Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 4
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Tedy odpowiedział Elifas Temańczyk, i rzekł:
Wtedy Elifaz z Temanu odpowiedział:
Jeźli będziemy mówili z tobą, nie będzie ci to przykro? Ale któż się może od mówienia zatrzymać?
Jeśli będziemy rozmawiać z tobą, nie będzie ci przykro? Ale któż może się od mówienia powstrzymać?
Otoś ich wiele uczył, i ręceś mdłe potwierdzał.
Oto nauczałeś wielu i ręce słabe umocniłeś.
Upadającego wspierały mowy twoje, a kolana zemdlone posilałeś.
Twoje słowa podnosiły upadającego, a omdlałe kolana wzmacniałeś.
A teraz, gdy to na cię przyszło, niecierpliwie znosisz, a iż cię dotknęło, trwożysz sobą.
A teraz, gdy to przyszło na ciebie, opadasz z sił, dotknęło cię i się trwożysz.
Azaż pobożność twoja nie była ufnością twoją, a uprzejmość spraw twoich oczekiwaniem twojem?
Czy twoja bojaźń nie była twoją ufnością, a prawość twoich dróg twoją nadzieją?
Wspomnij proszę, kto kiedy niewinny zginął? albo gdzieby ludzie szczerzy zniszczeli?
Przypomnij sobie, proszę, czy kiedykolwiek zginął ktoś niewinny? Albo gdzie sprawiedliwych wytępiono?
Jakom widał, że ci, którzy orali złość, i rozsiewali przewrotność, toż też zasię żęli.
Według tego, co zauważyłem, ci, którzy orzą zło i sieją niegodziwość, zbierają je.
Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.
Od tchnienia Boga giną i od powiewu jego gniewu niszczeją.
Ryk lwi, i głos lwicy, i zęby lwiąt wytrącają.
Ryk lwa, głos dzikiego lwa i zęby lwiątek są złamane.
Lew ginie, iż nie ma łupu, i szczenięta lwie rozproszone bywają.
Lew ginie z braku łupu i młode lwicy rozpraszają się.
Nadto doszło mię słowo potajemnie, i pojęło ucho moje cokolwiek z niego.
Oto potajemnie doszło do mnie słowo i moje ucho usłyszało szept.
W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,
W rozmyślaniu o nocnych widzeniach, gdy twardy sen spada na ludzi;
Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.
Ogarnęły mnie strach i drżenie, od których wszystkie moje kości zadrżały.
A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.
Wtedy duch przeszedł przed moją twarzą, zjeżyły się włosy na moim ciele.
Stanął, a nie znałem twarzy jego, kształt tylko jakiś był przed oczyma memi; uciszyłem się, i słyszałem głos mówiący:
Stanął, lecz nie rozpoznałem jego wyglądu, tylko jakiś kształt był przed moimi oczami; nastała cisza, a potem usłyszałem głos mówiący:
Izali człowiek może być sprawiedliwszy niżeli Bóg; albo mąż czystszy niż Stworzyciel jego?
Czy śmiertelny człowiek może być sprawiedliwszy niż Bóg? Czy człowiek może być czystszy niż jego Stwórca?
Oto w sługach jego niemasz doskonałości, a w Aniołach swoich znalazł niedostatek;
Oto swoim sługom nie ufa i w swoich aniołach dostrzega braki;
Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.
O ileż bardziej w tych, którzy mieszkają w domach glinianych, których podstawa jest w prochu łatwiej ich zgnieść niż mola.
Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.
Od poranka aż do wieczora są gładzeni; giną na wieki, a nikt tego nie zauważa.
Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.
Czy ich wspaniałość nie przemija wraz z nimi? Umierają, ale nie w mądrości.