Biblia Gdańska 1881

Ewangelia Jana 10

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto nie wchodzi drzwiami do owczarni, ale wchodzi inędy, ten jest złodziej i zbójca;

nbg

Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, kto nie wchodzi do zagrody owiec przez bramę, lecz wchodzi inną drogą, ten jest oszustem i rabusiem;

2
bg

Lecz kto wchodzi drzwiami, pasterzem jest owiec.

nbg

a kto wchodzi przez bramę, ten jest pasterzem owiec.

3
bg

Temu odźwierny otwiera i owce słuchają głosu jego, a on swoich własnych owiec z imienia woła i wywodzi je.

nbg

Temu odźwierny otwiera, a owce słuchają jego głosu; i po imieniu woła swoje owce oraz je wyprowadza.

4
bg

A gdy wypuści owce swoje, idzie przed niemi, a owce idą za nim; bo znają głos jego.

nbg

Kiedy wypędzi swoje owce, udaje się przed nie, a owce idą za nim, bo znają jego głos.

5
bg

Ale za cudzym nie idą, lecz uciekają od niego; bo nie znają głosu obcych.

nbg

Zaś za obcym nie pójdą, ale uciekną od niego, bowiem nie znają głosu obcych.

6
bg

Tę im przypowieść Jezus powiedział; lecz oni nie zrozumieli tego, co im mówił.

nbg

Taką przypowieść powiedział im Jezus; ale oni nie zrozumieli czym było to, co im mówił.

7
bg

Rzekł im tedy zasię Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, iżem ja jest drzwiami owiec.

nbg

Zatem Jezus znów im powiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, że ja jestem bramą owiec.

8
bg

Wszyscy, ile ich przede mną przyszło, złodzieje są i zbójcy; ale ich nie słuchały owce.

nbg

Wszyscy, ilu ich przyszło przede mną, są oszustami i rabusiami; a owce ich nie usłuchały.

9
bg

Jamci jest drzwiami; jeźli kto przez mię wnijdzie, zbawiony będzie, a wnijdzie i wynijdzie, a pastwisko znajdzie.

nbg

Ja jestem bramą; jeśli ktoś przyjdzie przeze mnie będzie zbawiony, i wejdzie, wyruszy oraz znajdzie pastwisko.

10
bg

Złodziej nie przychodzi, jedno żeby kradł, a zabijał i tracił; jam przyszedł, aby żywot miały, i obficie miały.

nbg

Złodziej nie przychodzi inaczej, lecz aby wykradł, zabił i zgubił ja przyszedłem by miały życie i miały pod dostatkiem.

11
bg

Jam jest on dobry pasterz; dobry pasterz duszę swoję kładzie za owce.

nbg

Ja jestem dobry pasterz. Dobry pasterz składa swe życie za owce.

12
bg

Lecz najemnik i ten, który nie jest pasterzem, którego nie są owce własne, widząc wilka przychodzącego, opuszcza owce i ucieka, a wilk porywa i rozprasza owce.

nbg

Najemnik i ten, co nie jest pasterzem, którego trzoda nie jest własna, widząc przychodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa oraz rozprasza owce.

13
bg

A najemnik ucieka, iż jest najemnik i nie ma pieczy o owcach.

nbg

Zaś najemnik ucieka, bo jest pracownikiem najemnym oraz nie martwi się o owce.

14
bg

Jam jest on pasterz dobry i znam moje, a moje mię też znają.

nbg

Ja jestem dobrym pasterzem, znam moje i one mnie znają.

15
bg

Jako mię zna Ojciec i ja znam Ojca, i duszę moję kładę za owce.

nbg

Jak zna mnie Ojciec, a ja znam Ojca. Zatem moje życie daję za owce.

16
bg

A mam i drugie owce, które nie są z tej owczarni, i teć muszę przywieść; i głosu mego słuchać będą, a będzie jedna owczarnia i jeden pasterz.

nbg

Mam także inną trzodę, która nie jest z tej owczarni i tamte trzeba mi przyprowadzić; a będą słuchać mojego głosu i będzie jedno stado oraz jeden pasterz.

17
bg

Dlatego mię miłuje Ojciec, iż ja kładę duszę moję, abym ją zasię wziął.

nbg

Dlatego miłuje mnie Ojciec, bo ja daję me życie, abym je znowu odebrał.

18
bg

Żaden jej nie bierze ode mnie, ale ja kładę ją sam od siebie; mam moc położyć ją i mam moc zasię wziąć ją. Toć rozkazanie wziąłem od Ojca mego.

nbg

Nikt go ode mnie nie bierze, lecz ja daję je z samego siebie; mam siłę je dać i mam możność je znowu otrzymać; to polecenie otrzymałem od mego Ojca.

19
bg

Tedy się stało znowu rozerwanie między Żydami dla tych słów.

nbg

Z powodu tych słów, znowu powstał rozłam między Żydami.

20
bg

I mówiło ich wiele z nich: Dyjabelstwo ma i szaleje; czemuż go słuchacie?

nbg

Więc wielu z nich mówiło: Demona ma i szaleje; dlaczego go słuchacie?

21
bg

Drudzy mówili: Te słowa nie są dyjabelstwo mającego; izali dyjabeł może ślepych oczy otwierać?

nbg

Inni mówili: To nie są słowa opętanego; czy demon może otworzyć oczy ślepych?

