Biblia Gdańska 1881

Pieśń nad pieśniami 1

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
bg

Pieśń najprzedniejsza z pieśni Salomonowych.

nbg

Najprzedniejsza pieśń Salomona.

2
bg

Niech mię pocałuje pocałowaniem ust swoich; albowiem lepsze są miłości twoje niż wino.

nbg

O, gdyby mnie pocałował jednym z pocałunków swoich ust. Bo twe pieszczoty są przyjemniejsze niż wino.

3
bg

Dla wonności wyborne są maści twoje; imię twoje jest jako olejek rozlany; przetoż cię panienki umiłowały.

nbg

Z powodu wonności rozkoszne są twe pachnidła; twoje Imię jak rozlany olejek, i dlatego umiłowały cię dziewice.

4
bg

Pociągnijże mię, a pobieżymy za toba. Wprowadził mię król do pokojów swoich; przetoż się w tobie radować i weselić będziemy milości twoje raczej niż wino; bo uprzejmi milują cię.

nbg

Pociągnij mnie za sobą; o, spieszmy się. Król już mnie wprowadził do swych komnat. W tobie będziemy się radowały i cieszyły, bardziej niż wino będziemy wysławiały twe pieszczoty; bo słusznie cię miłują.

5
bg

Czarnamci, alem wdzięczna, o córki Jeruzalemskie! Jestem jako namioty Kedarskie, jako opony Salomonowe.

nbg

Ja jestem śniada, ale wdzięczna, o, córy jerusalemskie! Tak, jak namioty Kedaru i jak kotary Salomona.

6
bg

Nie patrzajcie na mię, żem jest śniada; bo mię opalilo słonce.Synowie matki mojej rozpaliwszy się przeciwko mnie, postanowili mię, abym strzegła winnic; a winnicy mojej, którąm miała, nie strzegłam.

nbg

Nie zwracajcie uwagi, że jestem taka śniada, bo opaliło mnie słońce. Synowie mojej matki rozpalili się na mnie gniewem, ustanowili mnie dozorczynią winnic a mojej własnej winnicy nie strzegłam.

7
bg

Oznajmijże mi ty, którego miłuje dusza moja, gdzie pasiesz? gdzie trzodzie dajesz odpoczywać w południe? albowiem przeczżebym miała być jako obłąkana przy trzodach towarzyszów twoich?

nbg

Daj mi znać, o ty, którego umiłowała moja dusza; gdzie pasiesz? Gdzie w południe dajesz odpoczywać twej trzodzie? Czemuż mam się błąkać z zakrytą twarzą przy stadach twych towarzyszy?

8
bg

Jeśli nie wiesz, o najpiękniejsza między niewiastami! wynijdźże śladem trzody, a paś koźlatka twoje przy budach pasterzy.

nbg

Jeżeli tego nie wiesz, o najpiękniejsza z niewiast, wejdź w tropy trzód, paś twoje koźlątka przy namiotach pasterzy.

9
bg

Przyrównywam cię, o przyjaciółko moja! jeździe w wozach Faraonowych.

nbg

Porównuję cię, moja przyjaciółko, do mej klaczy, jakby w zaprzęgach faraona.

10
bg

Jagody lica twego klejnotami są ozdobione, a szyja twoja łańcuchami.

nbg

Cudne są rzędy klejnotów przy twych licach, kolie twojej szyi.

11
bg

Naczynimyć klejnotów złotych z nakrapianiem srebrnem.

nbg

A sprawiam ci złote sznury klejnotów ze srebrnym nakrapianiem.

12
bg

Dotąd, pokąd król jest u stołu, szpikanard mój wydaje wonność swoję.

nbg

Dokąd król bawił w swoim kole swoją woń wydawała moja narda.

13
bg

Jako snopek myrry jest mi miły mój na piersiach moich odpoczywający.

nbg

Mój luby jest dla mnie jak mieszek mirry, który spoczywa na mych piersiach.

14
bg

Miły mój jest mi jako grono cyprowe na winnicach, w Engaddy.

nbg

Mój miły jest dla mnie jak kiść cypru pośród winnic Engedi.

15
bg

O jakoś ty piękna, przyjaciółko moja, o jakoś ty piękna! oczy twoje jako oczy gołębicy.

nbg

O, jakaś ty piękna, moja przyjaciółko; o, jakaś ty piękna! Twoje oczy jak oczy gołębicy.

16
bg

O jakoś ty jest piękny, miły mój! i jako wdzięczny! nawet i to łoże nasze zieleni się.

nbg

Jakiś ty piękny, mój luby, i jak nadobny. A oto nasze łoże, które się zawsze zieleni.

17
bg

Belki domów naszych są cedrowe, a stropy nasze jodłowe.

nbg

Stropy naszych domów są z cedrów, a nasze gonty z cyprysów.