Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 27

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:

nbg

I Ijob dalej prowadził swoją pouczającą przypowieść, mówiąc:

ubg

Hiob ciągnął dalej swoją odpowiedź:

2
bg

Jako żyje Bóg, który odrzucił sąd mój, a Wszechmocny, który gorzkości nabawił duszy mojej:

nbg

Żyje Bóg, który mnie pozbawił mojego rozstrzygnięcia sprawy; Wszechmocny, co przejął goryczą moją duszę,

ubg

Jak żyje Bóg, który odrzucił mój sąd, i Wszechmocny, który rozgoryczył moją duszę;

3
bg

Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,

nbg

że dopóki mam w sobie oddech i Boże tchnienie w mych nozdrzach,

ubg

Dopóki jest we mnie tchnienie i duch Boży w moich nozdrzach;

4
bg

Nie będą mówiły wargi moje nieprawości, a język mój nie będzie powiadał zdrady.

nbg

moje usta nie wypowiedzą niesprawiedliwości, ani mój język nie wymyśli obłudy.

ubg

Moje wargi nie będą mówiły niegodziwości, a mój język nie wypowie fałszu.

5
bg

Nie daj Boże, żebym was miał usprawiedliwiać; póki dech we mnie, nie odstąpię od niewinności mojej.

nbg

Dalekim to jest ode mnie, abym wam słuszność przyznawał; póki nie skonam, nie pozwolę sobie zabrać mej niewinności.

ubg

Nie daj Boże, abym miał was usprawiedliwiać; do śmierci nie odstąpię od swej niewinności.

6
bg

Sprawiedliwości mojej trzymać się będę, a nie puszczę się jej; nie zawstydzi mię serce moje, pókim żyw.

nbg

Trzymam się mojej sprawiedliwości i jej nie puszczę, a me sumienie nie potępia żadnego z moich dni.

ubg

Będę trzymał się swojej sprawiedliwości i nie puszczę jej; moje serce nie oskarży mnie, póki żyję.

7
bg

Nieprzyjaciel mój będzie jako niezbożnik, a który powstaje przeciwko mnie, jako złośnik.

nbg

Mój wróg musi się okazać niegodziwy, a mój przeciwnik jako krzywdziciel.

ubg

Niech mój wróg będzie jak niegodziwiec, a ten, który powstaje przeciwko mnie, jak niesprawiedliwy.

8
bg

Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego.

nbg

Bo jaka jest nadzieja obłudnika, gdy Bóg odetnie, gdy wydrze jego duszę?

ubg

Jaka bowiem jest nadzieja obłudnika, choćby zysk osiągnął, gdy Bóg zabiera mu duszę?

9
bg

Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy nań ucisk przyjdzie?

nbg

Czy Bóg usłyszy jego wołanie, gdy przypadnie na niego niedola?

ubg

Czy Bóg usłyszy jego wołanie, gdy spadnie na niego nieszczęście?

10
bg

Izaż się w Wszechmocnym rozkocha? a będzie wzywał Boga na każdy czas?

nbg

Albo, czy on może się rozkoszować Wszechmocnym oraz wzywać Boga w każdym czasie?

ubg

Czy będzie się rozkoszować Wszechmocnym? Czy będzie wciąż wzywał Boga?

11
bg

Uczę was, będąc w ręce Bożej, a jako idę z Wszechmocnym, nie taję.

nbg

Ja wam jednak wskażę, co dzieje się ręką Boga; nie zataję, co zamierza Wszechmocny.

ubg

Pouczę was, będąc w ręce Boga, nie zataję niczego o Wszechmocnym.

12
bg

Oto wy to wszyscy widzicie; przeczże wżdy próżność mówicie?

nbg

Oto wszyscy to widzieliście; więc czemu mówicie marności?

ubg

Oto wy wszyscy to widzicie; po co więc te próżne słowa?

13
bg

Tenci jest dział człowieka bezbożnego u Boga, a toć dziedzictwo okrutnicy od Wszechmocnego wezmą.

nbg

Taki jest udział człowieka niegodziwego u Boga; dziedzictwo tyranów, które odbierają od Wszechmocnego.

ubg

Taki jest dział niegodziwca u Boga i takie dziedzictwo, które otrzymają od Wszechmocnego ciemięzcy.

14
bg

Jeźli się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba.

nbg

Jeśli jego synowie podrosną – pójdą pod miecz, a jego potomkowie nie nasycą się chlebem.

ubg

Jeśli rozmnożą się jego synowie, pójdą pod miecz; a jego potomstwo nie nasyci się chlebem.

15
bg

Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały;

nbg

Zaś pozostali po nim, będą pochowani w czasie zarazy i nie zapłaczą po nich ich wdowy.

ubg

Ci, którzy po nim pozostaną, będą pogrzebani w śmierci, a jego wdowy nie będą go opłakiwały;

16
bg

Choćby srebra nazgromadzał jako prochu, a nasprawiał szat jako błota:

nbg

Choćby nagromadzał srebra jak prochu oraz nabył sobie szat jak błota,

ubg

Choćby nagromadził srebra jak prochu i przygotował sobie szat jak gliny;

17
bg

Tedy nasprawiać ich on, ale sprawiedliwy oblekać je będzie, a srebro ono niewinny dzielić będzie.

nbg

on nabędzie, ale sprawiedliwy je przyodzieje, a to srebro rozdzieli nieskazitelny.

ubg

To choć je przygotuje, włoży je sprawiedliwy, a niewinny będzie dzielić srebro.

18
bg

Zbuduje dom swój jako mól, a jako stróż budę wystawi.

nbg

Zbuduje swój dom niby mszyca; jak budę, którą wystawia stróż.

ubg

Zbuduje swój dom jak mól, jak szałas, który stawia stróż.

19
bg

Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.

nbg

Położy się jako bogaty, lecz tego więcej nie uczyni; otworzy swoje oczy, ale już go nie będzie.

ubg

Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebany; otworzy oczy, ale już go nie ma.

20
bg

Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.

nbg

Dosięgną go strachy jak powodzie, w nocy uprowadzi go nawałnica.

ubg

Ogarnie go strach jak wody, w nocy porwie go wicher.

21
bg

Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.

nbg

Wicher go uniesie i odejdzie, gdyż porwie go z jego miejsca.

ubg

Uniesie go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher wyrwie go z jego miejsca.

22
bg

Toć Bóg nań dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.

nbg

Bóg go odtrąci, wciąż będzie na niego mierzył; zatem przed Jego mocą musi uciekać i uciekać.

ubg

To bowiem Bóg rzuci na niego i nie oszczędzi go, choć bardzo chciał uciekać przed jego ręką.

23
bg

Klaśnie każdy nad nim rękoma swemi, i wysyka go z miejsca swego.

nbg

Wtedy każdy klaśnie nad nim rękami i syknięciem usunie go z jego miejsca.

ubg

Będą klaskać nad nim w dłonie i wygwizdywać go z jego miejsca.