Biblia Gdańska 1881
Ewangelia Jana 10
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto nie wchodzi drzwiami do owczarni, ale wchodzi inędy, ten jest złodziej i zbójca;
Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, kto nie wchodzi do zagrody owiec przez bramę, lecz wchodzi inną drogą, ten jest oszustem i rabusiem;
Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto nie wchodzi do owczarni drzwiami, ale wchodzi inną drogą, ten jest złodziejem i bandytą.
Lecz kto wchodzi drzwiami, pasterzem jest owiec.
a kto wchodzi przez bramę, ten jest pasterzem owiec.
Lecz kto wchodzi drzwiami, jest pasterzem owiec.
Temu odźwierny otwiera i owce słuchają głosu jego, a on swoich własnych owiec z imienia woła i wywodzi je.
Temu odźwierny otwiera, a owce słuchają jego głosu; i po imieniu woła swoje owce oraz je wyprowadza.
Temu odźwierny otwiera i owce słuchają jego głosu, a on woła swoje własne owce po imieniu i wyprowadza je.
A gdy wypuści owce swoje, idzie przed niemi, a owce idą za nim; bo znają głos jego.
Kiedy wypędzi swoje owce, udaje się przed nie, a owce idą za nim, bo znają jego głos.
A gdy wypuści swoje owce, idzie przed nimi, a owce idą za nim, bo znają jego głos.
Ale za cudzym nie idą, lecz uciekają od niego; bo nie znają głosu obcych.
Zaś za obcym nie pójdą, ale uciekną od niego, bowiem nie znają głosu obcych.
Ale za obcym nie idą, lecz uciekają od niego, bo nie znają głosu obcych.
Tę im przypowieść Jezus powiedział; lecz oni nie zrozumieli tego, co im mówił.
Taką przypowieść powiedział im Jezus; ale oni nie zrozumieli czym było to, co im mówił.
Tę przypowieść powiedział im Jezus, lecz oni nie zrozumieli tego, co im mówił.
Rzekł im tedy zasię Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, iżem ja jest drzwiami owiec.
Zatem Jezus znów im powiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, że ja jestem bramą owiec.
Wtedy Jezus znowu powiedział do nich: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Ja jestem drzwiami dla owiec.
Wszyscy, ile ich przede mną przyszło, złodzieje są i zbójcy; ale ich nie słuchały owce.
Wszyscy, ilu ich przyszło przede mną, są oszustami i rabusiami; a owce ich nie usłuchały.
Wszyscy, ilu ich przede mną przyszło, są złodziejami i bandytami, ale owce ich nie słuchały.
Jamci jest drzwiami; jeźli kto przez mię wnijdzie, zbawiony będzie, a wnijdzie i wynijdzie, a pastwisko znajdzie.
Ja jestem bramą; jeśli ktoś przyjdzie przeze mnie będzie zbawiony, i wejdzie, wyruszy oraz znajdzie pastwisko.
Ja jestem drzwiami. Jeśli ktoś wejdzie przeze mnie, będzie zbawiony; wejdzie i wyjdzie, i znajdzie pastwisko.
Złodziej nie przychodzi, jedno żeby kradł, a zabijał i tracił; jam przyszedł, aby żywot miały, i obficie miały.
Złodziej nie przychodzi inaczej, lecz aby wykradł, zabił i zgubił ja przyszedłem by miały życie i miały pod dostatkiem.
Złodziej przychodzi tylko po to, żeby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem, aby miały życie i aby miały je w obfitości.
Jam jest on dobry pasterz; dobry pasterz duszę swoję kładzie za owce.
Ja jestem dobry pasterz. Dobry pasterz składa swe życie za owce.
Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz oddaje swoje życie za owce.
Lecz najemnik i ten, który nie jest pasterzem, którego nie są owce własne, widząc wilka przychodzącego, opuszcza owce i ucieka, a wilk porywa i rozprasza owce.
Najemnik i ten, co nie jest pasterzem, którego trzoda nie jest własna, widząc przychodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa oraz rozprasza owce.
Lecz najemnik, który nie jest pasterzem, do którego owce nie należą, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk porywa i rozprasza owce.
A najemnik ucieka, iż jest najemnik i nie ma pieczy o owcach.
Zaś najemnik ucieka, bo jest pracownikiem najemnym oraz nie martwi się o owce.
Najemnik ucieka, bo jest najemnikiem i nie troszczy się o owce.
Jam jest on pasterz dobry i znam moje, a moje mię też znają.
Ja jestem dobrym pasterzem, znam moje i one mnie znają.
Ja jestem dobrym pasterzem i znam moje owce, a moje mnie znają.
Jako mię zna Ojciec i ja znam Ojca, i duszę moję kładę za owce.
Jak zna mnie Ojciec, a ja znam Ojca. Zatem moje życie daję za owce.
