Biblia Gdańska 1881
Księga Jezusa syna Nuna 15
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
I był los pokolenia synów Judowych według domów ich przy granicach Edom, i przy puszczy Syn na południe od ostatecznej granicy południowej.
A ziemia przypadła losem i różnym rodom synów Judy, ta ku granicy Edomu oraz po południowej stronie ku stepowi Cyn, na ostatnim krańcu południa.
A była ich granica od południa, od końca morza słonego, i od skały, która jest ku południowi.
Ich granica południowa ciągnie się mianowicie od krańca morza Solnego i zwróconej ku południowi jego zatoki,
I wychodzi ku południowi, ku pagórkowi niedźwiadkowemu, a ciągnie się aż do Syn; a idąc od południa do Kades Barny bieży aż ku Efronowi, i ciągnie się aż do Adar, obtaczając Karkaa.
i dalej przechodzi na południe, od wzgórza Skorpionów, w kierunku Cyonu, ciągnąc się po południowej stronie od Kadesz Barnea w górę, ku Cheeronowi; potem ciągnie się w górę ku Adarowi i zwraca się do Karki.
Stamtąd idąc do Asemona idzie ku rzece Egipskiej, a idzie koniec tych granic na zachód; tać będzie granica na południu.
Następnie ciągnie się ku Acmonowi, przechodzi do micraimskiego strumienia i ta granica kończy się nad morzem. Taka będzie wasza południowa granica.
Granica zasię od wschodu słońca jest morze słone aż do końca Jordanu, a granica z strony północnej jest od skały morskiej, od końca Jordanu.
Zaś wschodnią granicę tworzy morze Solne, aż do ujścia Jardenu. Po północnej stronie granica biegnie od zatoki morza, od ujścia Jardenu.
A ciągnie się ta granica do Betaglu, i bieży od północy aż do Betaraba; a stamtąd idzie ta granica aż do kamienia Boen, syna Rubenowego.
Potem ciągnie się ta granica ku Bet–Chogli i przechodzi po północnej stronie Beth–Araby, w górę, ku kamieniowi Bohana, syna Reubena.
Idzie także ta granica do Dabir od doliny Achor, a ku północy się udawa do Galgal, które jest przeciw górze, gdzie wstępują do Adommim, która jest na południe od rzeki, a idzie ta granica do wód Ensemes, a kończy się u studnicy Rogiel.
Następnie ta granica ciągnie się w górę, ku Debirowi, w kierunku od doliny Achor, i zwraca się ku północy do Gilgal, które jest po przeciwległej stronie wyżyny Adummim, położonej na południu strumienia. Następnie ta granica ciągnie się ku wodzie En–Szemesz i dalej, aż do źródła En–Rogel.
Bieży też ta granica przez dolinę syna Hennomowego po bok Jebuzejczyka od południa, co jest Jeruzalem. Stamtąd bieży ta granica na wierzch góry, która jest przeciwko dolinie Hennom na zachód, a która jest na końcu doliny Refaimitów na północy.
Jeszcze dalej, ta granica ciągnie się w górę, do doliny Ben Hinnom, na południu od grzbietu gór Jebusytów, czyli do Jeruszalaim. Potem ciągnie się ta granica na szczyt góry położonej po zachodniej stronie doliny Hinnom, a zarazem na północnym krańcu równiny Refaim.
Obtacza też ta granica od wierzchu góry aż do źródła wody Neftoa, i bieży aż do miast góry Hefron; potem się ciągnie ta granica ku Baala, które jest Karyjatyjarym.
Zaś granica skręca od szczytu góry ku źródłu wód Neftoach, i dalej ciągnie się do miast góry Efron. Następnie granica skręca ku Baala, czyli Kirjath Jearym.
Potem kołem bieży ta granica od Baala na zachód do góry Seir, a stamtąd przechodzi po bok góry Jarym od północy, która jest Cheslon, i spuszcza się do Betsemes, i przychodzi do Tamna.
I granica zwraca się ku zachodowi od Baala do góry Seir oraz przechodzi na północną stronę grzbietu gór, z Har Jearym do Kesalonu, schodząc do Beth Szemesz, i przechodząc do Tymna.
I wychodzi ta granica po bok Akaronu na północy, a idzie kołem ta granica, aż do Sechronu, i bieży przez górę Baala; stamtąd wychodzi do Jabneel, i kończą się te granica u morza.
Potem granica ciągnie się ku północy, do grzbietu gór Ekronu i skręca do Szykron. Przechodzi do góry Baala i dalej ciągnie się aż do Jabnel; tak granica kończy się nad morzem.
