Biblia Gdańska 1881
Ewangelia Mateusza 22
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
A odpowiadając Jezus, zasię im rzekł w podobieństwach, mówiąc:
A Jezus wyodrębniając się, znowu powiedział im w podobieństwach, mówiąc:
Podobne jest królestwo niebieskie człowiekowi królowi, który sprawił wesele synowi swemu;
Królestwo Niebios zostało upodobnione do człowieka, króla, który sprawił gody swojemu synowi;
I posłał sługi swe, aby wezwali zaproszonych na wesele; ale nie chcieli przyjść.
i wysłał swoje sługi, aby zaprosili zaproszonych na gody, ale nie chcieli przyjść.
Znowu posłał insze sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Otom obiad mój nagotował, woły moje i co było karmnego, pobito, i wszystko gotowe, pójdźcież na wesele.
Znowu wysłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem mój obiad, moje byki oraz co było tuczne zabito, i wszystko jest gotowe; chodźcie na gody.
Ale oni zaniedbawszy odeszli, jeden do roli swojej, a drugi do kupiectwa swego;
Ale oni to zlekceważyli i odeszli, jeden do swojej roli, a drugi do swego handlu;
A drudzy pojmawszy sługi jego, zelżyli i pobili je.
zaś inni pojmali jego sługi, zelżyli ich i zabili.
Co gdy król usłyszał, rozgniewał się, a posławszy wojska swoje, wytracił one morderce, i miasto ich zapalił.
A kiedy król to usłyszał rozgniewał się, posłał swoje wojska i wytracił owych morderców, a ich miasto spalił.
Tedy rzekł sługom swoim: Weseleć wprawdzie jest gotowe; lecz zaproszeni nie byli godni.
Wtedy mówi swoim sługom: Gody wprawdzie są gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni;
Przetoż idźcie na rozstania dróg, kogokolwiek znajdziecie, wezwijcie na wesele.
zatem idźcie na drogi szlaków, a kogokolwiek znajdziecie, zaproście na gody.
Tedy wyszedłszy oni słudzy na drogi, zgromadzili wszystkie, którekolwiek znaleźli, złe i dobre, i napełnione jest wesele gośćmi.
Wtedy owi słudzy wyszli na szlaki i zaciągnęli wszystkich, którychkolwiek znaleźli, złych oraz odpowiednich; więc gody zostały zapełnione leżącymi u stołu.
A wszedłszy król, aby oglądał goście, obaczył tam człowieka nie odzianego szatą weselną;
A gdy król wszedł, aby obejrzeć leżących przy stole, zobaczył tam człowieka nieodzianego szatą godową;
I rzekł mu: Przyjacielu! jakoś tu wszedł, nie mając szaty weselnej? A on zamilknął.
i mu mówi: Towarzyszu, jak tutaj wszedłeś nie mając szaty godowej? A on zamilknął.
Tedy rzekł król sługom: Związawszy nogi i ręce jego, weźmijcie go, a wrzućcie do ciemności zewnętrznych, tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Wtedy król powiedział sługom: Zwiążcie jego nogi i ręce, weźcie go oraz wrzućcie do zewnętrznych ciemności; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Albowiem wiele jest wezwanych, ale mało wybranych.
Bowiem wielu jest zaproszonych, ale mało wybranych.
Tedy odszedłszy Faryzeuszowie uczynili radę, jako by go usidlili w mowie.
Wtedy faryzeusze odeszli i zawiązali spisek; taki, żeby go mogli usidlić w mowie.
I posłali do niego ucznie swoje z Herodyjany, mówiąc: Nauczycielu! wiemy, żeś jest prawdziwy, i drogi Bożej w prawdzie uczysz, a nie dbasz na nikogo; albowiem nie patrzysz na osobę ludzką.
Więc wysyłają do niego swoich uczniów z herodianami, mówiąc: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdziwy oraz w prawdzie nauczasz drogi Boga; nie zważasz na nikogo, gdyż nie oglądasz się na maskę ludzi.
Przetoż powiedz nam, co ci się zda? Godzili się dać czynsz cesarzowi, czyli nie?
Zatem powiedz nam, jak ci się wydaje? Dozwolone jest dać czynsz cesarzowi, czy nie?
Ale Jezus poznawszy złość ich, rzekł im: Czemuż mię kusicie, obłudnicy?
Ale Jezus poznał ich niegodziwość i powiedział: Czemu mnie kusicie, obłudnicy?
Pokażcie mi monetę czynszową; a oni mu podali grosz.
Pokażcie mi monetę czynszową. A oni podali mu denara.
I rzekł im: Czyjże to obraz i napis?
Więc im mówi: Czyj to wizerunek i napis?
Rzekli mu: Cesarski. Tedy im rzekł: Oddawajcież tedy, co jest cesarskiego, cesarzowi, a co jest Bożego, Bogu.
Mówią mu: Cesarza. Wtedy im mówi: Zatem oddawajcie, co cesarza cesarzowi; a co Boga Bogu.
To usłyszawszy, zadziwili się, a opuściwszy go, odeszli.