Jak mnie zna Ojciec, i ja znam Ojca; i oddaję moje życie za owce.
A mam i drugie owce, które nie są z tej owczarni, i teć muszę przywieść; i głosu mego słuchać będą, a będzie jedna owczarnia i jeden pasterz.
Mam także inną trzodę, która nie jest z tej owczarni i tamte trzeba mi przyprowadzić; a będą słuchać mojego głosu i będzie jedno stado oraz jeden pasterz.
A mam także inne owce, które nie są z tej owczarni. Również te muszę przyprowadzić i będą słuchać mego głosu, i będzie jedna owczarnia i jeden pasterz.
Dlatego mię miłuje Ojciec, iż ja kładę duszę moję, abym ją zasię wziął.
Dlatego miłuje mnie Ojciec, bo ja daję me życie, abym je znowu odebrał.
Dlatego Ojciec mnie miłuje, bo ja oddaję swoje życie, aby je znowu wziąć.
Żaden jej nie bierze ode mnie, ale ja kładę ją sam od siebie; mam moc położyć ją i mam moc zasię wziąć ją. Toć rozkazanie wziąłem od Ojca mego.
Nikt go ode mnie nie bierze, lecz ja daję je z samego siebie; mam siłę je dać i mam możność je znowu otrzymać; to polecenie otrzymałem od mego Ojca.
Nikt mi go nie odbiera, ale ja oddaję je sam z siebie. Mam moc je oddać i mam moc znowu je wziąć. Ten nakaz otrzymałem od mego Ojca.
Tedy się stało znowu rozerwanie między Żydami dla tych słów.
Z powodu tych słów, znowu powstał rozłam między Żydami.
Wtedy znowu nastąpił rozłam wśród Żydów z powodu tych słów.
I mówiło ich wiele z nich: Dyjabelstwo ma i szaleje; czemuż go słuchacie?
Więc wielu z nich mówiło: Demona ma i szaleje; dlaczego go słuchacie?
I wielu z nich mówiło: Ma demona i szaleje. Czemu go słuchacie?
Drudzy mówili: Te słowa nie są dyjabelstwo mającego; izali dyjabeł może ślepych oczy otwierać?
Inni mówili: To nie są słowa opętanego; czy demon może otworzyć oczy ślepych?
Inni mówili: To nie są słowa człowieka mającego demona. Czy demon może otwierać oczy ślepych?
A było w Jeruzalemie poświęcanie kościoła, a zima była.
Zaś w Jerozolimie było wtedy Święto Świateł i była zima;
Była wtedy w Jerozolimie uroczystość poświęcenia świątyni. A była zima.
I przechadzał się Jezus w kościele, w przysionku Salomonowym.
a Jezus przechadzał się w Świątyni, w portyku Salomona.
I przechadzał się Jezus w świątyni, w przedsionku Salomona.
Tedy go obstąpili Żydowie i rzekli mu: Dokądże dusze nasze na rzeczy trzymasz? Jeźliżeś ty jest Chrystus, powiedz nam jawnie.
Więc obstąpili go Żydzi i mu mówili: Aż do jakiego czasu odrzucasz nasze serca? Jeśli ty jesteś Chrystusem, powiedz nam to otwarcie.
Wtedy Żydzi obstąpili go i zapytali: Jak długo będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśli ty jesteś Chrystusem, powiedz nam otwarcie.
Odpowiedział im Jezus: Powiedziałem wam, a nie wierzycie; sprawy, które ja czynię w imieniu Ojca mego, te o mnie świadczą.
Jezus im odpowiedział: Powiedziałem wam, a nie wierzycie; dzieła, które ja robię w Imieniu mojego Ojca to one o mnie świadczą.
Jezus im odpowiedział: Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Dzieła, które wykonuję w imieniu mego Ojca, one świadczą o mnie.
Ale wy nie wierzycie; bo nie jesteście z owiec moich, jakom wam powiedział.
Ale wy nie wierzycie; bo, jak wam powiedziałem, nie jesteście z moich owiec.
Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec, jak wam powiedziałem.
Owce moje głosu mego słuchają, a ja je znam i idą za mną;
Moje owce słuchają mego głosu, ja je znam i za mną idą;
Moje owce słuchają mego głosu i ja je znam, a one idą za mną.
A ja żywot wieczny daję im i nie zginą na wieki, ani ich żaden wydrze z ręki mojej.
a ja im daję życie wieczne, zatem nie zginą na wieczność; także nikt ich nie wyrwie z mojej ręki.
A ja daję im życie wieczne i nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki.
Ojciec mój, który mi je dał, większy jest nad wszystkie, a żaden nie może ich wydrzeć z ręki Ojca mego.
Mój Ojciec, który mi je dał, jest większy od wszystkich i nikt nie może ich wyrwać z ręki mojego Ojca.
Mój Ojciec, który mi je dał, większy jest od wszystkich i nikt nie może wydrzeć ich z ręki mego Ojca.
