Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 37
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.
Nad tym drży także moje serce i jakby wyskakuje ze swego miejsca.
I drży z tego powodu moje serce, i wyrywa się ze swego miejsca.
Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego.
O, słuchajcie, słuchajcie grzmienia Jego głosu oraz szumu, który wychodzi z Jego ust.
Słuchajcie uważnie grzmotu jego głosu i dźwięku, który wychodzi z jego ust.
Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi.
Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.
Pod całym niebem go wypuszcza, a jego błyskawicę na krańce ziemi.
Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.
Głos za nim huczy, grzmi głosem Swojego majestatu i nie powstrzymuje błyskawic, gdy Jego grom ma być słyszany.
Po niej huczy grzmot, grzmi głosem swojego majestatu, i nie powstrzymuje ich, gdy słychać jego głos.
Dziwnie Bóg grzmi głosem swoim; sprawuje rzeczy tak wielkie, że ich rozumieć nie możemy.
Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy.
Bóg cudownie grzmi swoim głosem, czyni wielkie rzeczy, których nie możemy zrozumieć.
Bo mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także i do deszczu wolnego, i do deszczu gwałtownego.
Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.
Mówi bowiem do śniegu: Padaj na ziemię, a także do deszczu i do ulewy jego potęgi.
Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.
Wtedy zamyka rękę każdego człowieka, by wszyscy ludzie poznali Jego dzieła.
Pieczętuje rękę każdego człowieka, aby wszyscy ludzie poznali jego dzieło.
Tedy zwierz wchodzi do jaskini, a w jamach swoich zostaje.
Zwierz cofa się do jaskini oraz wylega w swoich kniejach.
Wtedy zwierzęta wchodzą do jaskini i zostają w swoich jamach.
Wicher z skrytych miejsc wychodzi, a zima z wiatrów północnych.
Ze składu wychodzi burza, a mróz od rozpędzonych wichrów.
Od południa przychodzi wicher, a zima od wiatrów północnych.
Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.
Od Bożego tchnienia wytwarza się lód oraz tężnieje przestwór wód.
Swoim tchnieniem Bóg czyni lód i ścinają się szerokie wody.
Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.
Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,
Także wilgocią ziemi obciąża obłok, rozpędza chmurę swoim światłem.
A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.
więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.
One krążą według jego rady, aby czyniły wszystko, co rozkazuje na powierzchni okręgu ziemi.
A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.
Wywołuje je jako karcącą rózgę, bądź jako owoc ziemi, bądź jako znak Jego łaski.
A on sprawia, że się pojawiają czy to dla karania, czy dla swojej ziemi, czy dla okazywania miłosierdzia.
Słuchajże tego pilnie, Ijobie! zastanów się, a uważaj dziwne sprawy Boże.
Ijobie, skłoń na to ucho, zastanów się i rozważ te Boże cuda.
Słuchaj tego uważnie, Hiobie; zastanów się i rozważ cudowne dzieła Boga.
Izali wiesz, kiedy co Bóg stanowi o tych rzeczach? albo gdy ma rozjaśnić światło obłoku swego?
Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?
Czy wiesz, kiedy i co postanawia Bóg o tych sprawach albo kiedy rozjaśnia światło swej chmury?
Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej umiejętności?
Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?
Czy wiesz, jak wiszą chmury cuda tego, który jest doskonały we wszelkiej wiedzy?
Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?
W jaki sposób ogrzewają się twoje szaty, kiedy ucisza ziemię powiewem od południa?
Czy wiesz, jak twoje szaty się rozgrzewają, gdy on uspokaja ziemię wiatrem południowym?
Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne?
Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?
Czy rozpościerałeś z nim niebiosa, które są trwałe i podobne do zwierciadła odlanego?
Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.
Wskaż, co Mu mamy powiedzieć; bowiem nie potrafimy odpowiedzieć z powodu naszego mroku.
Poucz nas, co mamy mu powiedzieć, bo nie możemy ułożyć słów z powodu ciemności.
Izali mu kto odniesie to, cobym mówił? I owszem, gdyby to kto przedłożył, byłby pewnie pożarty.
Czy należy Go powiadomić, że chcę mówić? Czy człowiek kiedyś żądał, aby został zgładzony?
Czy należy go powiadomić, że przemawiam? Przecież jeśli ktoś przemówi, zostanie na pewno pożarty.
Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.
Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.
Teraz jednak ludzie nie mogą patrzyć na światło, gdy jaśnieje w chmurach, gdy wiatr przechodzi i rozprasza je.
Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.
Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.
Od północy przychodzi jakby złoty blask, ale w Bogu jest straszliwy majestat.
Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.
Ale Wszechmocnego – Jego nie dościgniemy; On jest wzniosły potęgą, sądem i pełnią sprawiedliwości; nikogo nie gnębi.
On jest Wszechmocny, nie możemy go doścignąć. On jest wielki w potędze i sądzie i bogaty w sprawiedliwość. Nie uciska nikogo.
Przetoż boją się go ludzie; nie ma względu na żadnego, by też był i najmędrszy.
Dlatego ludzie powinni się Go obawiać; bo On lekceważy wszystkich mądrych we własnym mniemaniu.
Dlatego boją się go ludzie. On nie ma względu na żadnego, który jest mądry w sercu.