Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 39
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Izali wiesz czas rodzenia kóz skalnych, a kiedy rodzą łanie, postrzegłżeś?
Czy znasz porę kiedy rodzą skalne kozice? Czy dozorowałeś czas porodu u łań?
Czy znasz porę, kiedy rodzą górskie kozice? Czy wiesz, kiedy rodzą łanie?
Możeszże zliczyć miesiące, jako długo płód noszą? a czas rodzenia ich wieszże?
Czy możesz obliczyć miesiące, które muszą spełnić, i znasz czas, kiedy rodzą?
Czy możesz zliczyć miesiące, w których noszą młode? Czy znasz czas ich porodu?
Jako się kurczą, płód swój wyciskają, a rozstępując się z boleścią go pozbywają;
Kurczą się, rzucają swoje młode i szybko pozbywają się swoich bólów.
Przykucają, rodzą swoje młode, pozbywają się ich z bólem;
Jako moc biorą dzieci ich, i odchowywują się po zbożach, a odszedłszy nie wracają się do nich.
Ich młode nabierają sił, odchowują się na otwartym polu; odbiegają i do nich już nie wracają.
Ich młode wzmacniają się, rosną wśród zboża, odchodzą i już do nich nie wracają.
Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał?
Kto puścił na wolność dzikiego osła? A pęta szybkobiegacza – kto je rozwiązał?
Kto wypuścił dzikiego osła na wolność i kto rozwiązał jego pęta?
Któremu dał pustynię miasto domu jego, a miasto mieszkania jego miejsca słone.
Na dom przeznaczyłem mu step, a ziemię bezpłodną na siedlisko.
Za dom dałem mu pustynię, a za jego mieszkanie słone miejsca.
On się naśmiewa ze zgrai miejskiej, a na głos tego, co go goni, nic niedba.
Ze zgiełku miasta się wyśmiewa i wrzasku poganiacza nie słyszy.
On naśmiewa się ze zgiełku miejskiego i nie słucha głosu poganiacza.
Patrzy po górach pastwy, a wszelkiej zielonej trawy szuka.
Co wypatrzył po górach – to jest jego paszą, więc śledzi wszelką zieleń.
Wypatruje w górach paszy i szuka wszelkiej zielonej trawy.
Izalić będzie chciał jednorożec służyć, albo będzie nocował u jaśli twoich?
Czy żubr zechce ci służyć, albo czy przenocuje u twego żłobu?
Czy jednorożec zechce ci służyć albo nocować przy twoim żłobie?
Izali możesz zaprządz w powróz swój jednorożca do orania? izali powleka będzie brózdy za tobą?
Czy twym sznurem zaprzęgniesz żubra do zagonu, lub czy za tobą będzie bronował bruzdy?
Czy możesz powrozem zaprzęgać jednorożca do bruzdy? Czy będzie bronował doliny za tobą?
Izali się spuścisz nań, przeto, że wielka moc jego? albo poruczyszli mu robotę twoję?
Czy możesz na nim polegać oraz mu powierzyć swój trud, ponieważ wielką jest jego siła?
Czy zaufasz mu, ponieważ jego siła jest wielka? Czy powierzysz mu swoją pracę?
Powierzyszże mu się, żeby zwiózł nasienie twoje, a do gumna twojego zgromadził?
Czy możesz mu zawierzyć, że zwiezie ci twój wysiew i zgromadzi go do twojej stodoły?
Czy zawierzysz mu, że zwiezie twoje ziarno i zgromadzi je w twoim spichlerzu?
Izaliś dał pawiowi piękne skrzydła, a pierze bocianowi i strusiowi?
Rześkie jest skrzydło strusich samic, lecz czy są to bocianie lotki i upierzenie?
Czy dałeś pawiowi piękne skrzydła, a skrzydła i pióra strusiowi?
Który niesie na ziemi jajka swoje, a w prochu ogrzewa je.
Ona znosi swe jaja na ziemi, po czym daje się im wygrzewać w piasku.
Składa swoje jaja na ziemię i ogrzewa je w prochu;
A nie pomni na to, że je noga zetrzeć, a zwierzę polne zdeptać może.
