Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 36
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Do tego przydał Elihu, i rzekł:
I Elihu dodał, mówiąc:
Poczekaj mię maluczko, a ukażęć; bo jeszcze mam, cobym za Bogiem mówił.
Poczekaj chwilę, a ci pokażę, że rozporządzam jeszcze innymi wypowiedziami o Bogu.
Zacznę umiejętność moję z daleka, a Stworzycielowi memu przywłaszczę sprawiedliwość.
Z daleka przytoczę mój wniosek i oddam sprawiedliwość mojemu Stwórcy.
Boć zaprawdę bez kłamstwa będą mowy moje, a mąż doskonały w umiejętności jest przed tobą.
Gdyż zaprawdę, me słowa nie są kłamstwem; bo przed tobą jest mąż szczerej myśli.
Oto Bóg mocny jest, a nie odrzuca nikogo; on jest mocny w sile serca.
Oto potężny Bóg, a jednak nikim nie gardzi, bo On jest potężny siłą serca.
Nie żywi niepobożnego,a u sądu ubogim dopomaga.
Nie ożywia niegodziwego, a żebrzącym pomaga w sądzie.
Nie odwraca od sprawiedliwego oczów swoich; ale z królmi na stolicy sadza ich na wieki, i bywają wywyższeni.
Swoich oczu nie odwraca od sprawiedliwego; nawet przy królach sadza ich na tronach, zostają tam na wieki oraz bywają wywyższeni.
A jeźliby byli okowani w pęta, albo uwikłani powrozami utrapienia:
A kiedy są skuci w pęta, lub omotani więzami niedoli,
Tedy przez to im oznajmuje sprawy ich, i przestępstwa ich, że się zmocniły;
daje im poznać ich sprawy i ich występki że wzrosły.
I otwiera im ucho, aby przyjęli karanie, a mówi, aby się nawrócili od nieprawości.
Wtedy otwiera im ucho, aby przyjęli przestrogę oraz każe im się odwrócić od niecności.
Jeźli będą posłuszni, a będą mu służyć, dokończą dni swoich w dobrem, a lat swych w rozkoszach.
Jeżeli Go słuchają i Mu służą – spędzają w szczęściu swoje dni oraz swe lata w rozkoszy.
Ale jeźli nie usłuchają, od miecza zejdą, a pomrą bez umiejętności.
Jeśli zaś nie są posłuszni – wtedy przechodzą pod miecz i giną z powodu braku poznania.
Bo ludzie obłudnego serca obalają na się gniew, a nie wołają, kiedy ich wiąże.
Bo jako obłudni w sercu, burzą się w gniewie i nie wołają do Niego nawet kiedy ich wiąże.
Umrze w młodości dusza ich, a żywot ich między nierządnikami.
Dlatego ich dusza wydana jest na śmierć od młodości, a ich życie między duchowymi nierządnikami.
Wyrwie utrapionego z utrapienia jego, a otworzy w uciśnieniu ucho jego.
Lecz nędzarza ocala z jego nędzy i w ucisku otwiera im ich ucho.
Takby i ciebie wyrwał z miejsca ciasnego na przestronne, gdzie niemasz ucisku, a spokojny stół twój byłby pełen tłustości.
Tak i ciebie może wyciągnąć z paszczy niedoli; więc zamiast ciasnoty twym udziałem byłaby przestrzeń, zaś twój stół zastawiony pełnią tłustości.
Aleś ty sąd niepobożnego zasłużył, przetoż prawo i sąd będą cię trzymać.
Ty jednak napełniłeś się sądem niegodziwego i dlatego mocno cię trzymają i sąd, i wyrok.
Zaisteć gniew Boży jest nad tobą; patrzże, aby cię nie poraził plagą wielką, tak, żeby cię nie wybawił żaden okup.
Kiedy nadchodzi żar, niech cię swoim nadmiarem nie skusi do urągania; ani niech cię nie uwiedzie wielkość daru.
Izali sobie będzie ważył bogactwa twoje? Zaiste ani złota, ani jakiejkolwiek siły, albo potęgi twojej.
Czyżby Bóg miał cenić twoje bogactwo? Ani złoto, ani żadna siła mienia nic dla Niego nie znaczą.
Nie kwapże się tedy ku nocy, w którą zstępują narody na miejsca swoje.
Nie pożądaj tej nocy, która całe narody ma unieść ze swego miejsca.
Strzeż, abyś się nie oglądał na nieprawość, obierając ją sobie nad utrapienia.
Uważaj, byś się nie zwracał ku niecności, bo ją sobie wybrałeś bardziej niż niedolę.
Oto Bóg jest najwyższy w mocy swojej, któż tak nauczyć może jako on?
Oto Bóg wzniośle działa Swą mocą; któż jest mistrzem takim jak On?
Któż mu wymierzył drogę jego? albo kto mu rzecze: Uczyniłeś nieprawość?
Kto Mu wyznaczył Jego drogę i kto Mu powie: Wyrządziłeś krzywdę.
Pamiętajże, abyś wysławiał sprawę jego, której się przypatrują ludzie.
Pamiętaj, abyś raczej uwielbiał Jego sprawy, które i ludzie opiewają.
Wszyscy ludzie widzą ją, a człowiek przypatruje się jej z daleka.
Wszyscy ludzie się w nie wpatrują, aczkolwiek śmiertelny widzi je tylko z daleka.
Oto Bóg jest wielki, a poznać go nie możemy, ani liczba lat jego dościgniona być może.
Oto wielki Bóg – tylko my nie możemy Go poznać; niezbadana jest liczba Jego lat.
Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,
Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.
Który spuszczają obłoki, a spuszczają na wiele ludzi.
Stąd sączą się obłoki i zlewają na mnóstwo ludzi.
(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.
Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?
Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?
Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.
Bo przez te rzeczy sądzi narody, i daje pokarm w hojności.
Ich mocą sądzi narody, zarazem obficie udzielając żywności.
Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)
W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.
Daje o nim znać szum jego, także i bydło i para w górę wstępująca.
Jego grom o nim zwiastuje, budząc Jego żarliwość przeciw wszystkiemu, co się wynosi.