Biblia Gdańska 1881

Treny 3

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.

nbg

Ja jestem tym mężem, co widział nędzę pod biczem Jego zagniewania.

2
bg

Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;

nbg

On mnie prowadził i zaprowadził w mrok, bez światła.

3
bg

Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.

nbg

To przeciw mnie się odwrócił i ustawicznie zwraca Swoją rękę.

4
bg

Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

nbg

Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

5
bg

Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;

nbg

Obudował mnie i ogarnął jadem oraz strapieniem.

6
bg

W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

nbg

Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.

7
bg

Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

nbg

Zagrodził mnie bez wyjścia i obciążył moje kajdany.

8
bg

A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.

nbg

Chociaż krzyczę i wołam On tamuje moją modlitwę.

9
bg

Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.

nbg

Moje drogi zagrodził ciosem, a me ścieżki wywrócił.

10
bg

Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.

nbg

Stał się dla mnie czatującym niedźwiedziem, lwem przyczajonym w ukryciu.

11
bg

Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

nbg

Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

12
bg

Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.

nbg

Napiął Swój łuk, a mnie postawił jako cel dla strzały.

13
bg

Przestrzelił nerki moje strzałami z sajdaka swego.

nbg

Wbił w moje nerki dzieci Swojego kołczanu.

14
bg

Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.

nbg

Stałem się pośmiewiskiem dla wszystkich ludów, ustawicznym przedmiotem ich pieśni.

15
bg

Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.

nbg

Nasycił mnie goryczami oraz napełnił piołunem.

16
bg

Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.

nbg

Krzemieniem wykruszył moje zęby oraz podeptał mnie w prochu.

17
bg

Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

nbg

Oddaliłeś od pokoju mą duszę, więc zapomniałem o szczęściu.

18
bg

I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.

nbg

Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.

19
bg

Wszakże wspominając na utrapienie moje, i na płacz mój, na piołun, i na żółć.

nbg

Wspomnij na moją nędzę i tułactwo, na piołun oraz truciznę.

20
bg

Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.

nbg

Pamięta, o, pamięta; lecz we mnie jest pognębiona moja dusza.

21
bg

Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.

nbg

To wezmę do mojego serca oraz z tego powodu będę ufał:

22
bg

Wielkie jest miłosierdzie Pańskie, żeśmy do szczętu nie zginęli; nie ustawają zaiste litości jego.

nbg

To są łaski WIEKUISTEGO, że jeszcze nie zginęliśmy, bowiem nie wyczerpało się Jego miłosierdzie.

23
bg

Ale się na każdy poranek odnawiają; wielka jest prawda twoja.

nbg

One się odświeżają każdego poranku, gdyż wielką jest Twoja niezawodność.

24
bg

Pan jest działem moim, mówi dusza moja, dlatego mam w nim nadzieję.

nbg

Moim udziałem jest WIEKUISTY mówi moja dusza, dlatego Mu ufam.

25
bg

Dobry jest Pan tym, którzy nań oczekują, duszy takowej, która go szuka.

nbg

Dobrotliwym jest WIEKUISTY dla tych, co na Nim polegają; dla duszy, która Go szuka.

26
bg

Dobrze jest, cierpliwie oczekiwać na zbawienie Pańskie.

nbg

I dobrze jest czekać w milczeniu na pomoc WIEKUISTEGO.

27
bg

Dobrze jest mężowi nosić jarzmo od dzieciństwa swego;

nbg

Dobrze też człowiekowi w jego młodości dźwigać jarzmo.

28
bg

Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono;

nbg

Niechaj siedzi samotnie i milczy, kiedy go jarzmem obarczył.

29
bg

Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;

nbg

Niech położy na prochu swoje usta może jest jeszcze nadzieja.

30
bg

Nadstawia bijącemu policzka, a nasycony bywa obelżeniem.

nbg

Niech nadstawi policzki Temu, co go uderza i niech się nasyca hańbą.

31
bg

Bo Pan na wieki nie odrzuca;

nbg

Gdyż Pan nie odtrąca na wieki.

32
bg

Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.

nbg

A jeżeli zasmucił znowu się zmiłuje, według pełni Swej łaski.

33
bg

Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.

nbg

Bo nie ze Swojego serca trapi oraz zasmuca synów ludzkich.

34
bg

Aby kto starł nogami swemi wszystkich więźniów w ziemi;

nbg

Kiedy się pod stopami gnębi wszystkich więźniów ziemi,

35
bg

Aby kto niesprawiedliwie sądził męża przed obliczem Najwyższego;

nbg

gdy się uchyla prawo człowieka przed obliczem Najwyższego,

36
bg

Aby kto wywrócił człowieka w sprawie jego, Pan się w tem nie kocha.

nbg

gdy się wykrzywia czyjkolwiek spór czy WIEKUISTY tego nie widzi?

37
bg

Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?

nbg

Czy ktoś coś wypowiedział a się spełniło, jeśli Pan tego nie rozkazał?

38
bg

Izali z ust Najwyższego nie pochodzi złe i dobre?

nbg

Czyż nie z ust Najwyższego wychodzi zarówno bolesne, jak i szlachetne?

39
bg

Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.

nbg

Czemu człowiek utyskuje póki żyje mąż, co cierpi za swoje grzechy?

