Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 21
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A odpowiadając Ijob rzekł:
Zatem Ijob odparł, mówiąc:
Wtedy Hiob odpowiedział:
Słuchajcież z pilnością słów moich, a będzie mi to od was pociechą.
Słuchajcie, słuchajcie mojej mowy, i niech mi to będzie od was pocieszeniem.
Słuchajcie uważnie moich słów, a to będzie dla mnie wasza pociecha.
Znoście mię, a ja będę mówił; a gdy domówię, naśmiewajcie się.
Znieście mnie, choćbym był dla was ciężarem; a po moim przemówieniu, niech każdy mi urąga.
Pozwólcie mi mówić, a potem, gdy powiem, naśmiewajcie się ze mnie.
Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?
Czy przeciw ludziom zwraca się moja skarga? Jakbym wtedy zdołał zachować cierpliwość?
Czy swoją skargę kieruję do człowieka? A jeśli tak, to dlaczego mój duch nie miałby być wzburzony?
Wejrzyjcież na mię, a zdumiewajcie się, a połóżcie rękę na usta wasze.
Spójrzcie na mnie oraz zdrętwiejcie, połóżcie dłoń na usta.
Spójrzcie na mnie, zdumiewajcie się i połóżcie rękę na swoje usta.
Bo co sobie wspomnę, tedy się lękam, a strach zdejmuje ciało moje.
Tak, kiedy o tym pomyślę – przerażam się, a dreszcz przenika moje ciało.
Gdy tylko sobie przypomnę, jestem przerażony i strach ogarnia moje ciało.
Przeczże niepobożni żyją, starzeją się, i wzmagają się w bogactwa?
Czemu niegodziwi zachowują życie; starzeją się, i wręcz wzmagają na sile?
Czemu niegodziwi żyją, starzeją się, a nawet wzrastają w bogactwie?
Nasienie ich trwałe jest przed obliczem ich z nimi, a rodzina ich przed oczyma ich.
Razem z nimi, w ich obliczu rozwija się ich potomstwo, więc mają swe latorośle przed oczyma.
Ich potomstwo utrwala się przed nimi, a ich rodzina wzrasta na ich oczach.
Domy ich bezpieczne od strachu, a niemasz rózgi Bożej nad nimi.
Ich domy są bezpieczne, wolne od trwogi, nie dotyka ich Boża rózga.
Ich domy są bezpieczne, bez strachu i nie dotyka ich rózga Boga.
Byk ich przypuszczon bywa, a nie traci nasienia; krowa ich rodzi, a nie pomiata.
Jego byk się parzy oraz nie psuje nasienia; jego krowa lekko zrzuca i nie roni.
Ich byk zapładnia i nie zawodzi, ich krowa cieli się i nie roni.
Wypuszczają maluczkie dziatki swoje jako trzodę, a synowie ich wyskakują.
Wypuszczają swoje pacholęta niby trzodę, zatem ich dzieci hasają.
Wypuszczają swe malutkie dzieci jak trzodę, a ich synowie podskakują.
Wykrzykają przy bębnie i przy harfie, a weselą się przy głosie muzyki.
Wyśpiewują głośno przy bębnie i cytrze oraz cieszą się przy dźwiękach fletu.
Chwytają za bęben i harfę i weselą się przy dźwięku fletu.
Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.
W szczęściu spędzają swoje dni, po czym w mgnieniu oka zstępują do Krainy Umarłych.
Spędzają swoje dni w dobrobycie, a w mgnieniu oka zstępują do grobu.
Którzy mawiają Bogu: Odejdź od nas; bo dróg twoich znać nie chcemy.
A przecież mawiali do Boga: Usuń się od nas, bo nie chcemy poznania Twoich dróg.
Dlatego mówią do Boga: Odejdź od nas, bo nie chcemy poznać twoich dróg.
Któż jest Wszechmocny, abyśmy mu służyli? a cóż nam to pomoże, choćbyśmy mu się modlili?
Kto jest tym Wszechmocnym, abyśmy mu służyli i jaki będzie dla nas pożytek, gdy do niego zwrócimy się z prośbą?
Kim jest Wszechmocny, abyśmy mieli mu służyć? Cóż nam pomoże to, że będziemy się modlić do niego?
Ale oto, dobra ich nie są w rękach ich; przetoż rada niepobożnych daleka jest odemnie.
Zaprawdę, nie w ich mocy było ich szczęście – mówię to, chociaż myśl niegodziwych jest daleka ode mnie.
Oto ich dobra nie są w ich rękach. Rada niegodziwych daleka jest ode mnie.
Częstoż pochodnia niepobożnych gaśnie? a zginienie ich przychodzi na nich? Oddziela im Bóg boleści w gniewie swoim.
