Biblia Gdańska 1881
Treny 3
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.
Ja jestem tym mężem, co widział nędzę pod biczem Jego zagniewania.
Ja jestem tym człowiekiem, który widział utrapienie pod rózgą jego gniewu.
Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;
On mnie prowadził i zaprowadził w mrok, bez światła.
Prowadził mnie i zawiódł do ciemności, a nie do światła.
Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.
To przeciw mnie się odwrócił i ustawicznie zwraca Swoją rękę.
Oburzył się na mnie, zwraca swoją rękę przeciwko mnie przez cały dzień.
Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.
Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.
Sprawił, że zestarzały się moje ciało i moja skóra, połamał moje kości.
Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;
Obudował mnie i ogarnął jadem oraz strapieniem.
Obudował mnie i otoczył żółcią i trudem;
W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.
Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.
Posadził mnie w ciemnych miejscach jak dawno umarłych.
Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;
Zagrodził mnie bez wyjścia i obciążył moje kajdany.
Ogrodził mnie, abym nie mógł wyjść, obciążył moje kajdany.
A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.
Chociaż krzyczę i wołam On tamuje moją modlitwę.
A choć wołam i krzyczę, zatyka uszy na moją modlitwę.
Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.
Moje drogi zagrodził ciosem, a me ścieżki wywrócił.
Zagrodził moją drogę kamieniem ciosanym, poplątał moje ścieżki.
Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.
Stał się dla mnie czatującym niedźwiedziem, lwem przyczajonym w ukryciu.
Stał się dla mnie jak niedźwiedź czyhający na mnie, jak lew w ukryciu.
Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.
Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.
Zmylił moje drogi, rozszarpał mnie i uczynił mnie spustoszonym.
Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.
Napiął Swój łuk, a mnie postawił jako cel dla strzały.
Napiął swój łuk i uczynił ze mnie cel dla swej strzały.
Przestrzelił nerki moje strzałami z sajdaka swego.
Wbił w moje nerki dzieci Swojego kołczanu.
Przebił moje nerki strzałami swego kołczana.
Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.
Stałem się pośmiewiskiem dla wszystkich ludów, ustawicznym przedmiotem ich pieśni.
Stałem się pośmiewiskiem dla całego mojego ludu, tematem jego pieśni przez cały dzień.
Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.
Nasycił mnie goryczami oraz napełnił piołunem.
Napełnił mnie goryczą, upoił mnie piołunem.
Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.
Krzemieniem wykruszył moje zęby oraz podeptał mnie w prochu.
Ponadto wykruszył żwirem moje zęby i pogrążył mnie w popiele.
Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.
Oddaliłeś od pokoju mą duszę, więc zapomniałem o szczęściu.
Oddaliłeś moją duszę od pokoju. Zapomniałem, co to pomyślność.
I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.
Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.
I powiedziałem: Zginęła moja siła i moja nadzieja, jaką pokładałem w PANU.
Wszakże wspominając na utrapienie moje, i na płacz mój, na piołun, i na żółć.
Wspomnij na moją nędzę i tułactwo, na piołun oraz truciznę.
Wspominam swoje utrapienie i swój płacz, piołun i żółć.
Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.
Pamięta, o, pamięta; lecz we mnie jest pognębiona moja dusza.
Moja dusza nieustannie to wspomina i uniża się we mnie.
Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.
To wezmę do mojego serca oraz z tego powodu będę ufał:
Biorę to sobie do serca, dlatego mam nadzieję.
Wielkie jest miłosierdzie Pańskie, żeśmy do szczętu nie zginęli; nie ustawają zaiste litości jego.
To są łaski WIEKUISTEGO, że jeszcze nie zginęliśmy, bowiem nie wyczerpało się Jego miłosierdzie.
To wielkie miłosierdzie PANA, że nie zginęliśmy, gdyż nie ustaje jego litość.
Ale się na każdy poranek odnawiają; wielka jest prawda twoja.
One się odświeżają każdego poranku, gdyż wielką jest Twoja niezawodność.
Każdego poranka się odnawia, wielka jest twoja wierność.
Pan jest działem moim, mówi dusza moja, dlatego mam w nim nadzieję.
Moim udziałem jest WIEKUISTY mówi moja dusza, dlatego Mu ufam.
PAN jest moim działem mówi moja dusza dlatego mam w nim nadzieję.
Dobry jest Pan tym, którzy nań oczekują, duszy takowej, która go szuka.
Dobrotliwym jest WIEKUISTY dla tych, co na Nim polegają; dla duszy, która Go szuka.
Dobry jest PAN dla tych, którzy go oczekują, dla duszy, która go szuka.
Dobrze jest, cierpliwie oczekiwać na zbawienie Pańskie.
I dobrze jest czekać w milczeniu na pomoc WIEKUISTEGO.
