Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 31
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Uczyniłem przymierze z oczyma swemi, abym nie pomyślał o pannie.
Zawarłem przymierze z moimi oczyma; w jakim celu mam zwrócić uwagę na dziewicę?
Zawarłem przymierze ze swoimi oczami; jak mógłbym więc myśleć o pannie?
Bo cóż za dział od Boga z góry? a co za dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?
Czym byłby u góry dział od Boga i dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?
Jaki bowiem byłby dział od Boga z góry? I jakie byłoby dziedzictwo od Wszechmocnego z wysoka?
Azaż nie nagotowane zginienie złośnikom, a sroga pomsta czyniącym nieprawość?
Czy nie jest to nieszczęściem dla niegodziwców i srogą klęską dla złoczyńców?
Czy zatracenie nie jest przygotowane dla niegodziwych i sroga pomsta dla czyniących nieprawość?
Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?
Czyżby nie widział moich dróg i nie liczył wszystkich moich kroków?
Czyż on nie widzi moich dróg i nie liczy wszystkich moich kroków?
Jeźlim chodził w kłamstwie, a spieszyła się na zdradę noga moja:
Jeśli postępowałem z fałszem i ma noga spieszyła się do obłudy,
Jeśli postępowałem kłamliwie, jeśli moja noga spieszyła się do oszustwa;
Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.
niech mnie zważy na sprawiedliwej wadze, aby Bóg poznał mą niewinność.
To niech zważy mnie na wadze sprawiedliwej i niech Bóg pozna moją prawość.
Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:
Jeśli mój krok zboczył z właściwej drogi, albo me serce szło za moimi oczyma, a do mych rąk przylgnęła jakaś zmaza,
Jeśli moja noga zboczyła z drogi i moje serce poszło za moimi oczami, i jeśli jakaś zmaza przylgnęła do moich rąk;
Tedy niechże ja sieję, a inszy niech pożywa, a moje latorośle niech będą wykorzenione.
niech sieję, a inny niech spożywa, oraz niech moje latorośle będą wykorzenione.
Wtedy niech ja sieję, a inny spożywa, niech moje latorośle będą wykorzenione.
Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:
Jeśli me serce dało się uwieść z powodu jakiejś kobiety i jeśli czyhałem u drzwi mojego sąsiada,
Jeśli moje serce uwiodła kobieta i jeśli czyhałem pod drzwiami swego bliźniego;
Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.
niech moja żona miele innemu i niech inni się nad nią schylają.
To niech moja żona mieli innemu i niech inni się nad nią schylają.
Boć to jest sprosny występek, a nieprawość osądzenia godna,
Gdyż to czyn sprośny; tak, występek, już i sądownie karany.
Jest to bowiem haniebny czyn, karygodna nieprawość;
Gdyż ten ogień aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.
Bo to jest ogień, co pożera aż do zniszczenia oraz wyplenia cały dobytek.
To jest ogień, który pożera aż do zatracenia i może wykorzenić cały mój dobytek.
Jeźlim stronił od sądu z sługą moim, albo z służebnicą moją, gdy ze mną sprzeczkę mieli,
Jeślibym pomiatał prawem sługi, albo mej służebnicy, gdy prowadzili ze mną spór,
Jeśli zlekceważyłem sprawę swojego sługi albo swojej służącej, gdy wiedli spór ze mną;
(Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?
co bym zrobił, gdyby powstał Bóg i gdyby to badał; co bym Mu odpowiedział?
Co zrobię, gdy Bóg powstanie? Gdy mnie nawiedzi, co mu odpowiem?
Izaż nie ten, który mię w żywocie uczynił, nie uczynił też i onego? a nie onże nas sam w żywocie wykształtował?)
Czyż Ten sam, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył i jego; czyż nie Jeden nas ukształtował w łonie matki?
Czy ten, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył też jego? Czy nie on jeden ukształtował nas w łonie?
