Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 39

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Izali wiesz czas rodzenia kóz skalnych, a kiedy rodzą łanie, postrzegłżeś?

nbg

Czy znasz porę kiedy rodzą skalne kozice? Czy dozorowałeś czas porodu u łań?

ubg

Czy znasz porę, kiedy rodzą górskie kozice? Czy wiesz, kiedy rodzą łanie?

2
bg

Możeszże zliczyć miesiące, jako długo płód noszą? a czas rodzenia ich wieszże?

nbg

Czy możesz obliczyć miesiące, które muszą spełnić, i znasz czas, kiedy rodzą?

ubg

Czy możesz zliczyć miesiące, w których noszą młode? Czy znasz czas ich porodu?

3
bg

Jako się kurczą, płód swój wyciskają, a rozstępując się z boleścią go pozbywają;

nbg

Kurczą się, rzucają swoje młode i szybko pozbywają się swoich bólów.

ubg

Przykucają, rodzą swoje młode, pozbywają się ich z bólem;

4
bg

Jako moc biorą dzieci ich, i odchowywują się po zbożach, a odszedłszy nie wracają się do nich.

nbg

Ich młode nabierają sił, odchowują się na otwartym polu; odbiegają i do nich już nie wracają.

ubg

Ich młode wzmacniają się, rosną wśród zboża, odchodzą i już do nich nie wracają.

5
bg

Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał?

nbg

Kto puścił na wolność dzikiego osła? A pęta szybkobiegacza – kto je rozwiązał?

ubg

Kto wypuścił dzikiego osła na wolność i kto rozwiązał jego pęta?

6
bg

Któremu dał pustynię miasto domu jego, a miasto mieszkania jego miejsca słone.

nbg

Na dom przeznaczyłem mu step, a ziemię bezpłodną na siedlisko.

ubg

Za dom dałem mu pustynię, a za jego mieszkanie słone miejsca.

7
bg

On się naśmiewa ze zgrai miejskiej, a na głos tego, co go goni, nic niedba.

nbg

Ze zgiełku miasta się wyśmiewa i wrzasku poganiacza nie słyszy.

ubg

On naśmiewa się ze zgiełku miejskiego i nie słucha głosu poganiacza.

8
bg

Patrzy po górach pastwy, a wszelkiej zielonej trawy szuka.

nbg

Co wypatrzył po górach – to jest jego paszą, więc śledzi wszelką zieleń.

ubg

Wypatruje w górach paszy i szuka wszelkiej zielonej trawy.

9
bg

Izalić będzie chciał jednorożec służyć, albo będzie nocował u jaśli twoich?

nbg

Czy żubr zechce ci służyć, albo czy przenocuje u twego żłobu?

ubg

Czy jednorożec zechce ci służyć albo nocować przy twoim żłobie?

10
bg

Izali możesz zaprządz w powróz swój jednorożca do orania? izali powleka będzie brózdy za tobą?

nbg

Czy twym sznurem zaprzęgniesz żubra do zagonu, lub czy za tobą będzie bronował bruzdy?

ubg

Czy możesz powrozem zaprzęgać jednorożca do bruzdy? Czy będzie bronował doliny za tobą?

11
bg

Izali się spuścisz nań, przeto, że wielka moc jego? albo poruczyszli mu robotę twoję?

nbg

Czy możesz na nim polegać oraz mu powierzyć swój trud, ponieważ wielką jest jego siła?

ubg

Czy zaufasz mu, ponieważ jego siła jest wielka? Czy powierzysz mu swoją pracę?

12
bg

Powierzyszże mu się, żeby zwiózł nasienie twoje, a do gumna twojego zgromadził?

nbg

Czy możesz mu zawierzyć, że zwiezie ci twój wysiew i zgromadzi go do twojej stodoły?

ubg

Czy zawierzysz mu, że zwiezie twoje ziarno i zgromadzi je w twoim spichlerzu?

13
bg

Izaliś dał pawiowi piękne skrzydła, a pierze bocianowi i strusiowi?

nbg

Rześkie jest skrzydło strusich samic, lecz czy są to bocianie lotki i upierzenie?

ubg

Czy dałeś pawiowi piękne skrzydła, a skrzydła i pióra strusiowi?

14
bg

Który niesie na ziemi jajka swoje, a w prochu ogrzewa je.

nbg

Ona znosi swe jaja na ziemi, po czym daje się im wygrzewać w piasku.

ubg

Składa swoje jaja na ziemię i ogrzewa je w prochu;

15
bg

A nie pomni na to, że je noga zetrzeć, a zwierzę polne zdeptać może.

nbg

Nie pamięta, że może je zgnieść ludzka noga oraz zadeptać dzicz stepu.

ubg

I zapomina, że noga może je rozgnieść lub dzikie zwierzę może zdeptać.

