Biblia Gdańska 1881
Księga Koheleta 10
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Jako muchy zdechłe zasmradzają i psują olejek aptekarski: tak człowieka z mądrości i z sławy zacnago trochę głupstwa oszpeca.
Jadowite muchy czynią cuchnącym i kwaśnym olejek tego, co przyrządza pachnidła; tak też więcej niż mądrość i sława waży odrobina głupoty.
Serce mądrego jest po prawej stronie jego; ale serce głupiego po lewej stronie jego.
Serce mądrego jest po jego prawej stronie, a serce głupiego po jego lewej stronie.
I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
Jeźliby duch panującego powstał przeciwko tobie, nie opuszczaj miejsca twego; albowiem pokora wstręt czyni grzechom wielkim.
Jeśli by powstał gniew władcy przeciwko tobie nie opuszczaj twojego stanowiska; gdyż uległość przytłumia wielkie winy.
Jest złe, którem widział pod słońcem, to jest, błąd, który pochodzi od zwierzchności:
Jest zło, które widziałem pod słońcem, jako błąd, który wyszedł od władcy.
Że głupi wywyższani bywają w godności wielkiej, a bogaci w mądrość nisko siadają;
Gdy bogaci w mądrość zasiadają nisko zaś głupota bywa umieszczana na wielkich wyżynach.
Widziałem sługi na koniach, a książąt chodzących piechotą jako sługi.
Widziałem niewolników na rumakach, a przywódców chodzących pieszo, jako słudzy na ziemi.
kto kopie dół, sam weń wpada; a kto rozrzuca płot, wąż go ukąsi.
Kto kopie dół może do niego wpaść; a kto burzy mur tego może ukąsić żmija.
Kto przenosi kamienie, urazi się niemi; a kto łupie drwa, niebezpieczen jest od nich.
Kto wyłamuje kamienie może się nimi urazić; a kto rozłupuje drwa może się nimi skaleczyć.
Jeźliże się stępi żelazo, a nie naostrzyłby ostrza jego, tedy mocy przyłożyć musi; ale to daleko lepiej mądrość sprawić może.
Jeśli żelazo się stępiło, a ktoś nie naostrzył jego ostrza wtedy musi natężyć siły; ale pożytek z naprawy pochodzi od mądrości.
Jeźli ukąsi wąż przed zaklęciem, nic nie pomogą słowa zaklinacza.
Jeżeli żmija gryzie, ponieważ nie była zaklętą, wtedy nie ma pożytku ten, co zaklina.
Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeństwo.
Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.
Bo głupi wiele mówi, choć nie wie ten człowiek, co ma być. Albowiem któż mu oznajmi, co po nim nastanie?
Głupi mnoży tylko słowa, bo przecież człowiek nie wie, co będzie i co się po nim stanie. Kto mu to powie?
Głupi pracują aż do ustania, a przecie nie mogą dojść do miasta.
Trud głupców ich nuży, i żaden nie zna nawet drogi, która prowadzi do miasta.
Biada tobie, ziemio! której król jest dziecięciem, i której książęta rano biesiadują.
Biada ci, ziemio, której królem jest chłopiec i której książęta od rana ucztują.
Błogosławionaś ty, ziemio! której król jest synem zacnych, a której książęta czasu słusznego jadają dla posilenia, a nie dla opilstwa.
Szczęśliwa jesteś ziemio, której król jest ze szlachetnego rodu, i której książęta jadają we właściwym czasie; jadają by się posilić, a nie dla opilstwa.
Dla lenistwa się dach pochyla, a dla osłabiałych rąk przecieka dom.
Przez gnuśność dach się zapada, zaś przez opieszałość kapie w domu.
Dla uweselenia gotują uczty, i wino rozwesela żywot; ale pieniądze do wszystkiego dopomagają.
Dla zabawy wyprawiają uczty, wino rozwesela życie, a pieniądz pozwala na wszystko.
Ani w myśli twojej królowi nie złorzecz, ani w skrytym pokoju twoim nie przeklinaj bogatego; albowiem i ptak niebieski doniósłby ten głos; a to, co ma skrzydła, objawiłoby powieść twoję.
Nie złorzecz królowi nawet w swojej myśli i nie złorzecz możnemu w twych sypialniach; bowiem ptactwo może roznieść tą wieść pod niebem i rozgłosić to oskrzydlone słowo.