40
bg

Dowiadujmy się raczej, a badajmy się dróg naszych, nawróćmy się do Pana;

nbg

Rozważmy nasze drogi i je zbadajmy, nawrócimy się do WIEKUISTEGO.

41
bg

Podnieśmy serca i ręce nasze w niebo do Boga.

nbg

Podnieśmy serce do Boga w Niebie, nie tylko nasze ręce.

42
bg

Myśmy wstąpili i staliśmy się odpornymi; przetoż ty nie odpuszczasz.

nbg

Myśmy wykroczyli i byli przekorni, a Ty nie wybaczyłeś.

43
bg

Okryłeś się zapalczywością, i gonisz nas, mordujesz, a nie szanujesz.

nbg

Okryłeś się gniewem oraz nas ścigałeś; zabijałeś nas bez litości.

44
bg

Okryłeś się obłokiem, aby cię nie dochodziła modlitwa.

nbg

Przesłoniłeś się chmurą tak, że nie przeniknęła modlitwa.

45
bg

Za śmieci i za pomiotło położyłeś nas w pośrodku tych narodów.

nbg

Pośród ludów uczyniłeś nas podmiotem oraz przedmiotem wstrętu.

46
bg

Otworzyli na nas usta swoje wszyscy nieprzyjaciele nasi.

nbg

Otwierali na nas usta wszyscy nasi wrogowie.

47
bg

Strach i dół przyszedł na nas, spustoszenie i skruszenie.

nbg

Naszym działem były trwoga i dół, spustoszenie oraz zniszczenie.

48
bg

Strumienie wód płyną z oczów moich, dla skruszenia córki ludu mojego.

nbg

Potoki wód wylewa moje oko nad spustoszeniem córy mojego ludu.

49
bg

Oczy moje płyną bez przestanku, przeto, że niemasz żadnej ulgi,

nbg

Moje oko wycieka i nie ustaje, bo nie znajduje wytchnienia,

50
bg

Ażby wejrzał i obaczył Pan z nieba.

nbg

dopóki WIEKUISTY nie spojrzy z Nieba i się nie przyjrzy.

51
bg

Oczy moje trapią duszę moję dla wszystkich córek miasta mojego.

nbg

Łza mojego oka dręczy mą duszę z powodu wszystkich cór mojego ludu.

52
bg

Łowili mię ustawicznie jako ptaka nieprzyjaciele moi bez przyczyny.

nbg

Ścigali, moi wrogowie ścigali mnie bez przyczyny jak ptaka.

53
bg

Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.

nbg

W dole zadławili me życie i zatoczyli na mnie kamień.

54
bg

Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!

nbg

Wody wezbrały nad mą głową, zatem sądziłem, żem zginął.

55
bg

Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.

nbg

Z najgłębszego dołu wzywałem Twojego Imienia WIEKUISTY.

56
bg

Głos mój wysłuchiwałeś; nie zatulajże ucha twego przed wzdychaniem mojem, i przed wołaniem mojem.

nbg

Usłyszałeś mój głos, więc nie zatulaj Twojego ucha przed westchnieniem i moim krzykiem.

57
bg

Przybliżając się do mnie w dzień, któregom cię wzywał, mawiałeś: Nie bój się.

nbg

W dniu w którym Cię wołałem byłeś bliskim, powiedziałeś: Nie obawiaj się.

58
bg

Zastawiałeś się, Panie! o sprawę duszy mojej, a wybawiałeś żywot mój.

nbg

Prowadziłeś, Panie, sprawę mej duszy i wybawiłeś moje życie.

59
bg

Widzisz, o Panie! bezprawie, które mi się dzieje, osądźże sprawę moję.

nbg

Spojrzałeś, WIEKUISTY, na moją krzywdę uczyń mi oczyszczenie z zarzutów.

60
bg

Widzisz wszystkę pomstę ich, i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.

nbg

Widziałeś całą ich zawziętość i wszystkie ich zamysły przeciw mnie.

61
bg

Słyszysz urąganie ich, o Panie! i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.

nbg

Słyszałeś ich obelgi, WIEKUISTY i wszystkie ich plany przeciw mnie.

62
bg

Słyszysz wargi powstawających przeciwko mnie, i przemyśliwanie ich przeciwko mnie przez cały dzień.

nbg

Słyszałeś mowy mych przeciwników i ustawiczne ich knowania przeciw mnie;

63
bg

Obacz siadanie ich, i wstawanie ich; jam zawżdy jest pieśnią ich.

nbg

gdy siadają i kiedy wstają; patrz, ja jestem przedmiotem ich pieśni.

64
bg

Oddajże im nagrodę, Panie! według sprawy rąk ich;

nbg

Oddasz ich zapłatę, WIEKUISTY, według działania ich rąk.

65
bg

Dajże im zatwardziałe serce, i przeklęstwo swe na nich;

nbg

Dasz im zamroczenie serca na nich Twoje przekleństwo.

66
bg

Goń ich w zapalczywości, a zgładź ich, aby nie byli pod niebem twojem, o Panie!

nbg

Będziesz ich ścigał w gniewie oraz wytępisz ich spod nieba, o WIEKUISTY!