Dobrze jest cierpliwie oczekiwać na zbawienie PANA.
Dobrze jest mężowi nosić jarzmo od dzieciństwa swego;
Dobrze też człowiekowi w jego młodości dźwigać jarzmo.
Dobrze jest człowiekowi nosić jarzmo od swej młodości.
Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono;
Niechaj siedzi samotnie i milczy, kiedy go jarzmem obarczył.
Siedzi samotnie w milczeniu, gdyż na niego je włożono.
Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;
Niech położy na prochu swoje usta może jest jeszcze nadzieja.
Kładzie swe usta w prochu, może jest jeszcze nadzieja.
Nadstawia bijącemu policzka, a nasycony bywa obelżeniem.
Niech nadstawi policzki Temu, co go uderza i niech się nasyca hańbą.
Nadstawia bijącemu policzek, jest nasycony zniewagą.
Bo Pan na wieki nie odrzuca;
Gdyż Pan nie odtrąca na wieki.
Pan bowiem nie odrzuca na wieki;
Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.
A jeżeli zasmucił znowu się zmiłuje, według pełni Swej łaski.
A jeśli zasmuca, znów się lituje według obfitości swego miłosierdzia;
Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.
Bo nie ze Swojego serca trapi oraz zasmuca synów ludzkich.
Gdyż nie trapi chętnie ani nie zasmuca synów ludzkich.
Aby kto starł nogami swemi wszystkich więźniów w ziemi;
Kiedy się pod stopami gnębi wszystkich więźniów ziemi,
Miażdżenie pod nogami wszystkich więźniów ziemi;
Aby kto niesprawiedliwie sądził męża przed obliczem Najwyższego;
gdy się uchyla prawo człowieka przed obliczem Najwyższego,
Naginanie prawa człowieka przed obliczem Najwyższego;
Aby kto wywrócił człowieka w sprawie jego, Pan się w tem nie kocha.
gdy się wykrzywia czyjkolwiek spór czy WIEKUISTY tego nie widzi?
Krzywdzenie człowieka w jego sprawie Pan nie ma w tym upodobania.
Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?
Czy ktoś coś wypowiedział a się spełniło, jeśli Pan tego nie rozkazał?
Któż może powiedzieć, że coś się stanie, gdy Pan tego nie rozkazał?
Izali z ust Najwyższego nie pochodzi złe i dobre?
Czyż nie z ust Najwyższego wychodzi zarówno bolesne, jak i szlachetne?
Czyż z ust Najwyższego nie pochodzi zło i dobro?
Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.
Czemu człowiek utyskuje póki żyje mąż, co cierpi za swoje grzechy?
Czemu więc żali się człowiek żyjący, człowiek z powodu kary za swoje grzechy?
Dowiadujmy się raczej, a badajmy się dróg naszych, nawróćmy się do Pana;
Rozważmy nasze drogi i je zbadajmy, nawrócimy się do WIEKUISTEGO.
Doświadczajmy i badajmy nasze drogi, nawróćmy się do PANA.
Podnieśmy serca i ręce nasze w niebo do Boga.
Podnieśmy serce do Boga w Niebie, nie tylko nasze ręce.
Wznieśmy swoje serca i ręce do Boga w niebiosach.
Myśmy wstąpili i staliśmy się odpornymi; przetoż ty nie odpuszczasz.
Myśmy wykroczyli i byli przekorni, a Ty nie wybaczyłeś.
Zgrzeszyliśmy i zbuntowaliśmy się, a ty nie przebaczyłeś.
Okryłeś się zapalczywością, i gonisz nas, mordujesz, a nie szanujesz.
Okryłeś się gniewem oraz nas ścigałeś; zabijałeś nas bez litości.
Okryłeś się gniewem i prześladowałeś nas, zabiłeś bez litości.
Okryłeś się obłokiem, aby cię nie dochodziła modlitwa.
Przesłoniłeś się chmurą tak, że nie przeniknęła modlitwa.
Okryłeś się obłokiem, aby nie dotarła do ciebie modlitwa.
Za śmieci i za pomiotło położyłeś nas w pośrodku tych narodów.
Pośród ludów uczyniłeś nas podmiotem oraz przedmiotem wstrętu.
Uczyniłeś nas śmieciem i pogardą pośród tych narodów.
Otworzyli na nas usta swoje wszyscy nieprzyjaciele nasi.
Otwierali na nas usta wszyscy nasi wrogowie.
Otworzyli na nas swoje usta wszyscy nasi wrogowie.
Strach i dół przyszedł na nas, spustoszenie i skruszenie.
Naszym działem były trwoga i dół, spustoszenie oraz zniszczenie.
Spadły na nas strach i pułapka, spustoszenie i zniszczenie.
Strumienie wód płyną z oczów moich, dla skruszenia córki ludu mojego.
