Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 17

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

nbg

Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

2
bg

Zaiste naśmiewcy są przy mnie, a w ich draźnieniu mieszka oko moje.

nbg

A tu jeszcze stroją ze mnie drwiny; moje oko musi spoczywać na ich obelgach.

3
bg

Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.

nbg

O, złóż za mnie rękojmię, wstaw się za mną do samego Siebie! Kto by inny dał za mnie poręczenie?

4
bg

Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.

nbg

Bo zamknąłeś ich serce dla zrozumienia; dlatego im nie pozwolisz mnie przemóc.

5
bg

Kto pochlebia przyjaciołom, oczy synów jego ustaną.

nbg

Kto zdradza przyjaciół przy podziale łupów, tego oczy własnych dzieci zanikają.

6
bg

Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

nbg

Bóg mnie wystawił na przysłowie ludziom, na takiego, któremu plują w twarz.

7
bg

Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.

nbg

Od utrapień zamroczyło się moje oko, a moje wszystkie członki są jak cień.

8
bg

Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.

nbg

Wzdrygają się nad tym szczerzy, a niewinny obrusza się nad szalbierzem.

9
bg

Będzie się trzymał sprawiedliwy drogi swojej; a kto ma czyste ręce, przyczyni mocy.

nbg

Jednak sprawiedliwy trzyma się swojej drogi, oraz nabiera wytrwałości ten, kto jest czystych rąk.

10
bg

Wy tedy wszyscy nawróćcie się, a pójdźcie, proszę; bo nie znajduję między wami mądrego.

nbg

A wy wszyscy przyjdźcie na nowo, tylko przyjdźcie! Jednak nie znajdę wśród was mędrca.

11
bg

Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

nbg

Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

12
bg

Noc mi się w dzień obraca; a światłość skraca się dla ciemości.

nbg

Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności.

13
bg

Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.

nbg

Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

14
bg

Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.

nbg

jeśli mam wołać do grobu: Ty jesteś moim ojcem, zaś do robactwa: Matko i moja siostro;

15
bg

Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?

nbg

gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?

16
bg

W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.

nbg

Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.