A granica zachodnia jest przy morzu wielkiem, i przy granicach jego; tać jest granica synów Juda w okrąg podług domów ich.
Zaś granicę zachodnią tworzy ostatecznie morze Wielkie. Oto wokoło granica synów Judy, według ich rodów.
Ale Kalebowi synowi Jefunowemu, dał Jozue dział między syny Juda, jak Pan powiedział Jozuemu, miasto Arba, ojca olbrzymów, to jest Hebron.
Zaś Kalebowi, synowi Jefunny, wyznaczono udział pomiędzy synami Judy, stosownie do zlecenia danego przez WIEKUISTEGO Jezusowi, synowi Nuna: Miasto Arby, ojca Enaka – czyli Hebron.
I wypędził stamtąd Kaleb trzech synów Enakowych: Sesaja, i Ahymana, i Talmaja, syny Enakowe.
Więc Kaleb wypędził stamtąd trzech synów Enaka: Szeszaja, Achimana i Talmaja – potomków Enaka.
A wyszedł stamtąd do mieszkających w Dabir, które zwano przedtem Karyjatsefer.
Nadto stamtąd wyruszył przeciw mieszkańcom Debiru; zaś przedtem Debir nazywał się Kirjat Sefer.
I rzekł Kaleb: Kto by dobył Karyjatsefer, a wziął je, tedy mu dam Achsę, córkę swoję, za żonę.
I Kaleb powiedział: Kto pokona Kirjat Sefer i je zdobędzie, temu oddam za żonę moją córkę Achsę.
I dobył go Otonijel, syn Keneza, brata Kalebowego; i dał mu Achsę, córkę swoję, za żonę.
A zdobył je Othniel, syn Kenaza, brat Kaleba; więc oddał mu za żonę swoją córkę Aschę.
I stało się, gdy ona przyszła do niego, namawiała go, aby prosił ojca jej o pole; przetoż zsiadła z osła, i rzekł do niej Kaleb: Cóż ci?
I stało się, gdy się do niego sprowadzała, że nakłoniła go, aby uprosił od jej ojca jakieś pole; potem ześlizgnęła się z osła, a kiedy Kaleb ją zapytał: Co ci jest?
A ona odpowiedziała: Daj mi błogosławieństwo; gdyżeś mi dał ziemię suchą, przydaj mi też źródła wód. I dał jej źródła wyższe, i źródła dolne.
Odpowiedziała: Daruj mi pożegnalny upominek, gdyż wydałeś mnie do zeschłej ziemi; daj mi więc źródła wód. Tak Kaleb oddał jej źródła na wyżynie i źródła na nizinie.
Toć jest dziedzictwo pokolenia synów Judowych według domów ich.
Oto dziedzictwo synów pokolenia Judy, według różnych ich rodów.
I były miasta w granicach pokolenia synów Judowych podle granicy Edom ku południowi: Kabseel, i Eder, i Jagur.
Zaś na południowym krańcu pokolenia synów Judy, ku granicy Edomu, w krainie południowej, były następujące miasta: Kabceel, Eder, Jagur,
I Cyna, i Dymona, i Adada;
Kina, Dymona i Adada
I Kades, i Hasor, i Jetnan;
Kadesz, Hacor i Ithnan,
I Zyf, i Telem, i Balot;
Zyf, Telem i Bealoth,
I Hasor Hadata, i Karyjot Chesron, toć jest Hasor;
Hacor, Hadata i Keryjot Hecron, czyli Hacor;
Amam, i Sama, i Molada;
Amam, Szema i Molada,
I Asorgadda, i Hessemon, i Betfalet;
Hacar Gadda, Heszmon i Beth Peleth,
I Hasersual, i Beersaba, i Bazotyja;
Hacar Szual, Beer Szeba i Bizjothia,
Baala, i Ijim, i Esem;
Baala, Ijim i Ecem,
I Eltolad, i Kesyl, i Horma;
Eltholad, Kesil i Horma,
I Syceleg, i Medemena, i Sensenna;
Cyklag, Madmanna i Sansanna,
I Lebaot, i Selim, Ain, i Remmon; wszystkich miast dwadzieścia i dziewięć, i wsi ich.
Lebaoth, Szylchim i En Rimmontych – tych wszystkich miast było dwadzieścia dziewięć, wraz z przyległymi siołami.
W równinach zaś Estaol, i Sarea, i Asena;
Zaś na nizinie: Esztaol, Coreah, Aszna,
I Zanoe, i Engannim, Tepnach, i Enaim;
Zanoach i En–Gannim, Tappuach i Enam,
Jerymot, i Adullam, Socho, i Aseka;
Jarmuth i Adullam, Socho i Azeka,
I Saraim, i Adytaim, i Gedera, i Gederotaim, miast czternaście, i wsi ich.
