Biblia Gdańska 1881

Księga Ijoba 9

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

I odpowiedział Ijob, a rzekł:

nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

ubg

A Hiob odpowiedział:

2
bg

Prawdziwieć wiem, że tak jest; bo jakożby miał być usprawiedliwiony człowiek przed Bogiem?

nbg

Zaiste, ja wiem, że tak jest – bo jak człowiek ma być pełny sprawiedliwości wobec Boga?

ubg

Doprawdy, wiem, że tak jest. Lecz jak człowiek miałby być usprawiedliwiony przed Bogiem?

3
bg

Jeźliby się z nim chciał spierać, nie odpowie mu z tysiąca na jednę rzecz.

nbg

Gdyby zechciał toczyć z Nim spór, nie zdoła Mu odpowiedzieć na jedno z tysiąca pytań.

ubg

Gdyby chciał się z nim spierać, nie odpowie mu ani raz na tysiąc.

4
bg

Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?

nbg

Temu, który jest wszechmądrej myśli oraz przemożnej potęgi. Kto kiedy Mu się sprzeciwił, a potem wyszedł nietknięty?

ubg

Ma on mądre serce i potężną siłę. Kto mu się sprzeciwił i powodziło mu się?

5
bg

On przenosi góry, a nie wiedzą ludzie, kto je podwraca w gniewie swym.

nbg

Jemu, który przesuwa góry, przewracając je w swoim gniewie;

ubg

On przenosi góry, a ludzie nie zauważają, przewraca je w swoim gniewie.

6
bg

On wzrusza ziemię z miejsca swego, a słupy jej trzęsą się.

nbg

który ze swego miejsca wstrząsa ziemią, tak, że drżą jej filary;

ubg

On wstrząsa ziemią z jej miejsca i trzęsą się jej filary.

7
bg

Gdy on zakaże słońcu, nie wschodzi; i gwiazdy pieczętuje.

nbg

który rozkazuje słońcu, by nie świeciło, a gwiazdy kładzie pod pieczęć;

ubg

On rozkaże słońcu i ono nie wschodzi, zamyka też gwiazdy pieczęcią.

8
bg

On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.

nbg

który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;

ubg

On sam rozciąga niebiosa i kroczy po falach morza.

9
bg

On sprawił wóz niebieski z gwiazd, Oryjona i Hyjady, i inne gwiazdy skryte na południe.

nbg

który stworzył Wielką Niedźwiedzicę, Oriona, plejady oraz tajniki południa;

ubg

On stworzył Niedźwiedzicę, Oriona, Plejady i gwiazdozbiory południa.

10
bg

On czyni rzeczy wielkie, a niewybadane i dziwne, którym niemasz liczby.

nbg

który czyni wielkie i niezbadane rzeczy, oraz dziwy, które nie mają liczby.

ubg

On czyni rzeczy wielkie i niezbadane, cuda, których zliczyć nie można.

11
bg

Oto, idzieli mimo mię, nie widzę go; a przychodzili, nie baczę go.

nbg

Oto przechodzi obok mnie, a Go nie widzę; idzie, a tego nie zauważam.

ubg

Oto przechodzi obok mnie, a nie widzę go; mija mnie, a ja go nie dostrzegam.

12
bg

Oto gdy co porwie, któż go przymusi, aby przywrócił? Albo któż mu rzecze: Cóż czynisz?

nbg

Gdy porywa – któż Go powstrzyma? Kto Mu powie: Co czynisz?

ubg

Oto gdy zabiera, któż go powstrzyma? Któż mu powie: Co czynisz?

13
bg

Gdyby Bóg nie odwrócił gniewu swego, upadliby przed nim pomocnicy hardzi.

nbg

Bóg nie powstrzymuje swojego gniewu przed Nim ukorzyli się pomocnicy Rahaba.

ubg

Gdyby Bóg nie odwrócił swego gniewu, zuchwali pomocnicy upadliby pod nim.

