Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 17
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.
Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.
Mój oddech jest skażony, moje dni gasną, groby na mnie czekają.
Zaiste naśmiewcy są przy mnie, a w ich draźnieniu mieszka oko moje.
A tu jeszcze stroją ze mnie drwiny; moje oko musi spoczywać na ich obelgach.
Czy nie szydercy są przy mnie? Czy moje oko nie czuwa przez ich zniewagi?
Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.
O, złóż za mnie rękojmię, wstaw się za mną do samego Siebie! Kto by inny dał za mnie poręczenie?
Złóż więc zastaw za mnie u siebie. Któż jest ten, który za mnie poręczy?
Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.
Bo zamknąłeś ich serce dla zrozumienia; dlatego im nie pozwolisz mnie przemóc.
Ich serce bowiem ukryłeś przed zrozumieniem, dlatego ich nie wywyższysz.
Kto pochlebia przyjaciołom, oczy synów jego ustaną.
Kto zdradza przyjaciół przy podziale łupów, tego oczy własnych dzieci zanikają.
Kto pochlebia przyjaciołom, tego dzieciom zgasną oczy.
Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.
Bóg mnie wystawił na przysłowie ludziom, na takiego, któremu plują w twarz.
Uczynił mnie tematem przysłowia wśród ludzi i pośmiewiskiem przed nimi.
Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.
Od utrapień zamroczyło się moje oko, a moje wszystkie członki są jak cień.
Moje oko zaćmiło się od smutku, a wszystkie moje członki są jak cień.
Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.
Wzdrygają się nad tym szczerzy, a niewinny obrusza się nad szalbierzem.
Prawi zdumieją się nad tym, a niewinny powstanie przeciwko obłudnikowi.
Będzie się trzymał sprawiedliwy drogi swojej; a kto ma czyste ręce, przyczyni mocy.
Jednak sprawiedliwy trzyma się swojej drogi, oraz nabiera wytrwałości ten, kto jest czystych rąk.
Sprawiedliwy będzie trwał przy swojej drodze, a kto ma czyste ręce, nabierze siły.
Wy tedy wszyscy nawróćcie się, a pójdźcie, proszę; bo nie znajduję między wami mądrego.
A wy wszyscy przyjdźcie na nowo, tylko przyjdźcie! Jednak nie znajdę wśród was mędrca.
Lecz wy wszyscy zawróćcie i przyjdźcie; bo mądrego wśród was nie znajduję.
Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.
Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.
Moje dni przeminęły, rozwiały się moje zamiary, myśli mego serca.
Noc mi się w dzień obraca; a światłość skraca się dla ciemości.
Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności.
Noc zamieniają w dzień, światłość skraca się z powodu ciemności.
Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.
Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;
Gdybym czegoś oczekiwał, grób będzie moim domem, w ciemności rozłożyłem swoje posłanie.
Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.
jeśli mam wołać do grobu: Ty jesteś moim ojcem, zaś do robactwa: Matko i moja siostro;
Powiedziałem do zniszczenia: Jesteś moim ojcem, a robactwu: Moja matko i moja siostro.
Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?
gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?
Gdzie jest więc teraz moja nadzieja? Kto zobaczy moją nadzieję?
W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.
Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.
Zstąpią do zasuw grobu, gdy razem odpoczniemy w prochu.