22
bg

A było w Jeruzalemie poświęcanie kościoła, a zima była.

nbg

Zaś w Jerozolimie było wtedy Święto Świateł i była zima;

23
bg

I przechadzał się Jezus w kościele, w przysionku Salomonowym.

nbg

a Jezus przechadzał się w Świątyni, w portyku Salomona.

24
bg

Tedy go obstąpili Żydowie i rzekli mu: Dokądże dusze nasze na rzeczy trzymasz? Jeźliżeś ty jest Chrystus, powiedz nam jawnie.

nbg

Więc obstąpili go Żydzi i mu mówili: Aż do jakiego czasu odrzucasz nasze serca? Jeśli ty jesteś Chrystusem, powiedz nam to otwarcie.

25
bg

Odpowiedział im Jezus: Powiedziałem wam, a nie wierzycie; sprawy, które ja czynię w imieniu Ojca mego, te o mnie świadczą.

nbg

Jezus im odpowiedział: Powiedziałem wam, a nie wierzycie; dzieła, które ja robię w Imieniu mojego Ojca to one o mnie świadczą.

26
bg

Ale wy nie wierzycie; bo nie jesteście z owiec moich, jakom wam powiedział.

nbg

Ale wy nie wierzycie; bo, jak wam powiedziałem, nie jesteście z moich owiec.

27
bg

Owce moje głosu mego słuchają, a ja je znam i idą za mną;

nbg

Moje owce słuchają mego głosu, ja je znam i za mną idą;

28
bg

A ja żywot wieczny daję im i nie zginą na wieki, ani ich żaden wydrze z ręki mojej.

nbg

a ja im daję życie wieczne, zatem nie zginą na wieczność; także nikt ich nie wyrwie z mojej ręki.

29
bg

Ojciec mój, który mi je dał, większy jest nad wszystkie, a żaden nie może ich wydrzeć z ręki Ojca mego.

nbg

Mój Ojciec, który mi je dał, jest większy od wszystkich i nikt nie może ich wyrwać z ręki mojego Ojca.

30
bg

Ja i Ojciec jedno jesteśmy.

nbg

Ja i Ojciec jesteśmy jedno.

31
bg

Porwali tedy znowu kamienie Żydowie, aby go ukamionowali.

nbg

Zatem Żydzi znowu porwali kamienie, aby go ukamienować.

32
bg

Odpowiedział im Jezus: Wiele dobrych uczynków ukazałem wam od Ojca mego, dla któregoż z tych uczynków kamionujecie mię?

nbg

Jezus im odpowiedział: Przedstawiłem wam wiele szlachetnych uczynków od mego Ojca; z powodu którego z tych uczynków mnie kamienujecie?

33
bg

Odpowiedzieli mu Żydowie, mówiąc: Dla dobrego uczynku nie kamionujemy cię, ale dla bluźnierstwa, to jest, że ty będąc człowiekiem, czynisz się sam Bogiem.

nbg

Odpowiedzieli mu Żydzi, mówiąc: Nie kamienujemy cię za dobry uczynek, ale za bluźnierstwo; że ty, będąc człowiekiem, samego siebie czynisz Bogiem.

34
bg

Odpowiedział im Jezus: Izali nie jest napisano w zakonie waszym: Jam rzekł: Bogowie jesteście?

nbg

Jezus im odpowiedział: Czy nie jest napisane w waszym Prawie: Ja powiedziałem: Jesteście bogami?

35
bg

Jeźliżeć one nazwał bogami, do których się stało słowo Boże, a nie może być Pismo skażone;

nbg

Jeśli tamtych, do których było słowo Boga, nazwał bogami, a Pismo nie może zostać unieważnione;

36
bg

A mnie, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, wy mówicie: Bluźnisz, żem rzekł: Jestem Synem Bożym?

nbg

dlaczego temu, którego Ojciec uczynił świętym oraz posłał na świat, wy mówicie: Bluźnisz; ponieważ powiedziałem: Jestem Synem Boga?

37
bg

Jeźliż nie czynię spraw Ojca mego, nie wierzcież mi.

nbg

Jeśli nie czynię dzieł mojego Ojca nie wierzcie mi;

38
bg

A jeźliż czynię, chociażbyście mnie nie wierzyli, wierzcież uczynkom, abyście poznali i wierzyli, żeć Ojciec jest we mnie, a ja w nim.

nbg

zaś jeśli czynię i jeśli mi nie wierzycie wierzcie dziełom, byście poznali oraz mogli uwierzyć, że Ojciec jest we mnie, a ja w Nim.

39
bg

Tedy zasię szukali, jakoby go pojmać; ale uszedł z rąk ich.

nbg

Zatem znowu pragnęli go pojmać; ale uszedł z ich ręki.

40
bg

I odszedł zasię za Jordan na ono miejsce, gdzie przedtem Jan chrzcił, i tamże mieszkał.

nbg

I znowu odszedł na drugą stronę Jordanu, na miejsce gdzie był Jan, który przedtem chrzcił, i tam mieszkał.

41
bg

A wiele ich do niego przychodziło i mówili: Janci wprawdzie żadnego cudu nie uczynił; wszakże wszystko, cokolwiek Jan o tym powiedział, prawdziwe było.

nbg

Więc wielu przychodziło do niego i mówili: Wprawdzie Jan nie uczynił żadnego cudu, ale prawdziwe było wszystko, cokolwiek Jan o nim powiedział.

42
bg

I wiele ich tam uwierzyło weń.

nbg

I wielu tam uwierzyło względem niego.