14
bg

Jakoż mu ja tedy odpowiem? Jakie słowa obiorę przeciwko niemu?

nbg

Jakże ja zdołam Mu odpowiedzieć, czy wobec Niego dobrać słowa.

ubg

Jakże ja mu odpowiem? Jakie słowa wybiorę, aby się z nim spierać?

15
bg

Któremu, chociażbym był sprawiedliwym, nie odpowiem; owszem się sędziemu memu upokorzę.

nbg

Jemu choćbym miał słuszność – nie wolno odpowiedzieć, więc Tego, co mnie potępia, muszę błagać o miłosierdzie.

ubg

Choćbym był sprawiedliwy, nie odpowiedziałbym mu, lecz błagałbym swojego sędziego.

16
bg

Choćbym go wzywał, a onby mi się ozwał, przecię nie wierzę, aby przypuścił do uszów głos mój:

nbg

Gdybym Go wzywał oraz gdyby mi odpowiedział – jeszcze nie uwierzyłbym, że wysłucha mojego głosu.

ubg

Choćbym go wzywał, a on by się odezwał, jeszcze nie uwierzyłbym, że mnie wysłuchał;

17
bg

Bo mię starł w wichrze, i rozmnożył rany moje bez przyczyny;

nbg

Raczej rozsrożyłby się na mnie w burzy i bez przyczyny mnożył me rany.

ubg

Kruszy mnie bowiem burzą i pomnaża moje rany bez powodu.

18
bg

Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

nbg

Nie dopuścił abym odetchnął, lecz nasycił mnie gorzkim bólem.

ubg

Nie pozwala mi odetchnąć, raczej napełnia mnie goryczą.

19
bg

Jeźli się udam do mocy, oto on najmocniejszy; a jeźli do sądu, któż mię z nim sprowadzi?

nbg

Gdybym się udał do siły – oto On mocniejszy; a jeżeli do sądu – kto mnie z Nim sprowadzi na rozprawę?

ubg

Jeśli chodzi o siłę, oto jest potężny, a jeśli chodzi o sąd, któż mnie przed niego przyprowadzi?

20
bg

Jeźlibym się usprawiedliwiał, usta moje potępią mię; jeźlibym się doskonałym czynił, tedy mię przewrotnym być pokaże.

nbg

Choćbym miał słuszność – moje własne usta musiałyby mnie potępić, i choćbym się czynił niewinnym – jednak On wykazałby mi przewrotność.

ubg

Jeśli się usprawiedliwię, moje usta mnie potępią. Jeśli powiem, że jestem doskonały, to one wykażą, że jestem przewrotny.

21
bg

Chociażbym był doskonały, przecież ja tego do siebie znać nie będę; ale dam naganę żywotowi memu.

nbg

Ja jestem niewinny! Co mi po moim życiu? Gardzę moim istnieniem!

ubg

Choćbym był doskonały, przecież nie znałbym swojej duszy; gardziłbym swoim życiem.

22
bg

Jedno jest, dla czegom to mówił: że tak doskonałego, jako i niezbożnego on niszczy;

nbg

Wszystko mi jedno, dlatego to wypowiadam: On zgładza zarówno pobożnego, jak i niegodziwego.

ubg

Jedno jest pewne, dlatego powiedziałem: On niszczy zarówno doskonałego, jak i niegodziwego;

23
bg

Jeźli biczem nagle zabija, z pokuszenia niewinnych naśmiewa się;

nbg

Gdy Jego bicz nagle zabija, jeszcze urąga rozpaczy niewinnych.

ubg

Jeśli bicz nagle zabija, śmieje się on z doświadczenia niewinnych.