Szaaraim, Adithaim, Gedera i Gederothaim – czternaście miast, wraz z przyległymi siołami.
Sanany, i Hadasa, i Mygdalgad;
Dalej: Cenan, Hadassa i Migdal Gad,
I Delean, i Mesfa, i Jektel;
Delean, Micpe i Joktheel,
Lachys, i Bassekat, i Eglon;
Lachisz, Bockat i Eglon,
I Chabbon, i Lachmas, i Chytlis;
Kabbon, Lachmas i Kitlisz,
I Kiederot, Bet Dagon, i Naama, i Maceda, miast szesnaście, i wsi ich.
Gederoth, Beth Dagon, Naama i Makeda – tych miast było szesnaście, wraz z przyległymi siołami.
Labana, i Eter, i Asan;
Nadto: Libna, Ether i Aszan,
I Iftach, i Esna, i Nesyb;
Iftach, Aszna i Necyb,
I Ceila, i Achzyb, i Maresa, miast dziewięć, i wsi ich;
Keila, Achzyb i Maresza – dziewięć miast, wraz z przyległymi siołami.
Akkaron, i miasteczka jego, i wioski jego;
Dalej wszystko, co było na południu od Ekronu – aż do morza,
Od Akkaronu aż do morza wszystko, co leży po bok Asotu, i ze wsiami ich;
położone po stronie Aszdotu oraz przyległych siół;
Azot, miasteczka jego, i wsi jego; Gaza, miasteczka jego, i wsi jego, aż do potoku Egipskiego, i morze wielkie za granicą jego.
Aszdot wraz z osadami i przyległymi siołami, Gaza wraz z osadami i przyległymi siołami – aż do strumienia Micraimu. Zaś zachodnią granicę ostatecznie tworzyło morze.
A na górze leżą Sam, i Jeter, i Soko;
A w górach: Szamir, Jattyr i Socho,
I Danna, i Karyjatsenna, które jest Dabir;
Danna, Kirjat Sanna, czyli Debir;
I Anab, i Istemo, i Anim;
Anab, Esztemo, Anim,
I Gosen, i Holon, i Gilo, miast jedenaście, i wsi ich;
Goszen, Cholon i Gilo – jedenaście miast wraz z przyległymi siołami.
Arab, i Duma, i Esaan;
Nadto: Arab, Duma i Eszean,
I Janum, i Bet Tafua, i Afeka;
Janum, Beth Tapuach i Afeka,
I Chumta, i Karyjat Arbe, toć jest Hebron, i Syjor, miast dziewięć, i wsi ich.
Chumta, Kirjath Arba, czyli Hebron i Cyor – tych miast było dziewięć, wraz z przyległymi siołami.
Maon, Karmel, i Zyf, i Juta.
Dalej: Maon, Karmel, Zyf i Juta,
I Jezrael, i Jukiedam, i Zanoe;
Jezreel, Jokdeam i Zanoach,
Kain, Gabaa, i Tamna, miast dziesięć, i wsi ich.
Kain, Gibea i Thymana – dziesięć miast, wraz z przyległymi siołami.
Halhul, Betsur i Giedor;
Nadto: Chaluchul, Beth–Cur i Gedor,
I Maret, i Bet Anot, i Eltekon, miast sześć, i wsi ich.
Maarath, Beth Anoth i Elthekon – sześć miast, wraz z przyległymi siołami.
Karyjat Baal, które jest Karyjatyjarym, i Rabba, miasta dwa, i wsi ich.
Oprócz tego: Kirjath Baal, czyli Kirjath Jearym i Rabba – dwa miasta, wraz z przyległymi siołami.
A na puszczy: Bet Araba, Meddyn, i Sechacha;
A na stepie: Beth Araba, Middin i Sechacha,
I Nebsan, i miasto Soli, i Engaddy, miast sześć, i wsi ich.
Nibszan, miasto Solne i Engedi – sześć miast, wraz z przyległymi siołami.
Ale Jebuzejczyka, obywatela Jeruzalemskiego, nie mogli synowie Judowi wypędzić; przetoż mieszkał Jebuzejczyk z syny Juda w Jeruzalemie aż do dnia tego.
Zaś co się tyczy Jebusytów, mieszkańców Jeruszalaim, to synowie Judy nie zdołali ich wypędzić. Tak Jebusyci zamieszkali w Jeruszalaim z Judejczykami aż po dzisiejszy dzień.