Nie pamięta, że może je zgnieść ludzka noga oraz zadeptać dzicz stepu.
I zapomina, że noga może je rozgnieść lub dzikie zwierzę może zdeptać.
Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się.
Srogo postępuje ze swoimi młodymi, jakby były nie jej; a jeśli jej trud jest daremny – nie zaznaje trwogi.
Jest twardy dla swoich młodych, jakby nie były jego. Nie boi się, że jego trud jest próżny;
Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.
Bo Bóg pozbawił ją mądrości i nie użyczył jej rozumu.
Bo Bóg pozbawił go mądrości i nie udzielił mu rozumu.
Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego.
Przy pierwszej sposobności unosi się wysoko, urąga z konia i jego jeźdźca.
Kiedy jednak podnosi się wysoko, naśmiewa się z konia i z jego jeźdźca.
Izali możesz dać koniowi moc? izali rzaniem ozdobisz szyję jego?
Czy dajesz rumakowi dzielność? Czy jego szyję przystrajasz w falującą grzywę?
Czy możesz dać koniowi moc? Czy rżeniem ozdobiłeś jego szyję?
Izali go ustraszysz jako szarańczę? i owszem chrapanie nozdrzy jego jest straszne.
Czy puszczasz go w podskoki jak szarańczę? A przenikliwość jego rżenia wzbudza trwogę.
Czy przestraszysz go jak szarańczę? Parskanie jego nozdrzy jest straszne.
Kopie dół, a weseli się w mocy swej, i bieży przeciwko zbrojnym.
Jego kopyta ryją grunt, cieszy się swoją siłą i wyrusza na spotkanie zbroi.
Grzebie kopytem w ziemi i cieszy się swą siłą, biegnie przeciwko uzbrojonym.
Śmieje się z postrachu, a ani się lęka, ani nazad ustępuje przed ostrzem miecza.
Urąga trwodze i się nie lęka; nie ustępuje także przed ostrzem miecza.
Drwi sobie z lęku i nie boi się, i nie ustępuje przed ostrzem miecza.
Choć na nim chrzęści sajdak, i błyszczy się oszczep, i drzewce.
Nad nim chrzęści kołczan, błyszczy włócznia i lanca.
Kołczan na nim chrzęści, błyszczy oszczep i dzida.
Z grzmotem i z gniewem kopie ziemię, a nie stoi spokojnie na głos trąby.
Z drżeniem i gniewem wchłania pył i nie daje się zatrzymywać na głos trąby.
Z grzmotem i z gniewem pochłania ziemię i nie staje spokojnie na głos trąby.
Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk książąt, i wołanie.
Kiedy uderzy trąba, zarży, że hej! Z daleka wyczuwa bój, gromkie okrzyki wodzów i wrzawę bitwy.
Na głos trąby mówi: Ha, ha; z daleka czuje bitwę, grom dowódców i okrzyk.
Izali według twego rozumu lata jastrząb, i rozciąga skrzydła swe ku południowi?
Czy mocą twego rozumu wzbija się jastrząb, rozwijając swe skrzydła ku południu?
Czy dzięki twojemu rozumowi lata jastrząb i rozciąga swe skrzydła ku południu?
Izali na twoje rozkazanie wzbija się orzeł w górę, i składa na wysokich miejscach gniazdo swoje?
Czy na twój rozkaz wzlatuje orzeł i wysoko ściele swoje gniazdo?
Czy na twój rozkaz orzeł wzbija się i zakłada swoje gniazdo wysoko?
Na opoce mieszka, i bawi się na ostrej skale, jako na zamku.
Zamieszkuje na skale i przebywa na urwiskach skał, jakby w zamczysku.
Mieszka na skale, przebywa na iglicach jak na zamku.
Stamtąd upatruje sobie pokarm, a daleko oczy jego widzą.
Stamtąd wypatruje żeru, jego oczy śledzą daleko,
Stamtąd wypatruje sobie pokarmu, jego oczy widzą daleko.
Dzieci też jego piją krew, a gdzie są pobici, tam on jest.
a jego młode chlipią krew; bo gdzie polegli, tam i on.
Jego młode też piją krew, a gdzie są zabici, tam jest on.