Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Pieśń nad pieśniami 1
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Pieśń nad pieśniami Salomona.
Najprzedniejsza pieśń Salomona.
Niech mnie pocałuje pocałunkami swoich ust. Twoja miłość bowiem jest lepsza od wina.
O, gdyby mnie pocałował jednym z pocałunków swoich ust. Bo twe pieszczoty są przyjemniejsze niż wino.
Z powodu wonności twoich olejków twoje imię jest jak rozlany olejek; dlatego miłują cię dziewice.
Z powodu wonności rozkoszne są twe pachnidła; twoje Imię jak rozlany olejek, i dlatego umiłowały cię dziewice.
Pociągnij mnie, a pobiegniemy za tobą. Król wprowadził mnie do swoich komnat. Będziemy się cieszyć i radować tobą, będziemy pamiętać o twojej miłości bardziej niż o winie. Miłują cię prawi.
Pociągnij mnie za sobą; o, spieszmy się. Król już mnie wprowadził do swych komnat. W tobie będziemy się radowały i cieszyły, bardziej niż wino będziemy wysławiały twe pieszczoty; bo słusznie cię miłują.
Czarna jestem, ale piękna, o córki Jerozolimy, jak namioty Kedaru, jak zasłony Salomona.
Ja jestem śniada, ale wdzięczna, o, córy jerusalemskie! Tak, jak namioty Kedaru i jak kotary Salomona.
Nie patrzcie na mnie, że jestem czarna, gdyż słońce mnie opaliło. Synowie mojej matki rozgniewali się na mnie, postawili mnie na straży winnic; a mojej własnej winnicy nie ustrzegłam.
Nie zwracajcie uwagi, że jestem taka śniada, bo opaliło mnie słońce. Synowie mojej matki rozpalili się na mnie gniewem, ustanowili mnie dozorczynią winnic a mojej własnej winnicy nie strzegłam.
Powiedz mi ty, którego miłuje moja dusza, gdzie wypasasz, gdzie dajesz swojej trzodzie odpocząć w południe. Czemu bowiem mam być jak błądząca przy trzodach twoich towarzyszy?
Daj mi znać, o ty, którego umiłowała moja dusza; gdzie pasiesz? Gdzie w południe dajesz odpoczywać twej trzodzie? Czemuż mam się błąkać z zakrytą twarzą przy stadach twych towarzyszy?
Jeśli nie wiesz, najpiękniejsza wśród kobiet, to idź śladem trzody i paś swoje koźlątka przy szałasach pasterzy.
Jeżeli tego nie wiesz, o najpiękniejsza z niewiast, wejdź w tropy trzód, paś twoje koźlątka przy namiotach pasterzy.
Przyrównam cię, moja umiłowana, do zaprzęgu rydwanów faraona.
Porównuję cię, moja przyjaciółko, do mej klaczy, jakby w zaprzęgach faraona.
Twoje lica są piękne, ozdobione klejnotami, a twoja szyja łańcuchami.
Cudne są rzędy klejnotów przy twych licach, kolie twojej szyi.
Uczynimy ci złote klejnoty nakrapiane srebrem.
A sprawiam ci złote sznury klejnotów ze srebrnym nakrapianiem.
Dopóki król jest przy swoim stole, mój nard rozsiewa swoją woń.
Dokąd król bawił w swoim kole swoją woń wydawała moja narda.
Jak wiązka mirry jest dla mnie mój miły, spoczywa na moich piersiach.
Mój luby jest dla mnie jak mieszek mirry, który spoczywa na mych piersiach.
Mój miły jest dla mnie jak grono cyprysu pośród winnic w En-Gedi.
Mój miły jest dla mnie jak kiść cypru pośród winnic Engedi.
O jaka ty jesteś piękna, moja umiłowana! O jaka ty jesteś piękna! Twoje oczy są jak oczy gołębicy.
O, jakaś ty piękna, moja przyjaciółko; o, jakaś ty piękna! Twoje oczy jak oczy gołębicy.
O jaki ty jesteś piękny, mój umiłowany, i jak miły! Łoże nasze się zieleni.
Jakiś ty piękny, mój luby, i jak nadobny. A oto nasze łoże, które się zawsze zieleni.
Belki naszego domu są cedrowe, a nasze stropy cyprysowe.
Stropy naszych domów są z cedrów, a nasze gonty z cyprysów.