Czy często gaśnie pochodnia niegodziwych oraz przypada na nich zguba? Czy często wydziela im losy w swoim gniewie?
Jak często gaśnie pochodnia niegodziwych? Jak często przychodzi na nich zguba? Bóg im wydziela cierpienie w swoim gniewie.
Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.
A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.
Są jak słoma na wietrze i jak plewa, którą wicher porywa.
Bo Bóg chowa synom jego pomstę jego; nadgradza mu, aby to poczuł.
Bóg składa utrapienie dla swych dzieci. Niech mu samemu zapłaci, by to odczuł.
Bóg zachowuje jego nieprawość dla jego synów; odpłaca mu, aby to poczuł.
Oglądają oczy jego nieszczęście swoje, a z popędliwości Wszechmocnego pić będzie.
Niech jego własne oczy zobaczą zgubę i niech sam pije z zapalczywości Wszechmocnego.
Jego oczy ujrzą jego nieszczęście i będzie pił z gniewu Wszechmocnego.
Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?
Bo cóż go obejdzie jego dom, gdy będzie po nim, kiedy liczba jego miesięcy zostanie obliczoną?
Jaką bowiem ma on rozkosz w swoim domu, po swojej śmierci, gdy liczba jego miesięcy zostanie skrócona?
Izali Boga kto nauczy umiejętności, gdyż on wysokich sądzi?
Czy Boga można uczyć poznania; Jego, który sądzi niebiosa?
Czy ktoś może uczyć Boga wiedzy, wiedząc, że on sam sądzi najwyższych?
Ten umiera w doskonałej sile swojej, gdy zewsząd bezpieczny i spokojny jest;
Jeden umiera w pełni pomyślności, zewsząd bezpieczny i spokojny;
Jeden umiera w pełni swoich sił, bezpieczny ze wszystkich stron i spokojny;
Gdy piersi jego pełne są mleka, a szpik kości jego odwilża się,
jego kadzie napełnione są mlekiem, a szpik jego kości – napojony.
Jego piersi są pełne mleka, a jego kości zwilża szpik.
Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.
A inny umiera w goryczy duszy, gdyż nigdy nie zakosztował szczęścia.
Drugi zaś umiera w goryczy ducha i nigdy nie jadał z uciechą.
Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.
Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.
Razem będą leżeć w prochu i okryją ich robaki.
Oto ja znam myśli wasze i zamysły, które przeciwko mnie złośliwie zmyślacie.
Oto znam wasze myśli i zamysły, którymi mnie krzywdzicie.
Oto znam wasze myśli i zamiary, jakie przeciwko mnie złośliwie obmyślacie.
Bo mówicie: Gdzież jest dom książęcy? gdzie namiot przybytków niepobożnych?
Bo powiadacie: Gdzie jest dom tyrana? Gdzie namiot, co niegodziwcom służy za schronienie?
Mówicie bowiem: Gdzie jest dom księcia? A gdzie mieszkanie niegodziwych?
Izaliście nie pytali podróżnych? a znaków ich izali znać nie chcecie?
Czemu więc po drodze nie pytaliście przechodniów oraz nie poznaliście ich dowodów,
Czy nie pytaliście podróżnych? Czy nie chcecie poznać ich znaków;
Że w dzień zatracenia zły zachowany bywa, w dzień, którego gniew przywiedziony bywa.
że w dzień klęski zły bywa oszczędzany, a w dzień gniewu zostają uprowadzeni na bezpieczne miejsce?
Że niegodziwy jest zachowany na dzień zatracenia? Zostanie przyprowadzony na dzień gniewu.
Któż mu oznajmi w oczy drogę jego? a to, co czynił, kto mu odpłaci?
Kto mu w twarz wytyka jego drogę? Spełnił – któż mu za to odpłaci?
Któż mu wypomni w oczy jego drogę? A kto mu odpłaci za to, co uczynił?
Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.
A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.
Zaprowadzą go do grobu i zostanie w grobowcu.
Słodnieją mu bryły grobowe, i ciągnie za sobą wszystkich ludzi; a tych, którzy go poprzedzili, niemasz liczby.
Słodkie są mu skiby doliny, a za nim, jak i przed nim, ciągnie się niezliczony tłum.
Słodkie mu będą bryły ziemi z doliny i pociągnie za sobą wszystkich ludzi; a ci, którzy szli przed nim, są niezliczeni.
Jakoż mię tedy próżno cieszycie, gdyż w odpowiedziach waszych zostaje kłamstwo?
Więc jakże możecie mnie tak błaho pocieszać; przecież wasze odpowiedzi pozostają obłudą.
Czemu więc daremnie mnie pocieszacie, skoro w waszych odpowiedziach pozostaje fałsz?