24
bg

Ziemia podana bywa w ręce niezbożnika, oblicze sędziów jej zakrywa. A jeźliż nie on, któż tedy inny jest, co to czyni?

nbg

Ziemia jest wydana w moc niegodziwych, wzrok jej sędziów też się zakrywa; jeśli On tego nie sprawia – to któż inny?

ubg

Ziemia została wydana w ręce niegodziwego. On zakrywa oblicze sędziów. A jeśli nie on, któż to czyni?

25
bg

Ale dni moje prędsze były niż poseł; uciekły, a nie widziały nic dobrego.

nbg

Lecz moje dni przeminęły chyżej niż goniec, przeleciały i nie doznały szczęścia.

ubg

Ale moje dni są szybsze niż goniec, uciekły i nie widziały nic dobrego.

26
bg

Przeminęły jako prędkie łodzie, jako orzeł lecący do żeru.

nbg

Przemknęły jak czółna z trzciny; niby orzeł, co spuszcza się do żeru.

ubg

Przeminęły jak szybkie łodzie, jak orzeł, który rzuca się na żer.

27
bg

Jeźli rzekę: Zapomnę narzekania mego, zaniecham gniewu swego, a posilę się:

nbg

Kiedy sobie pomyślę: Zapomnę o moim żalu, zaniecham mojej niechęci oraz spojrzę pogodnie.

ubg

Jeśli powiem: Zapomnę o swojej skardze, zaniecham swego gniewu i pocieszę się;

28
bg

Tedy się lękam wszystkich boleści moich, widząc, że mię z nich nie wypuścisz.

nbg

Wtedy lękam się wszystkich utrapień; bowiem wiem, że mi nie przepuści.

ubg

Wtedy przerażają mnie wszystkie moje cierpienia, bo wiem, że nie uznasz mnie za niewinnego.

29
bg

Jeźlim ja niezbożny, przeczże próżno pracuję?

nbg

Ja, przecież ja muszę być niegodziwym! Czemu jeszcze na próżno się wysilać?

ubg

Jeśli jestem niegodziwy, to czemu trudzę się na próżno?

30
bg

A choćbym się umywał wodami śnieżnemi, i oczyściłbym mydłem ręce moje:

nbg

Choćbym się wykąpał w śnieżnej wodzie i moje ręce mył ługiem –

ubg

Choćbym się umył wodą ze śniegu i oczyścił mydłem swoje ręce;

31
bg

Wszakże w dole zanurzysz mię, i brzydzić się mną będą szaty moje.

nbg

to byś jednak zanurzył mnie w kałuży i brzydziły by się mnie moje szaty.

ubg

Ty i tak zanurzysz mnie w dole i moje szaty będą się mną brzydzić.

32
bg

Albowiem on nie jest człowiekiem jako ja, abym mu śmiał odpowiedzieć, albo żebym z nim miał iść w prawo.

nbg

Gdyż On nie jest jak ja – człowiekiem, abym Mu mógł odpowiedzieć, byśmy razem stanęli do sądu.

ubg

On bowiem nie jest człowiekiem jak ja, abym śmiał mu odpowiedzieć i abyśmy razem stanęli przed sądem.

33
bg

Bo nie masz między nami rozjemcy, któryby mógł rozwieść sprawę naszę.

nbg

Nie ma między nami rozjemcy, co by rękę położył na nas obu.

ubg

Nie ma między nami rozjemcy, który mógłby położyć rękę na nas obu.

34
bg

Niech tylko zdejmie zemnie rózgę swoję, a strach jego niech mię nie straszy;

nbg

Niech odejmie ode mnie swój bat i niech mnie nie trwoży Jego groza.

ubg

Niech tylko zdejmie ze mnie swoją rózgę, a jego groza niech mnie już nie przeraża;

35
bg

Tedy będę mówił, a nie będę się go bał; bom ja nie jest taki sam u siebie.

nbg

Wtedy potrafię mówić, nie obawiając się Go – gdyż nie czuję się takim u siebie.

ubg

Wtedy będę mówił i nie będę się go bać; ale tak nie jest ze mną.