A kiedy to usłyszeli, zdziwili się, i opuściwszy go, odeszli.
Dnia onego przyszli do niego Saduceuszowie, którzy mówią, iż nie masz zmartwychwstania, i pytali go,
W owym dniu przyszli do niego sadyceusze, którzy mówią, że nie ma wzniesienia, i zapytali go,
Mówiąc: Nauczycielu! Mojżesz powiedział: Jeźliby kto umarł, nie mając dzieci, aby brat jego prawem powinowactwa pojął żonę jego, i wzbudził nasienie bratu swemu.
mówiąc: Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś by umarł i nie miał dzieci, niech jego brat poślubi jego żonę prawem powinowactwa, i wzbudzi potomstwo swemu bratu.
Było tedy u nas siedm braci; a pierwszy pojąwszy żonę, umarł, a nie mając nasienia, zostawił żonę swoję bratu swemu.
Było więc u nas siedmiu braci; i pierwszy pojąwszy żonę, umarł, a nie mając potomstwa, zostawił swoją żonę swojemu bratu.
Także też wtóry i trzeci, aż do siódmego.
Podobnie też drugi oraz trzeci, aż do siódmego.
A na ostatek po wszystkich umarła i ona niewiasta.
A na koniec, po wszystkich, umarła i ta niewiasta.
Przetoż przy zmartwychwstaniu, któregoż z tych siedmiu będzie żoną, gdyż ją wszyscy mieli?
Zatem we wzniesieniu, którego z tych siedmiu będzie żoną? Bowiem wszyscy ją mieli.
A odpowiadając Jezus rzekł im: Błądzicie, nie będąc powiadomieni Pisma, ani mocy Bożej.
A Jezus odpowiadając, rzekł im: Błądzicie nie znając Pism, ani mocy Boga.
Albowiem przy zmartwychwstaniu ani się żenić, ani za mąż chodzić nie będą, ale będą jako Aniołowie Boży w niebie.
Bo we wzniesieniu, ani się nie żenią, ani nie zostają poślubione, ale są jak aniołowie Boga w Niebie.
A o powstaniu umarłych nie czytaliście, co wam powiedziano od Boga mówiącego:
A o wzniesieniu martwych czy nie czytaliście, co wam powiedziano od Boga mówiącego:
Jam jest Bóg Abrahama, i Bóg Izaaka, i Bóg Jakóba? Bóg nie jestci Bogiem umarłych, ale żywych.
Jam jest Bóg Abrahama i Bóg Izaaka, i Bóg Jakóba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żyjących.
A usłyszawszy to lud, zdumiał się nad nauką jego.
A usłyszawszy to, tłumy zostały zdumione nad jego nauką.
Lecz gdy usłyszeli Faryzeuszowie, że zawarł usta Saduceuszom, zeszli się wespół.
Zaś kiedy faryzeusze usłyszeli, że zamknął usta sadyceuszom, zostali zebrani razem.
I spytał go jeden z nich, zakonnik, kusząc go i mówiąc:
I spytał go jeden z nich, znawca Prawa, kusząc go i mówiąc:
Nauczycielu! które jest największe przykazanie w zakonie?
Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest doniosłe?
A Jezus mu rzekł: Będziesz miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego, i ze wszystkiej duszy twojej i ze wszystkiej myśli twojej.
A Jezus mu powiedział: Będziesz miłował Pana, Boga twego, z całego twego serca i z całej twojej duszy, i z całej myśli twojej;
To jest pierwsze i największe przykazanie.
to jest pierwsze oraz doniosłe przykazanie.
A wtóre podobne jest temuż: Będziesz miłował bliźniego twego, jako samego siebie.
A drugie mu podobne: Będziesz miłował twego bliźniego jak siebie samego.
Na tych dwóch przykazaniach wszystek zakon i prorocy zawisnęli.
Na tych dwóch przykazaniach zawieszone jest całe Prawo i Prorocy.
A gdy się Faryzeuszowie zebrali, spytał ich Jezus,
A gdy się zebrali faryzeusze, Jezus ich spytał,
Mówiąc: Co się wam zda o Chrystusie? Czyim jest synem? Rzekli mu: Dawidowym.
mówiąc: Co wam się wydaje o Chrystusie? Czyim jest synem? Mówią mu: Dawida.
I rzekł im: Jakoż tedy Dawid w duchu nazywa go Panem? mówiąc:
Mówi im: Jakże więc, Dawid nazywa go w Duchu Panem, mówiąc:
Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich.
Rzekł Pan Panu memu: Siądź po Mojej prawicy, aż uczynię twoich nieprzyjaciół podnóżkiem twoich nóg?
Ponieważ go tedy Dawid nazywa Panem, jakoż jest synem jego?
Zatem, jeśli Dawid nazwa go Panem, jakże jest jego synem?
A żaden mu nie mógł odpowiedzieć i słowa, i nie śmiał go nikt więcej od onego dnia pytać.
I nikt mu nie mógł odpowiedzieć ani słowa, ani od owego dnia, nikt nie odważył się go więcej pytać.