Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 39
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Izali wiesz czas rodzenia kóz skalnych, a kiedy rodzą łanie, postrzegłżeś?
Czy znasz porę kiedy rodzą skalne kozice? Czy dozorowałeś czas porodu u łań?
Możeszże zliczyć miesiące, jako długo płód noszą? a czas rodzenia ich wieszże?
Czy możesz obliczyć miesiące, które muszą spełnić, i znasz czas, kiedy rodzą?
Jako się kurczą, płód swój wyciskają, a rozstępując się z boleścią go pozbywają;
Kurczą się, rzucają swoje młode i szybko pozbywają się swoich bólów.
Jako moc biorą dzieci ich, i odchowywują się po zbożach, a odszedłszy nie wracają się do nich.
Ich młode nabierają sił, odchowują się na otwartym polu; odbiegają i do nich już nie wracają.
Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał?
Kto puścił na wolność dzikiego osła? A pęta szybkobiegacza – kto je rozwiązał?
Któremu dał pustynię miasto domu jego, a miasto mieszkania jego miejsca słone.
Na dom przeznaczyłem mu step, a ziemię bezpłodną na siedlisko.
On się naśmiewa ze zgrai miejskiej, a na głos tego, co go goni, nic niedba.
Ze zgiełku miasta się wyśmiewa i wrzasku poganiacza nie słyszy.
Patrzy po górach pastwy, a wszelkiej zielonej trawy szuka.
Co wypatrzył po górach – to jest jego paszą, więc śledzi wszelką zieleń.
Izalić będzie chciał jednorożec służyć, albo będzie nocował u jaśli twoich?
Czy żubr zechce ci służyć, albo czy przenocuje u twego żłobu?
Izali możesz zaprządz w powróz swój jednorożca do orania? izali powleka będzie brózdy za tobą?
Czy twym sznurem zaprzęgniesz żubra do zagonu, lub czy za tobą będzie bronował bruzdy?
Izali się spuścisz nań, przeto, że wielka moc jego? albo poruczyszli mu robotę twoję?
Czy możesz na nim polegać oraz mu powierzyć swój trud, ponieważ wielką jest jego siła?
Powierzyszże mu się, żeby zwiózł nasienie twoje, a do gumna twojego zgromadził?
Czy możesz mu zawierzyć, że zwiezie ci twój wysiew i zgromadzi go do twojej stodoły?
Izaliś dał pawiowi piękne skrzydła, a pierze bocianowi i strusiowi?
Rześkie jest skrzydło strusich samic, lecz czy są to bocianie lotki i upierzenie?
Który niesie na ziemi jajka swoje, a w prochu ogrzewa je.
Ona znosi swe jaja na ziemi, po czym daje się im wygrzewać w piasku.
A nie pomni na to, że je noga zetrzeć, a zwierzę polne zdeptać może.
Nie pamięta, że może je zgnieść ludzka noga oraz zadeptać dzicz stepu.
Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się.
Srogo postępuje ze swoimi młodymi, jakby były nie jej; a jeśli jej trud jest daremny – nie zaznaje trwogi.
Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.
Bo Bóg pozbawił ją mądrości i nie użyczył jej rozumu.
Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego.
Przy pierwszej sposobności unosi się wysoko, urąga z konia i jego jeźdźca.
Izali możesz dać koniowi moc? izali rzaniem ozdobisz szyję jego?
Czy dajesz rumakowi dzielność? Czy jego szyję przystrajasz w falującą grzywę?
Izali go ustraszysz jako szarańczę? i owszem chrapanie nozdrzy jego jest straszne.
Czy puszczasz go w podskoki jak szarańczę? A przenikliwość jego rżenia wzbudza trwogę.
Kopie dół, a weseli się w mocy swej, i bieży przeciwko zbrojnym.
Jego kopyta ryją grunt, cieszy się swoją siłą i wyrusza na spotkanie zbroi.
Śmieje się z postrachu, a ani się lęka, ani nazad ustępuje przed ostrzem miecza.
Urąga trwodze i się nie lęka; nie ustępuje także przed ostrzem miecza.
Choć na nim chrzęści sajdak, i błyszczy się oszczep, i drzewce.
Nad nim chrzęści kołczan, błyszczy włócznia i lanca.
Z grzmotem i z gniewem kopie ziemię, a nie stoi spokojnie na głos trąby.
Z drżeniem i gniewem wchłania pył i nie daje się zatrzymywać na głos trąby.
Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk książąt, i wołanie.
Kiedy uderzy trąba, zarży, że hej! Z daleka wyczuwa bój, gromkie okrzyki wodzów i wrzawę bitwy.
Izali według twego rozumu lata jastrząb, i rozciąga skrzydła swe ku południowi?
Czy mocą twego rozumu wzbija się jastrząb, rozwijając swe skrzydła ku południu?
Izali na twoje rozkazanie wzbija się orzeł w górę, i składa na wysokich miejscach gniazdo swoje?
Czy na twój rozkaz wzlatuje orzeł i wysoko ściele swoje gniazdo?
Na opoce mieszka, i bawi się na ostrej skale, jako na zamku.
Zamieszkuje na skale i przebywa na urwiskach skał, jakby w zamczysku.
Stamtąd upatruje sobie pokarm, a daleko oczy jego widzą.
Stamtąd wypatruje żeru, jego oczy śledzą daleko,
Dzieci też jego piją krew, a gdzie są pobici, tam on jest.
a jego młode chlipią krew; bo gdzie polegli, tam i on.