Ja i Ojciec jedno jesteśmy.
Ja i Ojciec jesteśmy jedno.
Ja i Ojciec jedno jesteśmy.
Porwali tedy znowu kamienie Żydowie, aby go ukamionowali.
Zatem Żydzi znowu porwali kamienie, aby go ukamienować.
Wtedy Żydzi znowu porwali kamienie, aby go ukamienować.
Odpowiedział im Jezus: Wiele dobrych uczynków ukazałem wam od Ojca mego, dla któregoż z tych uczynków kamionujecie mię?
Jezus im odpowiedział: Przedstawiłem wam wiele szlachetnych uczynków od mego Ojca; z powodu którego z tych uczynków mnie kamienujecie?
Jezus powiedział do nich: Ukazałem wam wiele dobrych uczynków od mego Ojca. Za który z tych uczynków mnie kamienujecie?
Odpowiedzieli mu Żydowie, mówiąc: Dla dobrego uczynku nie kamionujemy cię, ale dla bluźnierstwa, to jest, że ty będąc człowiekiem, czynisz się sam Bogiem.
Odpowiedzieli mu Żydzi, mówiąc: Nie kamienujemy cię za dobry uczynek, ale za bluźnierstwo; że ty, będąc człowiekiem, samego siebie czynisz Bogiem.
Odpowiedzieli mu Żydzi: Nie kamienujemy cię za dobry uczynek, ale za bluźnierstwo, to znaczy, że ty, będąc człowiekiem, czynisz samego siebie Bogiem.
Odpowiedział im Jezus: Izali nie jest napisano w zakonie waszym: Jam rzekł: Bogowie jesteście?
Jezus im odpowiedział: Czy nie jest napisane w waszym Prawie: Ja powiedziałem: Jesteście bogami?
Jezus im odpowiedział: Czy nie jest napisane w waszym Prawie: Ja powiedziałem: Jesteście bogami?
Jeźliżeć one nazwał bogami, do których się stało słowo Boże, a nie może być Pismo skażone;
Jeśli tamtych, do których było słowo Boga, nazwał bogami, a Pismo nie może zostać unieważnione;
Jeśli nazwał bogami tych, do których doszło słowo Boże, a Pismo nie może być naruszone;
A mnie, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, wy mówicie: Bluźnisz, żem rzekł: Jestem Synem Bożym?
dlaczego temu, którego Ojciec uczynił świętym oraz posłał na świat, wy mówicie: Bluźnisz; ponieważ powiedziałem: Jestem Synem Boga?
To jakże do mnie, którego Ojciec uświęcił i posłał na świat, mówicie: Bluźnisz, bo powiedziałem: Jestem Synem Bożym?
Jeźliż nie czynię spraw Ojca mego, nie wierzcież mi.
Jeśli nie czynię dzieł mojego Ojca nie wierzcie mi;
Jeśli nie wykonuję dzieł mego Ojca, nie wierzcie mi.
A jeźliż czynię, chociażbyście mnie nie wierzyli, wierzcież uczynkom, abyście poznali i wierzyli, żeć Ojciec jest we mnie, a ja w nim.
zaś jeśli czynię i jeśli mi nie wierzycie wierzcie dziełom, byście poznali oraz mogli uwierzyć, że Ojciec jest we mnie, a ja w Nim.
A jeśli wykonuję, choćbyście mnie nie wierzyli, wierzcie uczynkom, abyście poznali i uwierzyli, że Ojciec jest we mnie, a ja w nim.
Tedy zasię szukali, jakoby go pojmać; ale uszedł z rąk ich.
Zatem znowu pragnęli go pojmać; ale uszedł z ich ręki.
Znowu więc usiłowali go schwytać, ale wymknął się im z rąk.
I odszedł zasię za Jordan na ono miejsce, gdzie przedtem Jan chrzcił, i tamże mieszkał.
I znowu odszedł na drugą stronę Jordanu, na miejsce gdzie był Jan, który przedtem chrzcił, i tam mieszkał.
I ponownie odszedł za Jordan, na miejsce, gdzie przedtem Jan chrzcił, i tam przebywał.
A wiele ich do niego przychodziło i mówili: Janci wprawdzie żadnego cudu nie uczynił; wszakże wszystko, cokolwiek Jan o tym powiedział, prawdziwe było.
Więc wielu przychodziło do niego i mówili: Wprawdzie Jan nie uczynił żadnego cudu, ale prawdziwe było wszystko, cokolwiek Jan o nim powiedział.
A wielu przychodziło do niego i mówiło: Jan wprawdzie nie uczynił żadnego cudu, ale wszystko, co Jan o nim powiedział, było prawdziwe.
I wiele ich tam uwierzyło weń.
I wielu tam uwierzyło względem niego.
I wielu tam uwierzyło w niego.