Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 27
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:
I Ijob dalej prowadził swoją pouczającą przypowieść, mówiąc:
Jako żyje Bóg, który odrzucił sąd mój, a Wszechmocny, który gorzkości nabawił duszy mojej:
Żyje Bóg, który mnie pozbawił mojego rozstrzygnięcia sprawy; Wszechmocny, co przejął goryczą moją duszę,
Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,
że dopóki mam w sobie oddech i Boże tchnienie w mych nozdrzach,
Nie będą mówiły wargi moje nieprawości, a język mój nie będzie powiadał zdrady.
moje usta nie wypowiedzą niesprawiedliwości, ani mój język nie wymyśli obłudy.
Nie daj Boże, żebym was miał usprawiedliwiać; póki dech we mnie, nie odstąpię od niewinności mojej.
Dalekim to jest ode mnie, abym wam słuszność przyznawał; póki nie skonam, nie pozwolę sobie zabrać mej niewinności.
Sprawiedliwości mojej trzymać się będę, a nie puszczę się jej; nie zawstydzi mię serce moje, pókim żyw.
Trzymam się mojej sprawiedliwości i jej nie puszczę, a me sumienie nie potępia żadnego z moich dni.
Nieprzyjaciel mój będzie jako niezbożnik, a który powstaje przeciwko mnie, jako złośnik.
Mój wróg musi się okazać niegodziwy, a mój przeciwnik jako krzywdziciel.
Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego.
Bo jaka jest nadzieja obłudnika, gdy Bóg odetnie, gdy wydrze jego duszę?
Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy nań ucisk przyjdzie?
Czy Bóg usłyszy jego wołanie, gdy przypadnie na niego niedola?
Izaż się w Wszechmocnym rozkocha? a będzie wzywał Boga na każdy czas?
Albo, czy on może się rozkoszować Wszechmocnym oraz wzywać Boga w każdym czasie?
Uczę was, będąc w ręce Bożej, a jako idę z Wszechmocnym, nie taję.
Ja wam jednak wskażę, co dzieje się ręką Boga; nie zataję, co zamierza Wszechmocny.
Oto wy to wszyscy widzicie; przeczże wżdy próżność mówicie?
Oto wszyscy to widzieliście; więc czemu mówicie marności?
Tenci jest dział człowieka bezbożnego u Boga, a toć dziedzictwo okrutnicy od Wszechmocnego wezmą.
Taki jest udział człowieka niegodziwego u Boga; dziedzictwo tyranów, które odbierają od Wszechmocnego.
Jeźli się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba.
Jeśli jego synowie podrosną – pójdą pod miecz, a jego potomkowie nie nasycą się chlebem.
Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały;
Zaś pozostali po nim, będą pochowani w czasie zarazy i nie zapłaczą po nich ich wdowy.
Choćby srebra nazgromadzał jako prochu, a nasprawiał szat jako błota:
Choćby nagromadzał srebra jak prochu oraz nabył sobie szat jak błota,
Tedy nasprawiać ich on, ale sprawiedliwy oblekać je będzie, a srebro ono niewinny dzielić będzie.
on nabędzie, ale sprawiedliwy je przyodzieje, a to srebro rozdzieli nieskazitelny.
Zbuduje dom swój jako mól, a jako stróż budę wystawi.
Zbuduje swój dom niby mszyca; jak budę, którą wystawia stróż.
Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.
Położy się jako bogaty, lecz tego więcej nie uczyni; otworzy swoje oczy, ale już go nie będzie.
Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.
Dosięgną go strachy jak powodzie, w nocy uprowadzi go nawałnica.
Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.
Wicher go uniesie i odejdzie, gdyż porwie go z jego miejsca.
Toć Bóg nań dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.
Bóg go odtrąci, wciąż będzie na niego mierzył; zatem przed Jego mocą musi uciekać i uciekać.
Klaśnie każdy nad nim rękoma swemi, i wysyka go z miejsca swego.
Wtedy każdy klaśnie nad nim rękami i syknięciem usunie go z jego miejsca.