Potoki wód wylewa moje oko nad spustoszeniem córy mojego ludu.
Strumienie wód płyną z moich oczu z powodu zniszczenia córki mojego ludu.
Oczy moje płyną bez przestanku, przeto, że niemasz żadnej ulgi,
Moje oko wycieka i nie ustaje, bo nie znajduje wytchnienia,
Z moich oczu bez przerwy spływają łzy, bo nie ma żadnej ulgi;
Ażby wejrzał i obaczył Pan z nieba.
dopóki WIEKUISTY nie spojrzy z Nieba i się nie przyjrzy.
Póki nie spojrzy i nie zobaczy PAN z nieba.
Oczy moje trapią duszę moję dla wszystkich córek miasta mojego.
Łza mojego oka dręczy mą duszę z powodu wszystkich cór mojego ludu.
Moje oczy trapią moją duszę z powodu wszystkich córek mojego miasta.
Łowili mię ustawicznie jako ptaka nieprzyjaciele moi bez przyczyny.
Ścigali, moi wrogowie ścigali mnie bez przyczyny jak ptaka.
Moi wrogowie polowali na mnie nieustannie jak na ptaka, bez powodu.
Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.
W dole zadławili me życie i zatoczyli na mnie kamień.
Wyniszczyli moje życie w lochu i przywalili mnie kamieniem.
Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!
Wody wezbrały nad mą głową, zatem sądziłem, żem zginął.
Wezbrały wody nad moją głową i powiedziałem: Już po mnie!
Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.
Z najgłębszego dołu wzywałem Twojego Imienia WIEKUISTY.
Wzywałem twego imienia, PANIE, z głębokiego lochu.
Głos mój wysłuchiwałeś; nie zatulajże ucha twego przed wzdychaniem mojem, i przed wołaniem mojem.
Usłyszałeś mój głos, więc nie zatulaj Twojego ucha przed westchnieniem i moim krzykiem.
Usłyszałeś mój głos, nie zakrywaj swego ucha przed moim wzdychaniem i przed moim wołaniem.
Przybliżając się do mnie w dzień, któregom cię wzywał, mawiałeś: Nie bój się.
W dniu w którym Cię wołałem byłeś bliskim, powiedziałeś: Nie obawiaj się.
Zbliżyłeś się do mnie w dniu, kiedy cię wzywałem, i powiedziałeś: Nie bój się.
Zastawiałeś się, Panie! o sprawę duszy mojej, a wybawiałeś żywot mój.
Prowadziłeś, Panie, sprawę mej duszy i wybawiłeś moje życie.
Broniłeś, Panie, sprawy mojej duszy, wybawiłeś moje życie.
Widzisz, o Panie! bezprawie, które mi się dzieje, osądźże sprawę moję.
Spojrzałeś, WIEKUISTY, na moją krzywdę uczyń mi oczyszczenie z zarzutów.
PANIE, widzisz moją krzywdę, osądź moją sprawę.
Widzisz wszystkę pomstę ich, i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.
Widziałeś całą ich zawziętość i wszystkie ich zamysły przeciw mnie.
Widzisz całą ich zemstę i wszystkie ich zamysły przeciwko mnie.
Słyszysz urąganie ich, o Panie! i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.
Słyszałeś ich obelgi, WIEKUISTY i wszystkie ich plany przeciw mnie.
Słyszysz ich urąganie, PANIE, i wszystkie ich zamysły przeciwko mnie;
Słyszysz wargi powstawających przeciwko mnie, i przemyśliwanie ich przeciwko mnie przez cały dzień.
Słyszałeś mowy mych przeciwników i ustawiczne ich knowania przeciw mnie;
Słyszysz słowa z warg tych, którzy powstają przeciwko mnie, i ich zamiary, jakie obmyślają przeciwko mnie przez cały dzień.
Obacz siadanie ich, i wstawanie ich; jam zawżdy jest pieśnią ich.
gdy siadają i kiedy wstają; patrz, ja jestem przedmiotem ich pieśni.
Zobacz gdy siedzą i gdy wstają, jestem treścią ich pieśni.
Oddajże im nagrodę, Panie! według sprawy rąk ich;
Oddasz ich zapłatę, WIEKUISTY, według działania ich rąk.
Oddaj im zapłatę, PANIE, według dzieła ich rąk.
Dajże im zatwardziałe serce, i przeklęstwo swe na nich;
Dasz im zamroczenie serca na nich Twoje przekleństwo.
Daj im zatwardziałe serce i ześlij na nich twoje przekleństwo;
Goń ich w zapalczywości, a zgładź ich, aby nie byli pod niebem twojem, o Panie!
Będziesz ich ścigał w gniewie oraz wytępisz ich spod nieba, o WIEKUISTY!
Ścigaj ich w gniewie i zgładź ich spod niebios, PANIE!