkanie będzie posypane siarką.
Ze spodku korzeń jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta gałąź jego.
Od spodu uschną jego korzenie, a z wierzchu będzie obcięta jego gałąź.
Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.
Pamięć o nim zginie z ziemi, a jego imienia nie wspomną na ulicach.
Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.
Wypędzą go ze światła do ciemności i wyrzucą go z okręgu świata.
Nie będzie syn ani wnuk między ludem jego, i nikt nie pozostanie w mieszkaniach jego.
Nie będzie miał syna ani wnuka pośród swego ludu i nikt nie pozostanie w jego mieszkaniach.
Nade dniem jego zdumiewają się potomkowie, a przodków ogarnie strach.
Ci, którzy przyjdą po nim, osłupieją na jego dzień, tak jak poprzednich ogarnął strach.
Takoweć są mieszkania niezbożnego, i do tego przychodzi temu, który nie zna Boga.
Takie są mieszkania niegodziwych i takie jest miejsce tego, który nie zna Boga.