Biblia Gdańska 1881
Przypowieści Salomona 1
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Przypowieści Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego,
Przypowieści Salomona, syna Dawida, króla israelskiego.
Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
By poznawano mądrość i pouczanie, by pojmowano rozumne słowa.
Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;
Aby przyswajano sobie przestrogę, która wpaja do rozumu sprawiedliwość, Prawo i sąd;
Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.
by prostym nadać roztropności, a młodzieńcowi poznanie oraz rozwagę.
Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.
Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.
By zrozumiano przypowieść i przenośnię, orzeczenia mędrców oraz ich głębokie mowy.
Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
Bojaźń Boża jest początkiem oraz pierwiastkiem wiedzy, lecz głupcy pogardzają Mądrością i napomnieniem.
Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
Posłuchaj, Mój synu, napomnienia twojego ojca i nie zaniechaj nauki twojej matki.
Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łańcuchem kosztownym szyi twojej.
Bo one są uroczym wieńcem dla twej głowy oraz zdobnym łańcuchem na twej szyi.
Synu mój! jeżliby cię namawiali grzesznicy, nie przyzwalaj.
Mój synu, jeśli będą cię kusić grzesznicy – nie daj się uwieść.
Jeźlićby rzekli: Pójdź z nami, czyhajmy na krew, zasadźmy się na niewinnego bez przyczyny;
Jeśli powiedzą: Pójdź z nami! Czyhamy na krew, bez przyczyny czatujemy na niewinnego.
Pożremyż ich żywo, jako grób, a całkiem, jako zstępujących w dół;
Pochłoniemy ich żywcem jak Kraina Umarłych; ostatecznie, jak gdyby zstępujących do grobu.
Wszelkiej majętności kosztownej nabędziemy, napełnimy domy nasze korzyścią;
Zdobędziemy wszelkie cenne mienie, nasze domy napełnimy łupem.
Rzuć między nas los twój; mieszek jeden wszyscy mieć będziemy.
Wtedy będziesz miał między nami równy dział, jedna kasa będzie dla wszystkich.
Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.
Mój synu! Nie udawaj się z nimi w drogę, powstrzymuj swoją nogę od ich ścieżki!
Albowiem nogi ich ku złemu bieżą, i spieszą się na wylanie krwi.
Gdyż ich nogi zdążają ku złemu oraz się śpieszą, by rozlać krew.
Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego:
Bo daremnie są zastawiane sidła przed oczami wszystkiego, co skrzydlate;
Tak i ci na krew swoję czyhają, a zasadzają się na duszę swoję.
tak i ci czyhają na swoją własną krew, czatują na swoje własne życie.
Takieć są ścieszki każdego czyhającego na zysk, który duszę pana swego odbiera.
Taki jest los wszystkich, którzy są żądni nieprawego zysku On zabiera ich własne życie.
Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje.
Mądrość głośno woła na ulicy, na rynkach podnosi swój głos.
W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:
Po zgiełkliwych rogach nawołuje, mówi przy wrotach bram, wszędzie w mieście wygłasza swoje mowy.
Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?
Bezmyślni! Jak długo będziecie miłowali bezmyślność? Szydercy! Jak długo będziecie mieli upodobanie w szyderstwie; a nierozsądni będą nienawidzić poznania?
Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.
Nawróćcie się na Moje napomnienie. Oto rozleję przed wami Mego Ducha i zapoznam was z Moimi słowami.
Ponieważem wołała, a nie chcieliście; wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby uważał;
Ponieważ wołałem, a wyście się wzbraniali; wyciągałem Moją rękę, a nikt nie zważał.
Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;
Odrzucaliście wszelką Moją radę oraz nie zważaliście na Mą przestrogę.
Przetoż ja w zginieniu waszem śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie, czego się strachacie.
Dlatego i Ja się pośmieję, gdy nadejdzie wasze nieszczęście; będę urągał, kiedy przypadnie na was trwoga.
Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie;
Kiedy przyjdzie na was jak burza, gdy jak wicher nadciągnie wasze nieszczęście, kiedy przyjdzie na was nędza i utrapienie.
Tedy mię wzywać będą, a nie nie wysłucham; szukać mię będą z poranku, a nie znajdą mię.
Wtedy będą Mnie wzywać, ale nie odpowiem; będą Mnie szukać, ale nie znajdą.
Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Pańskiej nie obrali sobie,
Dlatego, że w nienawiści mieli poznanie i nie upodobali sobie bojaźni WIEKUISTEGO.
Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:
Nie chcieli wiedzieć o Mojej radzie i gardzili każdym Mym napomnieniem.
Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą.
Więc przyjdzie im spożywać z owoców swojego postępowania i nasycić się swoimi własnymi knowaniami.
Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.
Bowiem bezmyślnych zabija ich własny upór, a spokój gubi głupców.
Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.
Ale kto Mnie słucha – zamieszka bezpiecznie i będzie wolny od trwogi przed złem.