Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 27

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:

nbg

I Ijob dalej prowadził swoją pouczającą przypowieść, mówiąc:

2
bg

Jako żyje Bóg, który odrzucił sąd mój, a Wszechmocny, który gorzkości nabawił duszy mojej:

nbg

Żyje Bóg, który mnie pozbawił mojego rozstrzygnięcia sprawy; Wszechmocny, co przejął goryczą moją duszę,

3
bg

Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,

nbg

że dopóki mam w sobie oddech i Boże tchnienie w mych nozdrzach,

4
bg

Nie będą mówiły wargi moje nieprawości, a język mój nie będzie powiadał zdrady.

nbg

moje usta nie wypowiedzą niesprawiedliwości, ani mój język nie wymyśli obłudy.

5
bg

Nie daj Boże, żebym was miał usprawiedliwiać; póki dech we mnie, nie odstąpię od niewinności mojej.

nbg

Dalekim to jest ode mnie, abym wam słuszność przyznawał; póki nie skonam, nie pozwolę sobie zabrać mej niewinności.

6
bg

Sprawiedliwości mojej trzymać się będę, a nie puszczę się jej; nie zawstydzi mię serce moje, pókim żyw.

nbg

Trzymam się mojej sprawiedliwości i jej nie puszczę, a me sumienie nie potępia żadnego z moich dni.

7
bg

Nieprzyjaciel mój będzie jako niezbożnik, a który powstaje przeciwko mnie, jako złośnik.

nbg

Mój wróg musi się okazać niegodziwy, a mój przeciwnik jako krzywdziciel.

8
bg

Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego.

nbg

Bo jaka jest nadzieja obłudnika, gdy Bóg odetnie, gdy wydrze jego duszę?

9
bg

Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy nań ucisk przyjdzie?

nbg

Czy Bóg usłyszy jego wołanie, gdy przypadnie na niego niedola?

10
bg

Izaż się w Wszechmocnym rozkocha? a będzie wzywał Boga na każdy czas?

nbg

Albo, czy on może się rozkoszować Wszechmocnym oraz wzywać Boga w każdym czasie?

11
bg

Uczę was, będąc w ręce Bożej, a jako idę z Wszechmocnym, nie taję.

nbg

Ja wam jednak wskażę, co dzieje się ręką Boga; nie zataję, co zamierza Wszechmocny.

12
bg

Oto wy to wszyscy widzicie; przeczże wżdy próżność mówicie?

nbg

Oto wszyscy to widzieliście; więc czemu mówicie marności?

13
bg

Tenci jest dział człowieka bezbożnego u Boga, a toć dziedzictwo okrutnicy od Wszechmocnego wezmą.

nbg

Taki jest udział człowieka niegodziwego u Boga; dziedzictwo tyranów, które odbierają od Wszechmocnego.

14
bg

Jeźli się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba.

nbg

Jeśli jego synowie podrosną – pójdą pod miecz, a jego potomkowie nie nasycą się chlebem.

15
bg

Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały;

nbg

Zaś pozostali po nim, będą pochowani w czasie zarazy i nie zapłaczą po nich ich wdowy.

16
bg

Choćby srebra nazgromadzał jako prochu, a nasprawiał szat jako błota:

nbg

Choćby nagromadzał srebra jak prochu oraz nabył sobie szat jak błota,

17
bg

Tedy nasprawiać ich on, ale sprawiedliwy oblekać je będzie, a srebro ono niewinny dzielić będzie.

nbg

on nabędzie, ale sprawiedliwy je przyodzieje, a to srebro rozdzieli nieskazitelny.

18
bg

Zbuduje dom swój jako mól, a jako stróż budę wystawi.

nbg

Zbuduje swój dom niby mszyca; jak budę, którą wystawia stróż.

19
bg

Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.

nbg

Położy się jako bogaty, lecz tego więcej nie uczyni; otworzy swoje oczy, ale już go nie będzie.

20
bg

Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.

nbg

Dosięgną go strachy jak powodzie, w nocy uprowadzi go nawałnica.

21
bg

Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.

nbg

Wicher go uniesie i odejdzie, gdyż porwie go z jego miejsca.

22
bg

Toć Bóg nań dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.

nbg

Bóg go odtrąci, wciąż będzie na niego mierzył; zatem przed Jego mocą musi uciekać i uciekać.

23
bg

Klaśnie każdy nad nim rękoma swemi, i wysyka go z miejsca swego.

nbg

Wtedy każdy klaśnie nad nim rękami i syknięciem usunie go z jego miejsca.