Jeźliżem odmówił ubogim, czego chcieli, a oczy wdowy jeźliżem zasmucił;
Czy odmówiłem pragnieniu ubogich, lub pozwoliłem zbyt wyczekiwać oczom wdowy;
Jeśli odmówiłem prośbie ubogich i jeśli zasmuciłem oczy wdowy;
Jeźliżem jadł sztuczkę swoję sam, a nie jadała i sierota z niej;
czy sam kosztowałem swoją kromkę, a nie jadał z niej i sierota?
Jeśli sam jadłem swoją kromkę i nie jadła z niej sierota;
(Albowiem sierota z młodości mojej rosła ze mną, jako u ojca; a jakom wyszedł z żywota matki mojej, byłem wdowie za wodza.)
Raczej, od mej młodości, podrastała mi jako ojcu, a z łona mojej matki przewodziłem wdowie.
(Od swojej młodości bowiem wychowywałem ją jak ojciec, a od łona swojej matki prowadziłem wdowę);
Jeźliżem widział kogo ginącego dla tego, że szaty nie miał, a nie dałem żebrakowi odzienia;
Jeśli widziałem ginącego bez odzieży, lub ubogiego bez przykrycia;
Jeśli widziałem ginącego z powodu braku ubrania albo biedaka bez okrycia;
Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;
jeśli nie błogosławiły mi jego biodra i nie zagrzewał się wełną moich owiec;
Jeśli jego biodra nie błogosławiły mi dlatego, że się zagrzał wełną moich owiec;
Jeźliżem podniósł przeciwko sierocie rękę swoję, gdym widział w bramie pomoc moję:
jeśli podniosłem przeciw sierocie moją rękę, gdym widział w bramie, że potrzebna jest pomoc –
Jeśli podniosłem rękę przeciwko sierocie, gdy widziałem w bramie swoją pomoc;
Tedy niech odpadnie łopatka moja od plec swych, a ramię moje z stawu swego niech wytracone będzie.
niech odpadnie moja łopatka od swego grzbietu, a me ramię niech będzie odtrącone od łokcia!
Wtedy niech odpadnie mój bark od karku, a niech moje ramię wyjdzie ze stawu.
Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.
Niechybnie padła by na mnie trwoga przed karą Boga i nie mógłbym się ostać w obliczu Jego majestatu.
Bałem się bowiem klęski od Boga, a przed jego majestatem nie mógłbym się ostać.
Jeźlim pokładał w złocie nadzieję moję, a do bryły złota mawiałem: Tyś ufanie moje;
Jeśli moją nadzieję pokładałem w złocie, a do błyszczącego kruszcu mawiałem: Moja ufności!
Jeśli pokładałem w złocie swoją nadzieję, a do czystego złota mówiłem: Ty jesteś moją ufnością;
Jeźlim się weselił z wielu bogactw moich, a iż wiele nabyła ręka moja;
Jeśli się cieszyłem, że wzrosło moje mienie i że wiele dopięła moja ręka;
Jeśli radowałem się ze swojego wielkiego bogactwa i tego, że moja ręka nabyła wiele;
Jeźlim patrzał na światłość słońca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;
jeślim się zbytnio wpatrywał w blask słońca, gdy świeciło, albo w księżyc, gdy się wspaniale toczył;
Jeśli patrzyłem na słońce, gdy świeciło, i na księżyc, gdy sunął wspaniale;
I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:
i dało się potajemnie uwieść moje serce, by się w hołdzie do moich ust składała moja ręka –
A moje serce dało się uwieść potajemnie i moje usta całowały moją rękę;
I toćby była nieprawość osądzenia godna; bobym się tem zaprzał Boga z wysokości.
to byłby to występek do osądzenia, bo bym się tym zaparł Boga na wysokości.
I to byłaby nieprawość karygodna, bo zaparłbym się Boga z wysoka.
Jeźliżem się weselił z upadku nienawidzącego mię, a jeźlim się cieszył, gdy mu się źle powodziło.
Czy się cieszyłem z upadku mojego nieprzyjaciela oraz tryumfowałem, gdy go spotkała klęska?