16
bg

Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się.

nbg

Srogo postępuje ze swoimi młodymi, jakby były nie jej; a jeśli jej trud jest daremny – nie zaznaje trwogi.

ubg

Jest twardy dla swoich młodych, jakby nie były jego. Nie boi się, że jego trud jest próżny;

17
bg

Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.

nbg

Bo Bóg pozbawił ją mądrości i nie użyczył jej rozumu.

ubg

Bo Bóg pozbawił go mądrości i nie udzielił mu rozumu.

18
bg

Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego.

nbg

Przy pierwszej sposobności unosi się wysoko, urąga z konia i jego jeźdźca.

ubg

Kiedy jednak podnosi się wysoko, naśmiewa się z konia i z jego jeźdźca.

19
bg

Izali możesz dać koniowi moc? izali rzaniem ozdobisz szyję jego?

nbg

Czy dajesz rumakowi dzielność? Czy jego szyję przystrajasz w falującą grzywę?

ubg

Czy możesz dać koniowi moc? Czy rżeniem ozdobiłeś jego szyję?

20
bg

Izali go ustraszysz jako szarańczę? i owszem chrapanie nozdrzy jego jest straszne.

nbg

Czy puszczasz go w podskoki jak szarańczę? A przenikliwość jego rżenia wzbudza trwogę.

ubg

Czy przestraszysz go jak szarańczę? Parskanie jego nozdrzy jest straszne.

21
bg

Kopie dół, a weseli się w mocy swej, i bieży przeciwko zbrojnym.

nbg

Jego kopyta ryją grunt, cieszy się swoją siłą i wyrusza na spotkanie zbroi.

ubg

Grzebie kopytem w ziemi i cieszy się swą siłą, biegnie przeciwko uzbrojonym.

22
bg

Śmieje się z postrachu, a ani się lęka, ani nazad ustępuje przed ostrzem miecza.

nbg

Urąga trwodze i się nie lęka; nie ustępuje także przed ostrzem miecza.

ubg

Drwi sobie z lęku i nie boi się, i nie ustępuje przed ostrzem miecza.

23
bg

Choć na nim chrzęści sajdak, i błyszczy się oszczep, i drzewce.

nbg

Nad nim chrzęści kołczan, błyszczy włócznia i lanca.

ubg

Kołczan na nim chrzęści, błyszczy oszczep i dzida.

24
bg

Z grzmotem i z gniewem kopie ziemię, a nie stoi spokojnie na głos trąby.

nbg

Z drżeniem i gniewem wchłania pył i nie daje się zatrzymywać na głos trąby.

ubg

Z grzmotem i z gniewem pochłania ziemię i nie staje spokojnie na głos trąby.

25
bg

Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk książąt, i wołanie.

nbg

Kiedy uderzy trąba, zarży, że hej! Z daleka wyczuwa bój, gromkie okrzyki wodzów i wrzawę bitwy.

ubg

Na głos trąby mówi: Ha, ha; z daleka czuje bitwę, grom dowódców i okrzyk.

26
bg

Izali według twego rozumu lata jastrząb, i rozciąga skrzydła swe ku południowi?

nbg

Czy mocą twego rozumu wzbija się jastrząb, rozwijając swe skrzydła ku południu?

ubg

Czy dzięki twojemu rozumowi lata jastrząb i rozciąga swe skrzydła ku południu?

27
bg

Izali na twoje rozkazanie wzbija się orzeł w górę, i składa na wysokich miejscach gniazdo swoje?

nbg

Czy na twój rozkaz wzlatuje orzeł i wysoko ściele swoje gniazdo?

ubg

Czy na twój rozkaz orzeł wzbija się i zakłada swoje gniazdo wysoko?

28
bg

Na opoce mieszka, i bawi się na ostrej skale, jako na zamku.

nbg

Zamieszkuje na skale i przebywa na urwiskach skał, jakby w zamczysku.

ubg

Mieszka na skale, przebywa na iglicach jak na zamku.

29
bg

Stamtąd upatruje sobie pokarm, a daleko oczy jego widzą.

nbg

Stamtąd wypatruje żeru, jego oczy śledzą daleko,

ubg

Stamtąd wypatruje sobie pokarmu, jego oczy widzą daleko.

30
bg

Dzieci też jego piją krew, a gdzie są pobici, tam on jest.

nbg

a jego młode chlipią krew; bo gdzie polegli, tam i on.

ubg

Jego młode też piją krew, a gdzie są zabici, tam jest on.