Biblia Gdańska 1881
Pieśń nad pieśniami 2
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Jam jest jako róża Sarońska, a lilija przy dolinach.
Jestem różą Saronu i lilią dolin.
Jako lilija między cierniem, tak przyjaciółka moja między pannami.
Jak lilia między cierniami, tak moja umiłowana między pannami.
Jako jabłoń między drzewem leśnem, tak miły mój między młodzieńcami. Pragnęłam siedzieć w cieniu jego, i siedzę; bo owoc jego słodki jest ustom moim.
Jak jabłoń między leśnymi drzewami, tak mój miły między młodzieńcami. Z wielkim pragnieniem usiadłam w jego cieniu, a jego owoc jest słodki memu podniebieniu.
Wprowadził mię w dom wina, mając za chorągiew miłość przeciwko mnie.
Wprowadził mnie do komnaty biesiadnej, a jego chorągwią nade mną jest miłość.
Oczerstwijcie mię temi flaszami, posilcie mię temi jabłkami; boć omdlewam od miłości.
Pokrzepcie mnie bukłakami, posilcie mnie jabłkami, bo jestem chora z miłości.
Lewica jego pod głową moją, a prawica jego obłapia mię.
Jego lewa ręka pod moją głową, a jego prawa ręka mnie obejmuje.
Poprzysięgam was, córki Jeruzalemskie! przez sarny i łanie polne, abyście nie budziły i nie przerywały snu miłego mego, dokąd nie zechce.
Zaklinam was, córki Jerozolimy, na sarny i łanie polne: Nie budźcie mego umiłowanego i nie przerywajcie jego snu, dopóki nie zechce.
Głos miłego mego! oto on idzie skacząc po tych górach, a poskakując po tych pagórkach.
Głos mego umiłowanego! Oto idzie, skacząc po górach, a podskakując po pagórkach.
Miły mój podobny jest sarnie, albo młodemu jelonkowi; oto on stoi za ścianą naszą, wygląda z okien, patrzy przez kraty.
Mój umiłowany podobny jest do sarny albo młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, zagląda przez okna, patrzy przez kraty.
Ozwał się miły mój, a rzekł mi: Wstań, przyjaciółko moja! piękna moja! a pójdź.
Mój umiłowany odezwał się i powiedział mi: Wstań, moja umiłowana, moja piękna, i chodź!
Albowiem oto minęła zima! deszcz przeszedł, i przestał.
Oto bowiem minęła zima, deszcz ustał i przeszedł.
Kwiatki się ukazują na ziemi; czas śpiewania przyszedł, a głos synogarlicy słychać w ziemi naszej.
Kwiatki pokazały się na ziemi, nadszedł czas śpiewania i głos synogarlicy słychać w naszej ziemi.
Figowe drzewo wypuściło niedojrzałe figi swoje, a macice winne rozkwitłe, wonią wydały; wstańże przyjaciółko moja, piękna moja! a pójdź.
Drzewo figowe już wypuściło swoje niedojrzałe figi, a kwitnąca winorośl wydaje swoją woń. Wstań, moja umiłowana, moja piękna, i chodź!
Gołębico moja mieszkająca w rozpadlinach skalnych, w skrytościach przykrych! okaż mi oblicze twoje, niech usłyszę głos twój; albowiem głos twój wdzięczny, a oblicze twoje pożądane.
Moja gołębico, mieszkająca w skalnych szczelinach, w stromych kryjówkach, ukaż mi swoją twarz, daj mi usłyszeć swój głos, gdyż twój głos jest słodki i twoja twarz piękna.
Połapcie nam liszki, liszki małe, które psują winnice; ponieważ winnice nasze kwitną.
Schwytajcie nam lisy, małe lisy, które psują winnice, ponieważ nasze winnice kwitną.
Miły mój jest mój, a jam jest jego, który pasie między lilijami;
Mój umiłowany jest mój, a ja jestem jego. Pasie on wśród lilii.
Ażby się okazał ten dzień, a cienie przeminęły. Nawróć się, bądź podobny, miły mój! sarnie albo jelonkowi młodemu na górach Beter.
Nim zaświta dzień i znikną cienie, zawróć, mój umiłowany, bądź jak sarna albo młode jelenie na górach Beter.