Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 21

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

A odpowiadając Ijob rzekł:

nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

2
bg

Słuchajcież z pilnością słów moich, a będzie mi to od was pociechą.

nbg

Słuchajcie, słuchajcie mojej mowy, i niech mi to będzie od was pocieszeniem.

3
bg

Znoście mię, a ja będę mówił; a gdy domówię, naśmiewajcie się.

nbg

Znieście mnie, choćbym był dla was ciężarem; a po moim przemówieniu, niech każdy mi urąga.

4
bg

Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

nbg

Czy przeciw ludziom zwraca się moja skarga? Jakbym wtedy zdołał zachować cierpliwość?

5
bg

Wejrzyjcież na mię, a zdumiewajcie się, a połóżcie rękę na usta wasze.

nbg

Spójrzcie na mnie oraz zdrętwiejcie, połóżcie dłoń na usta.

6
bg

Bo co sobie wspomnę, tedy się lękam, a strach zdejmuje ciało moje.

nbg

Tak, kiedy o tym pomyślę – przerażam się, a dreszcz przenika moje ciało.

7
bg

Przeczże niepobożni żyją, starzeją się, i wzmagają się w bogactwa?

nbg

Czemu niegodziwi zachowują życie; starzeją się, i wręcz wzmagają na sile?

8
bg

Nasienie ich trwałe jest przed obliczem ich z nimi, a rodzina ich przed oczyma ich.

nbg

Razem z nimi, w ich obliczu rozwija się ich potomstwo, więc mają swe latorośle przed oczyma.

9
bg

Domy ich bezpieczne od strachu, a niemasz rózgi Bożej nad nimi.

nbg

Ich domy są bezpieczne, wolne od trwogi, nie dotyka ich Boża rózga.

10
bg

Byk ich przypuszczon bywa, a nie traci nasienia; krowa ich rodzi, a nie pomiata.

nbg

Jego byk się parzy oraz nie psuje nasienia; jego krowa lekko zrzuca i nie roni.

11
bg

Wypuszczają maluczkie dziatki swoje jako trzodę, a synowie ich wyskakują.

nbg

Wypuszczają swoje pacholęta niby trzodę, zatem ich dzieci hasają.

12
bg

Wykrzykają przy bębnie i przy harfie, a weselą się przy głosie muzyki.

nbg

Wyśpiewują głośno przy bębnie i cytrze oraz cieszą się przy dźwiękach fletu.

13
bg

Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.

nbg

W szczęściu spędzają swoje dni, po czym w mgnieniu oka zstępują do Krainy Umarłych.

14
bg

Którzy mawiają Bogu: Odejdź od nas; bo dróg twoich znać nie chcemy.

nbg

A przecież mawiali do Boga: Usuń się od nas, bo nie chcemy poznania Twoich dróg.

15
bg

Któż jest Wszechmocny, abyśmy mu służyli? a cóż nam to pomoże, choćbyśmy mu się modlili?

nbg

Kto jest tym Wszechmocnym, abyśmy mu służyli i jaki będzie dla nas pożytek, gdy do niego zwrócimy się z prośbą?

16
bg

Ale oto, dobra ich nie są w rękach ich; przetoż rada niepobożnych daleka jest odemnie.

nbg

Zaprawdę, nie w ich mocy było ich szczęście – mówię to, chociaż myśl niegodziwych jest daleka ode mnie.

17
bg

Częstoż pochodnia niepobożnych gaśnie? a zginienie ich przychodzi na nich? Oddziela im Bóg boleści w gniewie swoim.

nbg

Czy często gaśnie pochodnia niegodziwych oraz przypada na nich zguba? Czy często wydziela im losy w swoim gniewie?

18
bg

Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.

nbg

A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.

19
bg

Bo Bóg chowa synom jego pomstę jego; nadgradza mu, aby to poczuł.

nbg

Bóg składa utrapienie dla swych dzieci. Niech mu samemu zapłaci, by to odczuł.

20
bg

Oglądają oczy jego nieszczęście swoje, a z popędliwości Wszechmocnego pić będzie.

nbg

Niech jego własne oczy zobaczą zgubę i niech sam pije z zapalczywości Wszechmocnego.

21
bg

Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?

nbg

Bo cóż go obejdzie jego dom, gdy będzie po nim, kiedy liczba jego miesięcy zostanie obliczoną?

22
bg

Izali Boga kto nauczy umiejętności, gdyż on wysokich sądzi?

nbg

Czy Boga można uczyć poznania; Jego, który sądzi niebiosa?

23
bg

Ten umiera w doskonałej sile swojej, gdy zewsząd bezpieczny i spokojny jest;

nbg

Jeden umiera w pełni pomyślności, zewsząd bezpieczny i spokojny;

24
bg

Gdy piersi jego pełne są mleka, a szpik kości jego odwilża się,

nbg

jego kadzie napełnione są mlekiem, a szpik jego kości – napojony.

25
bg

Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.

nbg

A inny umiera w goryczy duszy, gdyż nigdy nie zakosztował szczęścia.

26
bg

Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

nbg

Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

27
bg

Oto ja znam myśli wasze i zamysły, które przeciwko mnie złośliwie zmyślacie.

nbg

Oto znam wasze myśli i zamysły, którymi mnie krzywdzicie.

28
bg

Bo mówicie: Gdzież jest dom książęcy? gdzie namiot przybytków niepobożnych?

nbg

Bo powiadacie: Gdzie jest dom tyrana? Gdzie namiot, co niegodziwcom służy za schronienie?

29
bg

Izaliście nie pytali podróżnych? a znaków ich izali znać nie chcecie?

nbg

Czemu więc po drodze nie pytaliście przechodniów oraz nie poznaliście ich dowodów,

30
bg

Że w dzień zatracenia zły zachowany bywa, w dzień, którego gniew przywiedziony bywa.

nbg

że w dzień klęski zły bywa oszczędzany, a w dzień gniewu zostają uprowadzeni na bezpieczne miejsce?

31
bg

Któż mu oznajmi w oczy drogę jego? a to, co czynił, kto mu odpłaci?

nbg

Kto mu w twarz wytyka jego drogę? Spełnił – któż mu za to odpłaci?

32
bg

Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

nbg

A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.

33
bg

Słodnieją mu bryły grobowe, i ciągnie za sobą wszystkich ludzi; a tych, którzy go poprzedzili, niemasz liczby.

nbg

Słodkie są mu skiby doliny, a za nim, jak i przed nim, ciągnie się niezliczony tłum.

34
bg

Jakoż mię tedy próżno cieszycie, gdyż w odpowiedziach waszych zostaje kłamstwo?

nbg

Więc jakże możecie mnie tak błaho pocieszać; przecież wasze odpowiedzi pozostają obłudą.