Biblia Gdańska 1881
Księga Ijoba 40
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A tak odpowiedział Pan Ijobowi, i rzekł:
I dalej WIEKUISTY odpowiedział Jobowi, mówiąc:
Izali ten, co wiedzie spór z Wszechmogącym, uczyć go będzie? a kto chce strofować Boga, niech na to odpowie.
Czy ten, który wiedzie spór chce jeszcze krytykować Wszechmocnego? Niech odpowie ten, co strofuje Boga.
Zatem odpowiedział Ijob Panu, i rzekł:
Zatem Ijob odpowiedział WIEKUISTEMU, mówiąc:
Otom ja lichy, cóż ci mam odpowiedzieć? Rękę moję włożę na usta moje.
Zaprawdę, jestem zbyt znikomy; co miałbym Ci odpowiedzieć? Moją dłoń położę na swe usta.
Mówiłem raz i drugi, ale więcej nie odpowiem, i nic więcej nie przydam.
Raz mówiłem, lecz więcej się nie odezwę; nawet dwukrotnie, ale tego już nie uczynię.
Nadto odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
Wtedy, spośród orkanu, WIEKUISTY odpowiedział Jobowi, mówiąc:
Przepasz teraz jako mąż biodra swe: będę cię pytał, a ty mi daj sprawę;
Jako mąż przepasz swe biodra, a Ja się ciebie zapytam, abyś Mi zdał sprawę.
Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił?
Czy rzeczywiście w niwecz chcesz obrócić Mój sąd i Mnie obwinić, abyś się sam usprawiedliwił?
Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on?
Czy masz ramię jak Bóg? Czy jak On, możesz zagrzmieć twym głosem?
Ozdóbże się teraz zacnością i dostojnością, a w chwałę i w ochędóstwo oblecz się.
Przystrój się więc, we wspaniałość i wielkość, i przyodziej się w blask, i majestat.
Rozpostrzyj popędliwość gniewu twego, a patrz na każdego pysznego, i poniż go.
Roztocz wybuchy twego gniewu; spójrz na wszelką pychę i ją poniż.
Spojrzyjże na każdego hardego a skróć go, a zetrzyj niepobożnych na miejscu ich.
Spójrz na wszelką pychę i ją upokorz; na miejscu skrusz niegodziwców!
Zakryj ich pospołu w prochu, a oblicza ich zawiąż w skrytości.
Zagrzeb ich razem w prochu, a ich oblicze zaplątaj w potrzask.
Tedyć i Ja przyznam, że cię może zachować prawica twoja.
Wtedy i Ja cię pochwalę, gdy wspomoże cię twa prawica.
Oto teraz słoń, któregom uczynił jako i ciebie, trawę je jako wół.
Oto behamot, którego stworzyłem jak i ciebie – zajada trawę niczym byk.
Oto teraz moc jego jest w biodrach jego, a siła jego w pępku brzucha jego.
Popatrz na siłę w jego biodrach, na moc w muskułach jego cielska.
Rusza ogonem swoim, jako chce, choć jest jako drzewo cedrowe; żyły łona jego są powikłane jako latorośli.
Zgina swój ogon, potężny jak cedr, ścięgna jego lędźwi są mocno splecione.
Kości jego jako trąby miedziane; gnaty jego jako drąg żelazny.
Jego piszczele – niby rury z kruszcu, jego gnaty jak pręt żelazny.
On jest przedniejszym z uczynków Bożych; który go uczynił, sam nań natrzeć może mieczem swoim.
Oto przedniejszy na twórczych drogach Boga; sam jego Stwórca podał mu jego miecz.
Jemuć pastwę góry przynoszą, a wszystek zwierz polny tam igra.
Jemu dostarczają swojego plonu góry, gdzie igrają wszelkie dzikie zwierzęta.
Pod cienistem drzewem lega w skrytościach trzciny i błota.
Wylega się między krzewami lotosu, w kniei sitowia i wśród bagniska.
Okrywają go drzewa cieniste cieniem swoim, a ogarniają go wierzby nad potokami.
Lotosy osłaniają go swoim cieniem i otaczają go rzeczne wierzby.
Oto zatrzymuje strumień, że się nie spieszy; tuszy sobie, iż Jordan wypije gębą swoją.
Nie spłoszy się, gdy go ogarnie strumień; leży spokojnie, choćby Jarden rzucił się w jego paszczę.
Azali go kto przed oczyma jego ułapi? albo powrozy przeciągnie przez nozdrze jego?
Któżby go tknął przed jego oczami i przeszył pętlicami jego nozdrza?
Wyciągnieszże wędą wieloryba? albo sznurem utopionym w języku jego?
Zdołasz wędką wyciągnąć krokodyla, czy powrozem zatopionym w jego języku?
Izali zawleczesz kolce przez nozdrza jego? albo hakiem przekoleszli czeluść jego?
Czy poprzez jego chrapy zawleczesz sznur z sitowia, lub przebijesz haczykiem jego szczęki?
Izalić się będzie wiele modlił, albo z tobą łagodnie mówić będzie?
Czy się zwróci do ciebie z mnóstwem próśb, lub przemówi do ciebie łagodnymi słowami?
Izali uczyni przymierze z tobą, a przyjmiesz go za sługę wiecznego?
Czy zawrze z tobą umowę, byś go przyjął na wiecznego sługę?
Izali z nim będziesz igrał jako z ptaszkiem, a uwiążesz go dziatkom twoim?
Czy poigrasz z nim jak z ptaszkiem, lub uwiążesz go dla swych dziewcząt?
Sprawiże sobie nad nim towarzystwo ucztę, a podzielą go między kupców?
Czy handlują nim towarzysze cechowi, albo dzielą go między przekupniów?
Izali zawadzisz hakami za skórę jego, a widelcami rybackiemi za głowę jego?
Czy grotami naszpikujesz jego skórę, lub rybackim harpunem jego głowę?
Połóż tylko nań rękę twą, ślubujęć, że nie wspomnisz więcej na bitwę.
Raz połóż na niego swoją rękę, a więcej nie pomyślisz, aby z nim wszczynać walkę.