Jeśli cieszyłem się z upadku tego, który mnie nienawidzi, jeśli wyniosłem się, gdy mu się źle wiodło;
(I owszem nie dałem zgrzeszyć ustom moim, abym miał żądać przeklęstwa duszy jego.)
Nigdy nie dopuszczałem, by zgrzeszyło me podniebienie i zażądało przekleństwa jego duszy.
(Nawet nie pozwoliłem zgrzeszyć swoim ustom, pragnąc przekleństwa na jego duszy);
Azaż nie mawiali domownicy moi: Oby nam kto dał mięsa tego, nie możemy się i najeść?
Czy ludzie mego namiotu nie mawiali: Kto nam pokaże tego, co nie nasycił się z jego mięsiwa?
Czy ludzie z mojego namiotu nie mówili: Obyśmy mieli z jego mięsa! Nie możemy się najeść.
Bo gość nie nocował na dworze, a drzwi moje otwierałem podróżnemu.
Obcy nie przenocował na dworze, moje drzwi trzymałem otwarte dla przechodnia.
Obcy nie nocował na dworze, swoje drzwi otwierałem podróżnemu.
Jeźlim zakrywał, jako ludzie zwykli, przestępstwa moje, i chowałem w skrytości mojej nieprawość moję;
Czy przemilczałem, jak to zwykli ludzie, swoje wykroczenia, by w moim wnętrzu ukryć winę –
Jeśli ukrywałem swoje przestępstwa jak Adam i chowałem w zanadrzu swoją nieprawość;
I choćbym był mógł potłumić zgraję wielką, jednak i najpodlejszy z domu ustraszył mię; przetożem milczał, i nie wychodziłem ze drzwi.
by się lękać licznego tłumu, albo trwożyć przed najpośledniejszą z rodzin – i dlatego milczałem oraz nie wychodziłem za drzwi?
Czy strach przed wielką zgrają albo pogarda bliskich przeraziły mnie, abym milczał i nie wychodził za drzwi?
Obym miał kogo, coby mię wysłuchał; ale oto ten jest znak mój, że Wszechmogący sam odpowie za mię, i księga, którą napisał przeciwnik mój.
O, gdybym także miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto mój podpis – Wszechmocny niech mi odpowie! Gdybym także miał pismo, które napisał mój oskarżyciel;
Obym miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto moja prośba, aby Wszechmogący odpowiedział mi i aby mój wróg napisał księgę.
Czylibym jej na ramieniu swojem nie nosił? a nie przywiązałbym jej sobie miasto korony?
zaprawdę, na mym ramieniu bym je nosił i uwieńczył się nim jak diademem.
Czy nie nosiłbym jej na swoim ramieniu i nie przywiązałbym jej sobie jak koronę?
Liczbę kroków moich oznajmiłbym mu; jako do książęcia przystąpiłbym do niego.
Liczbę moich kroków bym mu objawił i podszedł do niego jak książę.
Oznajmiłbym mu liczbę swoich kroków; zbliżyłbym się do niego jak książę.
Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;
Jeżeli moja ziemia podniosła na mnie skargę, a razem z nią płakały nade mną jej zagony;
Jeśli moja ziemia wołała przeciwko mnie, jeśli razem z nią płakały jej bruzdy;
Jeźliżem pożytków jej używał bez pieniędzy, i jeźlim do wzdychania przywodził dzierżawców jej:
jeśli jej plon spożywałem bez zapłaty, lub do wzdychania prowadziłem jej właściciela –
Jeśli spożywałem z jej plonów bez zapłaty, jeśli jej właścicieli pozbawiłem życia;
Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skończyły słowa Ijobowe.
wtedy zamiast pszenicy niech mi wzejdzie oset, a zamiast jęczmienia kąkol. Tu skończyły się mowy Ijoba.
Niech rosną ciernie zamiast pszenicy i sam kąkol zamiast jęczmienia. Skończyły się słowa Hioba.