Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 3
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Potem otworzył Ijob usta swoje, i złorzeczył dniowi swemu.
Potem Hiob otworzył swoje usta i przeklinał swój dzień.
I zawołał Ijob, mówiąc:
Hiob odezwał się i zawołał:
Bodaj był zginął dzień, któregom się urodził! i noc,w którą rzeczono: Począł się mężczyzna!
Niech zginie dzień, w którym się urodziłem, i noc, w którą powiedziano: Poczęty mężczyzna.
Bodaj się był on dzień obrócił w ciemność! By się był o nim nie pytał Bóg z wysokości, i nie był oświecony światłością!
Niech ten dzień stanie się ciemnością, niech o niego nie troszczy się Bóg z wysokości i nie oświetla go światłość.
Bodaj go była zaćmiła ciemność i cień śmierci! by go był ogarnął obłok, i ustraszyła go gorącość dzienna!
Niech go pokryje ciemność i cień śmierci, niech go ogarnie obłok i przerazi mrok dnia.
Bodaj była noc onę osiadła ciemność, aby nie szła w liczbę dni rocznych, i w liczbę miesięcy nie przyszła!
Niech tą nocą zawładnie ciemność, niech nie będzie liczona wśród dni roku i nie wejdzie w liczbę miesięcy.
Bodaj noc ona była samotna, a śpiewania aby nie było w niej!
Niech ta noc będzie samotna, niech nie będzie w niej radosnego śpiewu.
Bodaj ją byli przeklęli, którzy przeklinają dzień, którzy są gotowi, wzruszać płacz swój!
Niech przeklną ją ci, którzy przeklinają dzień, którzy są gotowi podnieść swój lament.
Bodaj się były zaćmiły gwiazdy przy zmierzkaniu jej! a czekając światła, aby się go była nie doczekała, ani nie oglądała zorzy porannej!
Niech gwiazdy zaćmią się o zmierzchu, niech nie doczeka się światła ani nie zobaczy zorzy porannej;
Iż nie zawarła drzwi żywota mego, a nie skryła boleści od oczu moich.
Bo nie zamknęła drzwi łona mej matki i nie ukryła smutku przed moimi oczami.
Przeczżem w żywocie nie umarł, albo, gdym z żywota wyszedł, czemum nie zginął?
Czemu nie umarłem w łonie? Czemu nie zginąłem, kiedy wyszedłem z łona?
Przeczże mię piastowano na kolanach? a przeczżem ssał piersi?
Czemu przyjęły mnie kolana? Czemu przyjęły mnie piersi, abym mógł je ssać?
Albowiembym teraz leżał i odpoczywał; spałbym i miałbym pokój,
Teraz bowiem leżałbym i trwał w spokoju, spałbym i odpoczywał;
Z królmi i z radcami ziemi, którzy sobie budowali na miejscach pustych;
Z królami i z doradcami ziemi, którzy sobie budowali opustoszałe miejsca;
Albo z książętami, którzy mieli złoto, a napełniali domy swe srebrem,
Albo z książętami, którzy mieli złoto i napełnili swe domy srebrem;
Albo czemum się nie stał jako martwy płód skryty? albo jako niemowlątka, które nie oglądały światłości?
Albo czemu nie stałem się jak ukryty, martwy płód, jak niemowlęta, które nie widziały światła?
Tam niepobożni przestawają straszyć, i tam odpoczywają zwątleni w siłę.
Tam bezbożni przestają straszyć, tam pozbawieni siły odpoczywają.
Tamże więźniowie sobie wydychają, a nie słyszą głosu trapiącego ich,
Tam więźniowie razem wypoczywają i nie słyszą głosu ciemięzcy.
Mały i wielki tam sobie są równi a niewolnik wolny od pana swego.
Mały i wielki są tam sobie równi i niewolnik jest wolny od swego pana.
Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?
Czemu nędznemu dane jest światło, a życie tym, którzy są rozgoryczeni na duszy;
Którzy czekają śmierci, a nie przychodzi, choć jej pilniej szukają niż skarbów skrytych;
Którzy z tęsknotą wypatrują śmierci, a ta nie przychodzi, choć jej szukają pilniej niż ukrytych skarbów;
Którzyby się z radością weselili, pląsając, gdyby znaleźli grób.
Którzy wielce się radują i cieszą, kiedy grób znajdują?
Przecz dana jest światłość mężowi, którego droga skryta jest, a którego Bóg ciężkościami ogarnął?
Czemu dane jest światło człowiekowi, którego droga jest ukryta i którego Bóg osaczył?
Albowiem kiedy mam jeść, wzdychanie moje przychodzi, a rozchodzi się jako woda ryczenie moje;
Kiedy bowiem mam jeść, przychodzi moje wzdychanie, a moje jęki rozchodzą się jak woda;
Bo strach, któregom się lękał, przyszedł na mię, a czegom się obawiał, przydało mi się.
Bo to, czego się bałem, spotkało mnie, a to, czego się obawiałem, spadło na mnie.
Nie byłem bezpieczny, anim się uspokoił, anim odpoczywał, a przecież na mię przyszła trwoga.
Nie byłem bezpieczny, nie miałem spokoju ani odpoczynku, a jednak nadeszła trwoga.